Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 4 – Road to Boruto

Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 4 – Road to Boruto
Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 4 – Road to Boruto
Release Datum:Genre:, Platform:, , , Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Ik moet eerlijk bekennen, ik ben totaal niet meer mee met de Naruto anime. Wacht, voor jullie wegklikken laat ik me even verduidelijken. Ik heb Naruto en Naruto Shippuden wel degelijk helemaal uitgekeken en ook de bijhorende films. Echter daar stopte het voor mij. Aan de serie die de toorts over nam, Boruto, ben ik niet aan begonnen. Het antwoord op de vraag “Waarom?” is erg simpel: gebrek aan tijd. Er komen zoveel games, series, films, boeken en anime uit dat ik het gewoon niet allemaal kan volgen. Tot nu toe liep ik nog niet warm voor Boruto, maar wie weet kan deze game mij op andere gedachten brengen. Let’s find out!

A hero always arrive late

Laten we alvast met de deur in huis vallen, dit spel is geen nieuwe game. Deze vierde game is de laatste telg van de Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm reeks en is al enkele jaren geleden uitgekomen op andere systemen. Maar net zoals de voorgaande trilogy krijgt ook dit laatste deel een port naar de Switch. Zoals je dan ook wel verwacht zal het verhaal gewoon oppikken waar het derde deel eindigde. Wil dit zeggen dat nieuwkomers hierdoor niet kunnen volgen? Ik vrees inderdaad dat er heel wat namen en gebeurtenissen je verward gaan achterlaten. Dit ondanks al de moeite die de game doet met flashbacks en andere verwijzingen om ook nieuwe spelers mee te krijgen met het verhaal. We volgen nog steeds Naruto en zijn vrienden die verwikkeld zijn in de “Fourth Great Ninja War” en we maken in dit spel eindelijk de climactische eindstrijd mee! De story mode bevat dus niet de gekende free-roam mode met side-missions en de winkeltjes om ninja tools en collectibles te kopen. Vrees niet want deze zitten wel in de Adventure mode en Boruto’s Tale, waar we later nog op terugkomen.

Natuurlijk toont het wel dat dit spel al wat jaartjes achter de rug heeft en laat de game op sommige momenten zijn grijze haren zien. Grafisch zal het je dus niet achterover slaan, maar het is absoluut geen lelijke game en valt eigenlijk dus best wel mee. Zo zien de gevechten er nog steeds heel goed uit en spat de actie van het scherm. Ook de overgang van gevechten naar de tussenfilmpjes met Quick Time Events zijn schitterend en het voelt aan alsof je rechtstreeks in de anime zit. Maar dan komen de stukjes verhaal, en dan zien we vaak niet-bewegende afbeeldingen. Bij de beelden krijgen we enkel de stemmen en geluidseffecten te horen die soms niet bij het plaatje lijken te passen. Andere keren krijgen we wel geanimeerde stukjes, maar hier is zo weinig detail in terug te vinden dat ik niet weet welke van de twee soorten cutscenes ik erger vond om naar te kijken. Bovendien zien deze filmpjes er allemaal vrij grauw uit, alsof iemand met de filters heeft lopen spelen en de helderheid naar beneden heeft getrokken. Gelukkig is het verhaal wel boeiend genoeg om er mee te kunnen leven en kijk je telkens uit naar het volgende gevecht.

The true measure of a Shinobi

Want ja, de gevechten is natuurlijk hetgeen we voor gekomen zijn. Nog steeds gaan de gevechten door in een afgebakend gebied waarin je vrij kan rondlopen en vechten. Hier hebben ze wat progressie gemaakt op de voorgaande games en is het nu mogelijk om met 3 vechtersbazen aan de slag te gaan in een confrontatie. Eerder was het ook al mogelijk om, naast je primaire vechter, twee support characters te selecteren. Deze konden je bijstaan in het gevecht met hun eigen jutsu, de benaming voor skills in de ninja wereld, en afhankelijk van hun rol ook dienen als schild wanneer je je chakra aan het opladen bent. Je kon ze oproepen door op één van de trigger toetsen te drukken waaraan ze gekoppeld waren, en dan was het wachten tot hun wachttijd verstreken was om ze opnieuw in te zetten. Deze keer is dat nog steeds hetzelfde, maar je kan ook de rechter stick gebruiken om je actieve vechter te wisselen naar een van de support characters en met deze door te vechten. Alle vechters delen wel dezelfde levensbalk, maar je kan hierdoor je combo’s verder uitbreiden en erg coole moves uitvoeren die vroeger dus niet mogelijk waren.

