Senua’s Saga: Hellblade II

Senua’s Saga: Hellblade II
Senua’s Saga: Hellblade II
Release Datum:Genre:Platform:, Ontwikkelaar:Uitgever:

De langverwachte opvolger van Senua´s Sacrifice, ziet 5 jaar na de eerste aankondiging, eindelijk het levenslicht. Nu ja,…levenslicht? Wie de eerste game gespeeld heeft weet dat dit een heel duistere game is met de zware ondertoon van psychoses en thema´s als angst, trauma, verlies e.d.  Kan Senua´s Saga: Hellblade 2 net zo beklijven als het eerste deel? AB-SO-LUUT!  Laat ik jullie dus maar snel vertellen waarom juist.

Ninja Theory Studio

Het is ongebruikelijk dat we bij het reviewen aandacht hebben voor de ontwikkelaar van de game. In het geval van Hellblade 2 kunnen we haast niet anders. De studio staat er om bekend om psychische moeilijkheden op een respectvolle manier onder de aandacht te brengen. Het werkte voor deze game dan ook erg nauw samen met psychologen en mensen die zelf te kampen hebben met psychoses.

Dat de studio dit soort thema´s in de aandacht wil brengen zonder te stigmatiseren is niet enkel lovenswaardig, maar moeten we alleen maar toejuichen in een samenleving waarin we vaak veel te weinig aandacht hebben voor ons mentaal welzijn. Voor de game start verschijnt er dan ook een waarschuwing dat de game thema´s belicht als angst, trauma´s, psychoses verlies e.d. Een waarschuwing die je best niet te licht neemt moest je zelf nog worstelen met zaken al kan de game je zeker ook helpen bij de verwerking ervan.

Het meeslepende verhaal

Hellblade 2 diept het verhaal van de eerste game verder uit. Senua vervolgt de lijdensweg, die ze kent uit het eerste deel, waarin haar geliefde Dillion vermoord werd. In Hellblade 2 gaat ze op zoek naar de Northmen die hiervoor verantwoordelijk zijn. Senua laat zich vrijwillig gevangen nemen om als slaaf richting IJsland te varen om daar wraak te nemen. Eenmaal daar aangekomen ontdekt ze meer over het lot van de slaven en rust er een bijkomende last op haar schouders. Het resultaat wordt een meeslepende psychologische ervaring, waarvan ik echt helemaal niets wil spoilen en waarbij je je vaak afvraagt hoeveel ellende iemand kan dragen.

Stemmen in je hoofd

Wie psychose zegt, denkt vaak aan de vele stemmen die mensen horen in het hoofd. Senua hoort deze stemmen dan ook werkelijk en bijna onophoudelijk. Stemmen die haar doen twijfelen, moed geven of ronduit onderuit proberen te halen zijn een rode draad in deze game. Het wordt aangeraden om de game met hoofdtelefoon te spelen. Doe je dit, dan lijkt het bijna alsof die stemmen in je eigen hoofd beginnen te afspelen en letterlijk ronddwalen in jouw geest.

Je hoort constant gefluister, gehuil of de diepe stem van jouw vader die je verder de dieperik inpraat. Belangrijk om te weten is dat mensen met een psychose deze stemmen ook daadwerkelijk horen en zo hun realiteit beïnvloeden. Ook Senua´s gedachten en realiteit worden hierdoor sterk beïnvloed.  Op auditief vlak scoort deze game dan ook zéér hoog want alle geluiden die je hoort zijn een onderdeel in een groter geheel…de emotie die de game oproept en het verhaal kracht bijzet.

Grafisch pareltje

De nieuwe consoles zijn al een tijd op de markt waardoor we een Playstation 5 of Xbox Series X inmiddels current-gen noemen i.p.v. next-gen. Nu zijn er op deze nieuwe consoles al heel wat mooie games verschenen, maar durf ik zonder twijfel zeggen dat Hellblade 2 de titel next-gen alle eer aan doet en misschien wel de eerste echte next-gen titel is die we mogen verwelkomen.

