Secret of Mana

Secret of Mana
Secret of Mana
Release Datum:Genre:Platform:, Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Het jaar is 1994, en als 6 jarige jongetje speelde ik geregeld wel eens op de Super Nintendo. Het is in dit jaar ook dat mijn zus en ik het spel Secret of Mana kregen van de Sint. Hoe vaak wij deze game van het begin tot het einde hebben uitgespeeld… ik ben de tel zelfs al kwijt geraakt. Het is dan ook geen verrassing dat wij enorm uitkeken naar de remake. Maar zouden wij de remake verkiezen, of gaan we toch weer de Super Nintendo (SNES) aanzetten bij onze volgende Secret of Mana sessie?

Fear of the heavens

De game start met enkele tussenfilmpjes om een kleine inleiding te geven in het verhaal. Hierna krijg je Randi om te besturen. Je kan kiezen om hem een andere naam te geven indien je wenst. Niet veel later vind je een zwaard in een steen. Dit blijkt het Mana zwaard te zijn, een zwaard uit een oude legende. Randi komt zonder zwaard niet terug tot in zijn dorp, dus hij trekt het zwaard uit de steen.

Echter wist Randi niet, dat hij hiermee zijn stad in gevaar zou brengen. We springen een beetje verder in het verhaal, waar je je tweede speelbare personage krijgt. Primm, de dochter van een nobele in Pandora, komt met je mee omdat ze op zoek is naar de man waarop ze een oogje heeft. We springen nog wat verder, en je krijgt je derde en laatste speelbare personage. Popoi is een Sprite child, en lijdt aan geheugenverlies.

Vanaf dit moment begint je reis om het keizerrijk tegen te houden. Zij willen het Mana Fortress doen herrijzen en moeten daarvoor de 8 Mana zaden ontdoen van hun zegel. Wanneer het Mana Fortress zou herrijzen, zou het Mana beast terugkomen en het einde van de wereld betekenen. Enkel de held met het Mana zwaard kan hun tegenhouden!

A curious tale

Visueel ziet de game er heel kleurrijk uit. Dit maakt alles op het scherm eens zo levendig, en het ziet er allemaal ook heel prachtig uit hierdoor. Helaas kan ik niet hetzelfde zeggen van de tussenfilmpjes die ze er in gestoken hadden. Hier voelt de game aan alsof ze enkele jaren geleden al was uitgebracht (en dan bedoel ik niet de klassieke SNES versie).

In deze tussenfilmpjes wordt het verhaal verteld. Dit dankzij toegevoegde voice acting. Persoonlijk vind ik de Engelse voice acting niet geweldig, dus veranderd ik al snel naar de Japanse voice acting. Maar visueel gezien vind ik er helaas weinig aan. De characters zien er niet slecht uit, maar hun monden bewegen totaal niet tijdens het praten. Alles lijkt daardoor wat meer statisch te zijn.

Ook de muziek heeft een makeover gekregen. Persoonlijk vond ik de meeste liedjes niet zo heel geweldig tegenover hun originele, maar er waren er toch een paar bij die enorm goed gedaan waren. Mocht je er toch niets aan vinden, dan is er altijd de keuze om de originele muziek te selecteren vanuit het menu. De originele soundtrack is overigens een echte aanrader om eens te beluisteren.

Daarnaast zijn er een soort van tussenfilmpjes ook nog gemaakt die je te zien krijgt als je overnacht in een herberg. Deze zijn wel tof, en voegen wat extra grappige dialoog toe. Wat de ontwikkelaars ook nog hebben toegevoegd, is een minimap die rechtsboven zichtbaar is. Deze kan je ook uitzetten. Ik heb er persoonlijk nooit echt naar omgekeken (mede omdat ik de game door en door ken). Voor de rest houden daar de zichtbare verschillen op. De rest van de game is een volledige 1 op 1 overzetting van het origineel. Dit is zeker niet slecht voor het verhaal en de omgevingen, want in de originele game waren deze al enorm betoverend. Maar er zijn ook niet zo zichtbare veranderingen toegevoegd.

What the forest taught me

Eerst kort een woordje over het gevechtssysteem. Er zijn meerdere wapens die door iedereen gebruikt kunnen worden. Deze kunnen geüpgraded worden dankzij orbs, die je verdient door bazen te verslaan. Je hebt een meter die van 0 tot 100 loopt als je een aanval hebt gedaan. Je wacht het best tot de meter vol is vooraleer je aanvalt, anders heeft je aanval zo goed als geen effect. Met elke upgrade kan je je wapen laten stijgen in level. Je kan dan je aanval chargen en een sterkere aanval gebruiken (hoewel ik weinig merkte dat het sterker was).