Ga nu niet denken dat dit spel opeens zoveel diepgang kent als bijvoorbeeld Street Fighter of Marvel vs Capcom games waar je heel ingewikkelde combo’s kan uitvoeren. Eigenlijk is er op vlak van vechten weinig vooruitgang gemaakt tegenover de voorgangers in de reeks en voelt vechten nog steeds bevredigend simpel aan. Gemakkelijk te leren, maar toch ook een beetje moeilijk om het volledig te beheersen en je acties op de juiste momenten te gebruiken. Zo kan je dus nog steeds verdedigen, chakra opladen, kunai (of soortgelijke ninja wapens) gooien, chargen, simpele aanvallen gebruiken en je jutsu gebruiken. Helemaal niets nieuw onder de zon dus, en voor anciens van de reeks gekende materie. Persoonlijk vind ik dat geen slechte zaak, want waarom sleutelen aan iets wat op zich al goed in elkaar zit? De gevechten zijn overigens ook lekker kort en je gaat snel weer door met het verhaal. Wel hebben ze goed gekeken naar andere fighters zoals Soul Calibur en is het hier nu mogelijk om je vijanden hun “armor” te breken waardoor je meer schade kan toebrengen met daarop volgende aanvallen. Het leuke eraan is dat ze ook de vechtersbazen tonen met gescheurde kleren als hun “armor” stuk is.

There’s only one thing that can heal the heart

Nu we dat uit de weg hebben, moeten we het toch nog even hebben over de andere modes. Mijn eerste gedacht toen ik aan de Story mode begon, was toch dat ik de free-roaming mode miste. Het was vroeger immers mogelijk om in Konoha (Naruto’s thuisdorp) en andere omringende locaties uit de anime rond te rennen. Je kon dan kiezen of je onmiddellijk het verhaal wou verder zetten en naar de volgende locatie ging, of je nog wat bleef verkennen en wat side-missions of andere opdrachten voltooide om geld en voorwerpen te verzamelen. Met dat geld kon je dan nieuwe ninja tools en collectibles kopen in de shops. Groot was dus mijn teleurstelling toen ik initieel dacht dat dit ontbrak, maar al snel zag ik de logica er wel van in. De Story mode vindt nu eenmaal plaats in een afgebakend gebied tijdens de oorlog, en er is dus geen grote variatie in locaties waar je doorheen gaat. Daarom hebben ze daar een andere aanpak gekozen, en de geliefde free-roaming mode achter de Adventure mode gestoken.

Je kan deze al spelen vanaf je het spel de eerste keer opzet, maar ze raden je aan eerst de Story mode af te ronden, en met goede reden. De Adventure mode pikt de draad op waar het verhaal eigenlijk eindigde, om nog wat onafgewerkte zaken op te lossen (zoals een bepaalde romantische affaire waaruit Boruto zal volgen) in de vorm van enkele missies. Terug rondrennen in Konoha, The Hidden Sand Village en andere iconische locaties dus! Deze keer hebben ze ook overal Memory Fragments geplaatst die toegang geven tot extra gevechten met meer details over taferelen die zich in het verleden hebben afgespeeld. Voor mensen die bekend zijn met de anime is dit een kleine nostalgische toevoeging, voor anderen dan weer net een uitgelezen moment om zich wat meer te kunnen verdiepen in de Naruto lore. Deze gevechten variëren ook in moeilijkheidsgraad en waren een welkome toevoeging. Hier heb ik wel een groot minpunt gespot, en dat zijn de slowdowns die zich voordoen wanneer je rondrent. Het is niet overal even merkbaar, maar soms lijkt het bijna alsof alles even blijft vast hangen alvorens je weer een vlotte framerate krijgt. Gelukkig is de framerate in gevechten wel stabiel en merk je daar niets van haperingen.