Werkelijk alles aan deze game is grafisch een pareltje. Van de diepste grotten, de donkere landschappen langs de kust tot prachtige uitgestrekte groene gebieden…alles is werkelijk tot in de puntjes uitgewerkt. Textures missen geen enkel detail, dichte mist werkt beklijvend en benauwend.  De wereld rond Senua, haar hallucinaties, is regelmatig in verandering en ook dit wordt op fantastische wijze in beeld gebracht. De screenshots geven zeker al een tipje van de sluier, maar je moet het zien om te geloven en vooral om het te beleven…want dat is deze game, een beleving en een ervaring.

Gameplay

Zoals ik net schreef is Hellblade 2, net zoals de eerste game, meer dan enkel een game. Het is een soort beleving die zeker voor mensen, die net als Senua, kampen met psychische moeilijkheden enorm zal binnenkomen.  Ik vraag me dan ook oprecht af of een persoonlijk trauma net een meerwaarde kan zijn bij het spelen van dit pareltje.

Want hoe lyrisch ik ook ben over deze game, op gameplay vlak gebeurt er eigenlijk niet eens zo heel veel. Sommigen zouden dit, net als bij Death Stranding, een walking simulator durven noemen. Heb je weinig met het psychologische thema, dan zit hier zelfs een beetje waarheid in want je legt best wel wat afstand af zonder dat je vijanden bekampt. Nochtans is het net dit wat de game zo beklijvend maakt. Net zoals bij een depressie of traumaverwerking leg je een lange weg af waar er vaak niet meteen iets verandert, maar die weg wel heel belangrijk is om een volgende demoon te verslaan. Zo werkt het ook in deze game. Het nodigt je uit om anders naar de wereld te kijken door symbolen te zoeken die verborgen zijn in je omgeving. Een omgeving die je zelf, door Senua´s gedachten en haar realiteit, kan doen veranderen om nieuwe dingen te zien.

De gevechten die je aangaat zijn perfect getimed en verweven in het verhaal en dragen een enorme zwaarte en kracht met zich mee. Het blokken en aanvallen voelt enorm responsief. Het ontbreken van enige HUD of levensbalk maakt deze game eens zo uitzonderlijk. Want de vijand in deze game zal je meermaals neerslaan, waarna je, net zoals bij traumaverwerking, telkens weer rechtkrabbelt en dapper opnieuw terug vecht. Vijanden dragen een zekere kracht die je voelt doorheen het hele gevecht. Het kan soms even duren voor je een vijand hebt verslagen. Senua draagt een spiegel met zich mee waarmee ze een soort deadeye kan activeren waarbij de vijand in een slow motion terechtkomt en jij fel kan uithalen. Dit zijn geen doordeweekse hack & slash momenten maar epische gevechten met een diepere betekenis. Zeker de boss-fights hebben elk een eigen verhaal. Ik merkte dat ik deze gevechten linkte met persoonlijke ervaringen en dat dit meermaals zorgde voor koude rillingen over mijn rug.

Zoals eerder aangehaald kan Senua de omgeving rondom haar op bepaalde momenten doen veranderen door in te zoomen op een soort doorzichtige, kwik-achtige bollen. Dit zorgt voor een ongeziene puzzelervaring waarbij je de wereld manipuleert om oplossingen te vinden. Een mooie metafoor voor hoe anders kijken naar zaken je een oplossing kan bieden en je uit een vast stramien kan halen. Deze puzzels zijn uitdagend, vragen net zoals in het echte leven vaak wat tijd om een uitweg te vinden, maar die uitweg is er altijd…zo blijkt.

Geen HUD

De meeste games die we kennen tonen heel veel extra´s op het scherm zoals levensbalkjes, missiedoelen of markers waar je naar toe moet. Ook hierbij onderscheid Hellblade 2 zich van de rest.  Van seconde één word je aan je lot over gelaten. Wil je weten wat de controls zijn dan moet je even spieken in het menu. Ook dit draagt enorm bij tot de beleving van de game en wat er eigenlijk al snel voor zorgt dat het verhaal van Senua eerder aanvoelt als een film i.p.v. een videogame.

