Romancing SaGa – Minstrel Song – Remastered

Romancing SaGa – Minstrel Song – Remastered
Romancing SaGa – Minstrel Song – Remastered
Release Datum:Genre:Platform:, , , Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik nog een SaGa game heb gespeeld en gereviewed, die eer ging naar de Switch remaster van Romancing SaGa 3. Ik liet toen al vallen dat de Romancing SaGa games best complexe en pittige games zijn, waar de traditionele JRPG-elementen wel eens op een heel andere manier geïmplementeerd worden. Dit is niet per se een dealbreaker en sommige gamers kunnen dit zeker wel smaken. Maar gelden deze zaken ook voor de remaster van Romancing SaGa – Minstrel Song? Let’s find out!

Eight stories, one big world

In tegenstelling tot Romancing SaGa 3 die, tot voor de remaster in 2019, enkel in Japan gebleven was, verscheen in 2005 een PS2 remaster van de Super Famicom Romancing SaGa – Minstrel Song. Echter bereikte deze remaster de Europese bodem ook niet, en bleef hij achter in Japan en Amerika. Het is deze PS2 remaster die als basis diende voor de versie die we vandaag spelen, met uiteraard enkele nieuwigheden zoals updated HD visuals, nieuwe speelbare characters en (zoals de meeste Square Enix remasters) een deel quality-of-life verbeteringen. Grafisch heeft de game een aparte visuele stijl, die mogelijks niet voor iedereen is weggelegd. Persoonlijk slaat de stijl niet echt aan voor mij en was het wel iets waar ik aan moest wennen. Toch ziet alles er wel degelijk uit, toch voor zover je mag verwachten van een remaster van een PS2 game.

Voor zover ik weet is er aan het verhaal niets veranderd, en wordt het verhaal verteld in 8 schijnbaar afzonderlijke verhalen. Het overkoepelende verhaal is, ongeacht welke van de 8 protagonisten je dus kiest om mee te starten, min of meer hetzelfde maar wordt verteld vanuit het standpunt van je gekozen protagonist en geeft meer achtergrond informatie over dit personage. Hierdoor verandert de locatie van waar je begint en zijn de eerste uren per hoofdpersonage anders waardoor je toch een andere ervaring krijgt. Verder is het spel vrij non-lineair en krijg je heel vaak de keuze hoe je het spel wil verder zetten en zal je vooral zelf moeten ontdekken en uitzoeken waar je naar toe moet gaan. Om een voorbeeld te geven: Ik ben begonnen met Albert, de erfgenaam van een belangrijke familie die zijn stad moet redden van monsters. Al snel rekruteerde ik de Minstrel en nog enkele tijdelijke teamleden tot ik plots een van de andere hoofdpersonages tegenkwam, Jamil de dief. Het is dus perfect mogelijk om meerdere protagonisten te rekruteren tijdens je avontuur.

Open world with flaws

Ongeacht je gekozen held, word je dus in een grote en uitgebreide wereld gedumpt waar je volledige vrijheid gegeven wordt om je weg te zoeken naar je einddoel. Er zijn heel wat momenten in het spel waard je acties je verhaal een heel andere wending kunnen geven. Zo kan je in je playthrough met Aisha, wanneer je in het begin aan het ronddolen bent, er voor kiezen om terug te keren naar huis, maar als je tegen de verkeerde persoon praat vooraleer je dit doet, word je echter ontvoerd en gaat je verhaal een heel andere route volgen. Dit maakt de game wel vrij uniek en zorgt voor heel wat herspeelbaarheid. Veel van deze kleine veranderingen zouden in andere games enkel misbaar zijn door optionele side quests te negeren, maar hier wordt het dus perfect geïntegreerd in je verhaal. Niet dat er geen optionele side quests zijn, want deze zijn ook voltallig aanwezig.

