Tour de France 2023

Tour de France 2023
Tour de France 2023

De 110de editie van het grootste koers spektakel ter wereld, de Tour de France, start dit jaar in het Baskenland. Op 1 juli gaan de renners weer voor drie weken door de hel om ons, de koersfanaten, heerlijk amusement te bezorgen. Wie niet tot dan kan wachten kan alvast aan de slag met het spel van de Tour.

De game draait al enkele jaren mee en is zeker voor liefhebbers van de sport een leuke game. Maar net zoals veel sportspellen wordt er jaarlijks weinig nieuws toegevoegd. Of Tour de France 23 daar verandering in brengt, vertel ik jullie graag.

Helaas pindakaas

Ik zou deze review kunnen starten met goed nieuws en jullie kunnen verblijden met de nieuwe “Downhill of the moment” modus, straks meer daarover, maar dan ben ik enkel bezig met mijn eigen ontgoocheling in deze game voor jullie te verbloemen. De Tour de France franchise is een niche game en kent zeker zijn groep fans. Daar hoor ik, als gepassioneerd amateur-wielrenner, zeker bij.

Het spel kent een hoge herspeelbaarheidsfactor vanwege het feit dat elke koers anders verloopt en je met heel wat teams aan de slag kan die je mogelijkheden en uitdagingen net groter of kleiner maken. De bergetappes zijn altijd een hoogtepunt in dit spel en brengen heel wat tactische overwegingen met zich mee. Helaas loopt de ketting van deze game dit jaar alles behalve gesmeerd.

Grafisch

Vorig jaar, nadat ik de ontwikkelaar al een overgangsjaar naar de nieuwe consoles had geboden, verwachtte ik al heel wat nieuwe grafische upgrades in TDF 22. Die bleven echter uit. Ook dit jaar blijft de game grafisch steken in het PS3 en Xbox 360 tijdperk. Oké, er zijn misschien iets meer kleine dorpjes toegevoegd waar je door komt gereden of er is soms iets meer te zien langs de kant van de weg, maar alles blijft zeer ondermaats. Huizen zien er totaal onbewoond uit en geen enkele streek ademt een unieke sfeer uit. Zo zou je toch mogen verwachten dat Bilbao anders oogt dan de vele Franse dorpjes. Appartementen lijken op kartonnen kubussen zonder enig detail. Ook de fans naast de weg lijken nog steeds op levensloze zielen die af en toe de weg komen opgegleden.

Nu is deze game, net als Football Manager, geen spel dat het van zijn grafische pracht en praal moet hebben, maar dit is in 2023 compleet ondermaats en onvergeeflijk als daar een prijskaartje van 50€ aan vasthangt. Nog steeds is er geen weersysteem, al dan niet dynamisch, die de koers realistischer maakt en beïnvloed. Wolken lijken nog steeds op onbeweeglijke achtergrondfoto’s. Ook de renners hebben nog steeds allemaal hetzelfde, oud ogende gezicht. Jonge renners als Vingegaard, Pogacar en Evenepoel lijken veertigers uit het tijdperk van Merckx.

Downhill of the moment

Ook op vlak van gameplay loopt het dit jaar wat mis. Zo is er naast het vorig jaar geïntroduceerde “Koers van het moment” speltype een nieuwe modus toegevoegd. Nu ja… nieuw? Je kon al enkele edities van de game gewoon enkel afdalingen spelen in ruil voor een bronzen, zilver of gouden medaille. Dit jaar kan je jouw tijd ook vergelijken met anderen online. Dit is misschien leuk voor sommigen, maar voor mij kan dit het gebrek van een deftige online modus niet verbergen.

Tot overmaat van ramp verloopt zo een afdaling ook nog eens onrealistisch stroef. Een renner in aero-positie glijd in het echt als een mes door boter naar beneden. Maar voor een of andere duistere reden dus niet in dit spel. Wanneer je in aero houding op je fiets zit beweegt je renner lastig en amper naar links of rechts. Ook het aansnijden van bochten verloopt nog steeds niet realistisch. Ook het geluid van je remmen lijkt nergens op. Terwijl het hele peleton al enkele jaren met schijfremmen rijdt, klinkt het in-game meer op het geluid van versleten velgremmen. Vanwege het stroeve insturen is deze modus totaal overbodig en slaagt het er niet in het ontbreken van een volwaardige online multiplayer te verdoezelen.

Ctrl C + Ctrl V

Naast het rijden van de volledige Tour de France, Criterium du Dauphine, WK’s en eendagsklassiekers kan je nog steeds je eigen team of renner van bij de start uitbouwen. Dit blijven nog steeds leuke modi, maar ook hier is dit jaar niks nieuws te bespeuren. Zoek niet naar het vastleggen van nieuwe sponsorcontracten met fiets fabrikanten of naar het kiezen van het juiste materiaal voor verschillende type van ritten want het zit er nog steeds niet in.

Op deze manier delft een leuke niche game langzaam zijn eigen graf. Het kan toch echt niet zo moeilijk zijn om enkele brainstormsessies te plannen op een jaar en enkele ideeën hieruit om te zetten in de game. Er is nog steeds geen “levende” transfermarkt waarbij de prijs van renners afhangt van de prestaties die ze geleverd hebben in het voorgaande seizoen.