Enter Burito! Err… I mean Boruto!

Tenslotte hebben we nog de Boruto’s Tale mode om wat verder uit te spitten alvorens we afronden met de Free Battle en Online Battle modi. Boruto’s Tale is identiek aan de Adventure mode wat betreft gameplay en elementen die er in te vinden zijn, behalve dan de Memory Fragments die hier niet te vinden zijn. Het verhaal volgt de film die de brug vormt tussen de Naruto en Boruto reeks en toont ons waar onze helden staan zoveel jaren na de vreselijke oorlog. Deze mode is niet zo heel erg lang, en was oorspronkelijk een DLC die je apart moest kopen. Gelukkig zijn er hier weer een deel nieuwe side-missions te voltooien, maar de collectibles en dergelijke zijn dezelfde als in Adventure mode. Je hoeft ze gelukkig niet opnieuw te verzamelen, want de lijst is gedeeld tussen deze modi. Het verhaal op zich is wel de moeite om eens door te spelen, zeker als je de film gemist hebt en toch benieuwd bent naar hoe ze verder zijn gegaan met de anime. Verwacht zeker ook de terugkeer van een hoop geliefde personages die uiteraard ook hun leven verder hebben uitgebouwd.

tenslotte hebben we dan nog de Free Battle en Online Battle modi om kort over te gaan. Zullen we eerst even de Free Battle nemen, want hier valt eigenlijk vrij weinig over te vertellen. In deze mode kan je, zoals de naam al prijs geeft, gewoon op vrijwillige basis gevechten komen spelen. Geen verhaal, geen gedoe tussenin. Gewoonweg enkele potjes stevig vechten tegen de CPU op verschillende moeilijkheden of lokaal tegen een andere speler. De Online Battle mode geeft je natuurlijk de mogelijkheid om het online op te nemen tegen spelers over de hele wereld. Hier mag je je zeker aan wat stevige tegenstanders verwachten, tenminste als je matches kan vinden. Tijdens het schrijven van de review kreeg ik maar zelden een tegenstander te pakken, maar als ik er eentje had was het toch genieten van een helse uitdaging. Verder zijn er ook nog challenges die gedurende bepaalde tijd online staan. Dit zijn vrij leuke en moeilijke uitdagingen die je net dat beetje extra speelplezier kunnen bezorgen.

Conclusie

Deze laatste telg brengt wat kleine vernieuwingen met zich mee tegenover zijn drie broertjes maar blijft toch nog steeds erg trouw aan de reeds werkende formule. Desondanks dat het spel wat ouder is, en grafisch dit soms ook wat laat merken, speelt het nog steeds erg vlot en aangenaam. Zonder al te ingewikkelde acties en handelingen van de speler te verwachten weet de game toch ook voldoende uitdaging te bieden als je het onderste uit de kan wil halen. Persoonlijk kan deze game niet tippen aan de derde uit de reeks, maar het was toch nog steeds een erg aangename tijd om door deze game te gaan. Dankzij de toevoeging van Boruto’s Tale krijg je op de Switch overigens ineens het volledige pakket, wat de aankoop wel interessanter maakt. Echter is dit pakket reeds enkele jaren beschikbaar op andere systemen, en is de kans dus groot dat je het ofwel reeds gespeeld hebt of het goedkoper kan oppikken op een van de andere systemen. De beste selling point blijft natuurlijk dat je met deze versie Naruto on the go kunt spelen!

Good

  • Herbeleef het einde van de populaire manga/anime
  • Vlotte actie met simpele besturing

Bad

  • Grafisch niet altijd even consistent
  • Online niet zo veel beweging op te merken
7.6

Goed

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password