Nearly Dead – Live and Let Die

Nearly Dead – Live and Let Die
Nearly Dead – Live and Let Die
Platform:Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Wanneer je de titel van dit spel leest denk je aan een survival game, spannend, iets dat lekker vlot zal spelen, waarbij je op het puntje van je stoel zou zitten, naar je scherm starend, spanning, intrige, vlotte actie! Krijg je dat ook? Nearly Dead – Live and Let Die is een spin-off van een kickstarter spel gemaakt door mono software, een indie team van 6 man, dat voor deze game naar 3 is herleid. 

Roguelike?

Wanneer je het opstart word je begroet door een menu zoals een ander. Een leuk deuntje speelt, en je merkt de kwaliteit van het spel al direct. Het menu ziet er niet uit. En dan moet je nog beginnen. Uiteindelijk durf je het aan en begin je het spel op een bijna verlaten map, met een werkbank en geen uitleg. Je wordt letterlijk, zoals bij een Apocalyps, aan je lot overgelaten. De muziek, een repetitief deuntje, speelt op de achtergrond en gaat in een loop rond en rond, terwijl je onderzoekt wat je moet doen. Je kan items maken: pantservest, een loden pijp, wat verband voor mogelijke wonden… maar wat dan? Niemand legt je uit wat je moet doen. Als je het spel pauzeert krijg je wel een mooi uitgelegd wat je knoppen allemaal doen, en een encyclopedie die je de wapens en items uitlegt, maar nergens word je wijsgemaakt van “druk op de grote flitsende rechthoek bovenaan het scherm om de raid te starten”. Na wat zoeken is dat dus wat ik heb gedaan en toen begon het… de actie.

Actie?

Nu ja, actie. Je krijgt waves van zombies die op je af komen gelopen en het is aan jou om deze af te maken. Tof zou je denken. Repetitief eerder. Je hebt verschillende zombie types, maar grotendeels werken ze allemaal hetzelfde. Ze komen op je afgelopen met 5-6 ineens en slaan je kop in. Maar wat dan met die pantservest die je gemaakt hebt? Speelt geen rol, slaan ze los door. Je zou denken dat met een pantservest eerst de gezondheid van de vest eraan gaat en dan pas van jouw gezondheid gesnoept wordt? Niet dus. Jouw gezondheid gaat er leuk aan, terwijl jou vers gemaakte pantservest lekker heel blijft.

Wapens?

Je zou dan toch denken dat de wapens verschillende dingen doen? De handwapens zoals de loden pijp en de hamer zien er wel anders uit, maar spelen exact hetzelfde. Ja, de nummertjes achter de schermen zouden veranderen, maar dat merk je absoluut niet in het spel zelf. Geweren? Zelfde verhaal. Maar eens je kogels op zijn is het wapen voor de vuilnisbak. Niks te recycleren, daar doen ze in deze apocalypse niet aan mee. Los de vuilnisbak is en maak maar een nieuwe.

Co-op?

Dit spel heeft een co-op modus. Allemaal goed en wel, maar met 72 gelijktijdige spelers tijdens de piek van het spel, ga je niet ver geraken en zonder die co-op speler is het maar een saaie boel. Met een vriend kan je nog lachen ondertussen en plezier maken en zo kan zelfs een middelmatig spel een feest worden, niet hier. Dit spel had echt meer liefde tijdens de ontwikkeling mogen krijgen, want nu is het de 5 euro die je ervoor zou betalen echt niet waard, wetende dat je voor dat geld betere en meer uitgewerkte roguelikes kunt krijgen, die wel spelen zoals het hoort en liefde hebben gekregen tijdens de ontwikkeling met soms zelfs een kleiner team dan dat hieraan gewerkt heeft.

Positief?

Ja, er is één ding positief aan. Stel je hebt een familielid dat je niet graag ziet en je moet er een cadeau voor kopen om de één of andere reden, dan kan je hen altijd dit spel cadeau doen. Jij hebt een cadeau gegeven en zij zijn minuten van hun leven kwijt die ze beter hadden kunnen spenderen.

Conclusie

Het spel ziet er niet slecht uit, maar het laat net te veel steken vallen om echt goed te zijn. Doordat het assets hergebruikt van hun vorige titel die ze hebben opgegeven, kan ik niet onder de indruk zijn. Er zijn teveel andere zombie-spellen die wel de moeite waard zijn om deze een kans te geven.

Bad

  • Pantservest bepantsert niet
  • Wapens spelen allemaal hetzelfde
  • Geen uitleg over wat je moet doen
3

Afgrijselijk

Mario is niet zo super als zijn naamgenoot, maar komt dicht in de buurt. Natuurlijk speelt hij graag met zichzelf (op Nintendo). Zijn favoriete gamedrank is Lipton Ice tea. Hij houdt van op single player avontuur te gaan, maar knalt graag online alles en iedereen overhoop. Vroeger veel op pc gespeeld, maar zijn gamecarriere is begonnen op de gameboy, dus uiteraard ligt zijn hart nu bij de consoles en vooral xbox.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password