Om het eigenlijk nog droeviger te maken kan je dit jaar enkel kiezen uit één enkele stijl van shirt voor je team in verscheidene kleuren en lichte variaties qua look. Hoe moeilijk kan het zijn om een twintigtal leuke shirts te ontwerpen? Of drop er gewoon een handige editor in om zelf een shirt te ontwerpen voor je team met een keuze uit presets als basis.

Slapende Pogacar en Vingegaard

Voor het AI-gedeelte van de game wil ik jullie even meenemen naar rit 17 van mijn Tour met Evenepoel en Soudal-Quickstep. Voor de start van die rit stond ik 2 minuten en 30 seconden achter op respectievelijk Pogacar en Vingegaard die slechts op 7 seconden van elkaar stonden.

In deze rit, van Saint Gervais Mont Blanc naar Courchevel lagen er twee cols van eerste categorie, één van tweede en een col buiten categorie op de renners te wachten. Vermits het winnen van de Tour toch al verloren leek had ik het idee om de koers van bij de start uit elkaar te laten spatten. Samen met een groep van een twintigtal renners stuurde ik bijna mijn voltallige team, inclusief Evenepoel, mee de aanval in. Enkel twee renners liet ik achter om het mogelijke kopwerk in het peleton te verstoren.  Tot mijn grote verbazing raakten we al snel een minuut weg van het peleton en kwam er geen reactie van UAE of Jumbo-Visma om hun kopmannen te beschermen en het gat dicht te rijden. Enkele cols later start ik aan de laatste beklimming van de race met een voorsprong van maar liefst 18 minuten op het peleton. Op dat moment had ik nog steeds steun van Vansevenant en Alaphilippe.

Net voor de start van de col buiten categorie zegt de ploegleider nog het volgende: “Jullie moeten er echt aan beginnen te denken om te beginnen rijden want de kloof met de kopgroep is te groot”. Totaal foute commentaar dus vermits ik op dat moment ruim op kop lig. Uiteindelijk komt er geen tot amper reactie van de achtervolgers en bouw ik na rit 17 dus een voorsprong op van ruim 15 minuten op Pogacar en Vingegaard die zo hun Tourambities meteen bij het Franse huisvuil mogen zetten.

Ik zou deze zege een gedurfde en lichtjes geniaal, tactisch vernuftige zet van mezelf durven noemen, maar ik hou het bij falende AI. Het bestaat niet dat UAE, Jumbo-Visma of zelfs Movistar en Ineos deze aanval niet zouden counteren in de realiteit. Als dat gebeurd dan stapt de ploegleiding de volgwagen uit en duwt hun kopmannen eigenhandig de berg op. Hopelijk updaten ze dit soort van AI-gedrag snel.  Toch hield ik aan mijn gewaagde aanval, vreemd genoeg, toch een soort van voldaan gevoel over.

Licenties

Tot slot nog een klein stukje over de licenties van de teams. Er doen nog een paar teams moeilijk blijkbaar om een licentie te verlenen, maar veel correcties moet je niet meer uitvoeren. 90% Van de teams zijn gewoon correct aanwezig in het spel. Ook goed om te zien dat er nog steeds bestaande merken van fietsen en wielen in de game zitten.

Conclusie

Tour de France 23 ziet er tegenover zijn voorganger wel weer een tikkeltje beter uit maar dit is geen gerechtvaardigd excuus voor de ondermaatse graphics. Het is 2023 en we zitten nu al geruime tijd in een next-gen generatie waar je een dynamisch weersysteem of herkenbare renners mag verwachten. Als enorme fan van deze niche game doet het me bijna werkelijk pijn om te zien hoe er weinig tot geen toevoegingen gedaan worden om een verkoopprijs van 50€ te rechtvaardigen. Nochtans zijn er geen lange nachtelijke brainstorm sessies nodig om met nieuwe, frisse ideeën te komen.

Daarvoor wil ik zelfs, net zoals bij Football Manager, het grafische aspect van de game nog naar de achtergrond schuiven. De slapende AI, zoals in de 17de rit van mijn Tour de France is onvergeeflijk. Het is totaal niet realistisch dat geen enkel team reageert op een aanval van een bijna voltallige ploeg met een podiumkandidaat in de rangen en al zeker niet dat ze een voorsprong laten oplopen tot bijna 20 minuten.  Ook in de Pro Rider of Pro Team modus is er helemaal niks veranderd. Of toch… De keuze uit een shirt voor je team is nu nog beperkter geworden. Er is nu nog maar één enkel shirt uit verschillende kleuren te kiezen.

Dus helaas en met spijt in m’n hart, maar deze franchise heeft dringend nood aan beterschap wil het niet van de nichebak in de afvalbak belanden. Ben je wielerfan en is dit je eerste Tour de France game dan kan deze game nog steeds heel veel plezier opleveren. Anders wacht je best tot deze game in de budgetbak terechtkomt want 50€ is te duur voor een game met enkel geüpdate teams, uitrustingen en renners.

Good

  • ets meer dorpjes of dingen te zien langs de kant van de weg.

Bad

  • Grafisch ruim ondermaats!
  • Onrealistische, slapende AI
  • Geen veranderingen in Pro team en Pro Rider
  • Afdalen nog lastiger geworden
5.6

Middelmatig

Robin is een overlevende dinosaurus uit het pixeltijdperk maar heeft z'n natuurlijke habitat door de jaren heen moeiteloos omgezet naar het huidige gamelandschap. Singleplayer games blijven een belangrijk onderdeel van z'n voedingsgewoonte en hij peuzelt graag als dessert virtuele mensen op in first person shooters of sportspellen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password