Lovenswaardig

Nog een opmerkelijk feit aan Senua´s Saga: Hellblade 2 is dat er doorheen niet één enkele bug of glitch te bespeuren viel. In een gamelandschap waar gamers, die een game op de eerste dag kopen, vaak doorgaan voor veredelde testers vind ik dit zeker het vernoemen waard en erg lovenswaardig.  Doe hierbij het feit dat er geen enkele laadtijden zijn en je hebt een naadloze ervaring van begin tot einde.

21:9 i.p.v. 16:9

Ninja Theory heeft met Hellblade 2 een filmische ervaring willen brengen. Dat merk je aan alles in deze game maar helemaal niet door de aspectratio. De breedbeeldresolutie zorgt op een 16:9 scherm voor de gekende zwarte balken. Persoonlijk vond ik dit perfect kloppen bij wat de ontwikkelaar wil neerzetten, maar misschien is niet iedereen fan van deze keuze.

Conclusie

Senua´s Saga: Hellblade 2 is een episch verhaal geworden over een psychische strijd die Senua voert in haar realiteit. Een realiteit gevormd door psychoses en geleid door angsten en trauma´s. Deze ongeveer 12-uur durende ervaring is dubbel zo lang als het eerste deel, maar beklijft misschien ook wel dubbel zo hard als het al fantastische eerste deel, Senua´s Sacrifice. Dit is meer dan zo maar een game maar een bijna filmische wereld die je meeneemt in de kwelgeest van iemand met psychisch lijden. Dit lijden is niet stereotiep in beeld gebracht, maar schetst op een respectvolle wijze het gevecht dat wordt aangegaan. Het vallen en opstaan waar iemand door moet vaak gevoed door stemmen die doen twijfelen en neerslaan, maar geleidelijk aan ook moed geven.  Vooral dat vind ik het mooie aan deze game. Dat het toont dat er moed nodig is om je uit een diep dal te sleuren, maar ook dat het mogelijk is.

De wereld van Senua is een prachtig neergezet IJsland dat betoverd en je meeneemt.  Auditief scoort Ninja Theory met Hellblade 2 net zo hoog als op grafisch vlak. Next-gen is een woord dat je misschien wel voor de eerste keer letterlijk mag nemen op de huidige consoles. De stemmen beklijven en ik raad echt aan, net zoals de ontwikkelaar trouwens, om dit met hoofdtelefoon te spelen.  Ben je op zoek naar een nieuw avontuur vol actie dan is deze game misschien niets voor jou maar durf ik gerust stellen dat deze Hellblade 2 ook voor jou nu al wel eens de verrassing van het jaar kan zijn.  Senua´s Saga: Hellblade 2 is een meeslepende, beklijvende ervaring die al het uitmuntende van de eerste game op elk vlak overtreft en je niet zonder gevoel zal achterlaten. De game heeft de perfecte balans gevonden tussen puzzelmomenten, actievolle gevechten en momenten van rust. We verwachten vaak heel wat van ontwikkelaars en de huidige games, maar meer dan dit kunnen we echt niet vragen.

Zonder twijfel…een MUST-BUY!!!

Good

  • Beklijvende audio-ervaring
  • Grafisch een pareltje
  • Meeslepend verhaal
  • Respectvolle aandacht voor mentaal welzijn.
  • Fantastische motion-capturing
  • Perfecte balans gameplay-elementen
  • Geen bugs, glitches of laadtijden

Bad

  • Ach kom...misschien de 21:9 aspectratio
9.9

Fantastisch

Robin is een overlevende dinosaurus uit het pixeltijdperk maar heeft z'n natuurlijke habitat door de jaren heen moeiteloos omgezet naar het huidige gamelandschap. Singleplayer games blijven een belangrijk onderdeel van z'n voedingsgewoonte en hij peuzelt graag als dessert virtuele mensen op in first person shooters of sportspellen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password