Warhammer 40,000: Chaos gate – Daemonhunters

Warhammer 40,000: Chaos gate – Daemonhunters
Warhammer 40,000: Chaos gate – Daemonhunters

Tegenwoordig verdiep ik me meer en meer in boardgames als ik zin heb in een avondje sociaal contact. Persoonlijk vind ik lijfelijk afspreken nog steeds dat beetje aangenamer dan online gaan waardoor een spelavond al snel is opgestart. Helaas is dit erg sporadisch en afwisselend met veel of minder mensen waardoor echte diepgaande spellen wat opzij worden gehouden. Diepgaande en urenlange campaigns met een waaier aan mogelijkheden, capaciteiten en strategieën worden dus niet zo vaak op mijn speeltafel uitgelegd. Gelukkig zijn er, dankzij de moderne technologie van tegenwoordig, kansen om bepaalde games zelfs solo te spelen en op te verdelen in porties die je kan aanpassen naar je eigen tijdschema. Zo voegde ik laatst de game ‘Warhammer 40,000: Chaos gate – Daemonhunters’ aan mijn digitale collectie toe. Tijd om te zien welk avontuur ik hiermee ga beleven.

No black or white knights, but grey

We maken kennis met de ‘Grey Knights’, een groep Space Marines met psychic powers. Dit is vanaf de eerste kennismaking tot en met het laatste gevecht in het spel de absolute kern van je vaardigheden en daarmee je strategieën. Elke Knight heeft een ‘Willpower pool’ waarmee je hun wapens en vaardigheden kan gebruiken of verbeteren. Het gebruik hiervan zorgt ervoor dat je Warp Meter vol loopt dat op zijn beurt verantwoordelijk is voor het aantrekken van extra ongewenste effecten op je team of vijanden op het veld. Je hebt met andere woorden een stel psychic warriors ter beschikking waarvan het overmaats gebruik van hun vaardigheden een negatief effect kan hebben op jezelf en je omgeving. Wat initieel dus aanvoelt als een spel waarbij je lekker los kan gaan met een waaier aan vaardigheden, wordt al snel gekaderd als een strategisch mijnenveld waar elke keuze bewust en doelgericht moet worden gemaakt.

De Grey Knights bezitten een heel arsenaal aan mogelijkheden. Zo kan je altijd beroep doen op het schuilen achter objecten, uitvoeren van maneuvers in verschillende vormen en maten, afhankelijk van wat je bij elk personage hebt geselecteerd en geactiveerd, zoals ongelofelijke sprongen of verplaatsingen op allerlei manieren. De waaier aan mogelijkheden is zo breed en uitgebreid dat het zo’n spel is dat je beter als spelend toont, omdat de uitleg de acties en het samenvallen van je opties en mogelijkheden bijna tekortschiet. Zeker na het stijgen van enkele levels en het vrijspelen van meer en meer mogelijkheden, en uiteraard het beter leren kennen van al je vaardigheden en diens bereik en effecten, zal je merken dat de game echt een wereld is die voor je open gaat.

Daarnaast word je ook nog beloond door tijdens het spel, wanneer je erin slaagt, een stun bar van je vijanden vol te krijgen. Hiermee krijg je niet enkel de kans om je vijand volledig en smaakvol te verpulveren, maar wordt je volledig team ook beloond met een extra action point. Reden te meer dus om naar een strategische aanpak te zoeken die hieraan bijdraagt en de game te spelen met een doordacht plan. De kaart is daarbij, in zekere zin, een waar levend wezen. Dit bedoel ik in de zin dat de omgeving reageert op wat jij doet. Afhankelijk van waar je gaat en staat poppen nieuwe vijanden tevoorschijn die je hele plan, aanpak en verwachtingen kunnen overhoop gooien. Een lekker luchtig spelletje spelen met de voeten omhoog en wat lukrake acties is met andere woorden volledig uitgesloten in dit spel.

Toegankelijk maar onvergeeflijk

Laat me even eerlijk zijn. Ik had het initieel erg moeilijk met het spel. Eerst en vooral is mijn kennis over Warhammer en het normaal verloop en mogelijkheden ervan aan de lage kant. Ten tweede biedt de game je enorm veel mogelijkheden en richtingen aan waarvan je aanvankelijk niet zal inzien dat het geen goede keuzes waren op lange termijn. Het spel begint met 4 ridders, beperkte mogelijkheden en skills en gevaar om elke hoek terwijl je nog alles moet uitpluizen en ontdekken. De tutorial en het begin van het verhaal tonen je wat mogelijkheden en tactieken, maar uiteindelijk maak je je keuzes zelf en speelt het spel toch nog anders wanneer ze je hand los laten. Wat je vanaf dan doet kan ervoor zorgen dat je op lange termijn niet voorbereid of volwaardig aangesterkt uitkomt. Natuurlijk kan je altijd nog spelen met de moeilijkheidsgraad om zo wat voordelen te verkrijgen, maar natuurlijk doet de gemiddelde gamer dit liever niet. Op dit vlak zullen spelers van Warhammer een tandje voor hebben op nieuwe spelers, hoewel de game ook hun zeker verwelkomt en toelaat.

Show me the map

Tijdens je avontuur is je kaart voortdurend aan het evolueren. Je doel is om de vooruitgang van ‘The Bloom’, wat in feite een dodelijke plaag is, tegen te houden. Terwijl dit aan terrein probeert te winnen, aanvankelijk maar vanuit 1 plek maar naargelang het verhaal vordert komen er meerdere bronnen naar boven, word je ook geconfronteerd met warp stormen, vijandige schepen en Chaos Gates die je gesloten moet houden om te overleven. De game heeft met andere woorden meer dan 1 manier om je game over te laten gaan. Is je schip vernietigd, krijgen de cultivisten 5 chaos gates open of is je sector overspoeld door The Bloom, is het onverbiddelijk gedaan met je campagne.

Conclusie

Warhammer 40,000: Chaos Gate: Daemonhunters is een gestructureerd spel dat onvergeeflijk fouten kan afstraffen en je jezelf onomkeerbaar kan laten ruïneren. Het is echter deze spanning en het verplicht maken van moeilijke keuzes die de game zo’n spannend en sfeervol succes maken. Nieuwkomers in het genre of de franchise lopen een paar stapjes achter de spelers die meer bekend zijn met de materie, maar desalniettemin worden ze welkom geheten in deze game.

Good

  • Gevarieerde maar strakke gameplay
  • Verhaal is boeiend en spannend

Bad

  • Begin is bijna ontmoedigend moeilijk
8.2

Geweldig

Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password