Hoe fijn deze open wereld en vrijheid ook kunnen aanvoelen, het kan toch soms vrij frustrerend zijn dat veel van je main en optionele quests je niet echt vertellen hoe je verder moet komen waardoor je vaak aan het ronddwalen bent op zoek naar iemand die je een goede hint kan geven om je de juiste richting op te sturen. Anderzijds zorgt dit er wel voor dat je veel nieuwe gebieden uit jezelf gaat ontdekken, nieuwe personages zal rekruteren maar ook dat je heel wat gevechten zal moeten ondergaan.

Grinding is a trap

We zijn van JRPG’s wel gewoon dat er veel random battles plaatsvinden die er voor zorgen dat je nieuwe abilities kan leren, je level verhogen en je voorzien van voldoende geld om nieuwe wapenuitrusting te komen. Echter is grinden in deze game, en eigenlijk in de meeste SaGa games, iets wat je ervaring net moeilijker zal maken. Het spel werkt met een verborgen mechanisme, het Event Rank systeem. Terwijl je door veel gevechten te winnen kleine boosts in je stats krijgt, stijgt je Event Rank. Hierdoor speel je moeilijkere quests vrij, wat niet zo slecht klinkt, maar ondertussen worden de makkelijkere quests niet meer toegankelijk en faal je ze automatisch als je ze niet voltooid hebt. Hierdoor voelt de wereld iets levendiger aan en is er een bepaalde druk om quests zo snel mogelijk af te handelen. Je kan dit wel vermijden door zoveel mogelijk gevechten uit de weg te gaan, door weg te lopen of door items zoals Smoke Bombs te gebruiken.

Ergens is dit wel jammer, want gevechten zijn wel interessant. Deze spelen zich af als turn-based gevechten waar je heel wat zaken in het oog moet houden. Zo zullen je sterkste acties je Battle Points kosten die je moet opbouwen, deze regenereren na elke beurt, maar beschadigen deze ook je wapens. Elk wapen heeft een beperkt aantal Durability Points en wanneer deze op nul komen te staan, is het wapen niet meer bruikbaar tot je deze hebt gerepareerd. De balans en tactiek vinden tussen je moves en de staat van je uitrusting zorgen er voor dat je ook niet zomaar de nood voelt om te grinden en je zonder denken door alle gevechten heen ploegt. Om de gevechten nog wat meer risico toe te laten voegen, hebben je teamleden ook nog Life Points waar je rekening mee moet houden. Dit staat los van de Health Points die je, zoals in zowat elke game, hebt en je verliest een LP als je personage uitgeschakeld wordt. Wanneer de LP op nul komen te staan, dan verlies je dat personage. Niet gevreesd, de meeste kan je opnieuw rekruteren maar er zijn er die permanent verloren gaan!

Conclusie

Romancing SaGa – Minstrel Song – Remastered is een game die destijds enorm ambitieus was en heel wat elementen bevat waar huidige JRPG’s nog steeds wat van kunnen leren. Helaas heeft deze SaGa game hetzelfde probleem als Romancing SaGa 3, namelijk dat je veel te vaak naar een guide zal moeten grijpen om te weten wat je volgende doel is zonder dat je heel wat uren moet ronddwalen om verder te geraken. Ik benoem het als een probleem, omdat mijn game-tijd vrij gelimiteerd is en ik niet meer zoals vroeger uren en uren achter elkaar kon gamen en tijd zat had om te backtracken en rond te zoeken naar wat ik moet doen, en ik vermoed dat de meeste gamers onder ons datzelfde probleem zullen hebben. Toch wil dit niet zeggen dat ik deze game volledig wil afschrijven, want het is een ervaring die je als JRPG-fan niet wil missen.

Good

  • Een "levende" open wereld
  • 8 verschillende protagonisten
  • Uniek systeem

Bad

  • Zeer vage hints voor progressie
  • Quests falen door de vele gevechten en backtracking
  • Met veel rekening houden tijdens gevechten
7

Goed

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password