Daarnaast hebben Popoi en Primm magie. Per mana zaad dat je gevonden hebt, kan je magie weer een level stijgen (hier is wel te merken dat je magie sterker wordt). Popoi krijgt voornamelijk magie om aan te vallen, terwijl Primm magie krijgt om je team te helpen (denk maar aan healing magie). Per level dat je personage stijgt (niet van magie dus), krijg je ook extra MP (magic points) om meer magie te kunnen gebruiken vooraleer je deze moet aanvullen. Je kan ook in de verschillende stadjes, en van de rondreizende Neko, nieuwe uitrustingen kopen. Deze dienen er voor om de schade die je krijgt, te verminderen.

The second truth from the left

Om eerlijk te zijn, sommige aanpassingen ben ik zeker blij mee. Maar er zijn ook veranderingen waar ik een beetje van opkeek. Zo hebben ze de menu’s grotendeels hetzelfde gehouden, maar je had vroeger een battle grid per personage, waarmee je kon bepalen wat de AI van je teamgenoot deed. Dit kon je vrij goed tweaken hiermee. Nu zijn er slechts enkele opties overgebleven (aanvallen van het monster wat jij zelf aanvalt, of een van de andere teamgenoten helpen).

Het algemene menu met je progressie, en om te kijken hoe je wapens en magie er voor staan naar levelling zien er maar saai en standaard uit. Hier hadden ze gerust wat meer moeite in mogen steken. Een toffe nieuwe feature is dat je het maximum aantal dat je per item kan dragen verhoogd kan worden. Normaal kan je van alles 4 meedragen, maar je kunt het nu verhogen tot maximum 12. Nog een toffe nieuwe feature is het mappen van wapens, magie spreuken of items aan de L1 en R1 toetsen. Ook hebben ze hier maar 2 saveslots in staan (oké, technisch gezien 3, maar de 3de is voor de auto save feature). In de originele game waren dit er 4.

Gelukkig is er de auto save feature. Deze triggered bij bijna elke scherm transitie. En maar goed ook! Want als er een ding is waar deze game geregeld wel last van had, was dat de game zomaar crashte. Niets zo erg als opeens een blauw scherm te zien, en denken dat al je progressie kwijt is. Maar dankzij de auto save verlies je nooit veel. Als extra’s hebben ze er, naast trophy support, een guide in de game gestoken om te volgen welke vijanden je verslagen hebt. Daarnaast ook met wie je gesproken hebt in de game (of toch de belangrijkere). Maar ook dit voelt weer zo een snelle toevoeging die erg weinig nut heeft.

Ten slotte, de game voelt makkelijker aan. Mede door monsters die zeer snel en makkelijk stunlocked geraken. Na een aanval liggen ze op de grond, en kan je eigenlijk aanvallen aan elkaar rijgen tot ze verslagen zijn. Bazen gaan ook vreselijk snel ten onder, zeker als je een beetje je magie level omhoog houdt. Hier gaat toch wel wat van de challenge verloren.

Conclusie

Ik zou de game een hogere score willen geven, maar dan zou ik teveel met een nostalgische bril aan het kijken zijn. De game scoort voor mij niet slecht, maar door enkele zaken kan ik mezelf er niet toe brengen om de game hoger te scoren. Met vernieuwde graphics die eerder thuishoorden op de PSP, en een vernieuwde soundtrack waar evenveel goede als slechte remakes van nummers zitten, snap ik waarom veel mensen deze game niet zo geweldig vinden. Maar er zijn wel enkele nieuwigheden toegevoegd, zoals de auto save, en de mogelijkheid om items te verhogen. Uiteindelijk blijft het ook slechts een remake, en geen nieuwe game. Wat ook belangrijk om te weten is, deze game is ontwikkel met de PsVita in gedachten, en is daarna overgebracht naar de PS4 en Steam.

Deze game blijft echter een absolute aanrader voor diehard fans van Secret of Mana, of voor nieuwelingen waarvoor de stijl van Secret of Mana hun wel aanspreekt. Het is een mooie ode aan een game die ik diep koester. Ikzelf zou nog steeds kiezen voor de originele wegens nostalgische redenen, maar ik ben er zeker van dat ik deze versie ook wel af en toe nog eens ga bovenhalen. Om ten volle toch van deze game te genieten, raad ik je aan om niet enkel je te laten leiden door nostalgie (als je de originele al gespeeld hebt), maar te genieten van een klassieker in een nieuw jasje. Maar voor de meeste is het toch aan te raden om even te wachten op een prijsdaling.

Good

  • Herbeleef een van de beste Super Nintendo games in HD
  • Speelbaar met 3 spelers

Bad

  • Game crashte af en toe random
  • Visueel mochten de tussenfilmpjes beter
  • Jammer genoeg geen leuke extra’s
7.2

Goed

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password