Mr. Driller Drill land

Mr. Driller Drill land
Mr. Driller Drill land
Release Datum:Genre:, Platform:Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Diepgang! Graphics! Spanning en sensatie! Dit zijn allemaal dingen waar ontwikkelaars naar streven en gamers naar hunkeren. Onze consoles zijn sterker, sneller en veelzijdiger dan ooit waardoor de lat voor deze factoren telkens hoger en hoger wordt gelegd. Er is echter niks mis met een ontspannende arcadegame of eenvoudige indie titel. Remakes, her-uitgaves en remastered games passen dus evenzeer in onze moderne consoles, ook al halen deze titels zelden of nooit het maximale uit de toestellen. Vandaag bespreek ik voor jullie zo’n titel waar mijn console amper warm voor draait. Ik zeg daarmee niet dat ik hem niet opstart, alles behalve zelfs, maar mijn console geniet een beetje van een rustmoment terwijl ik Mr. Driller Drill land op hem afspeel. Kan deze game uit 2002 mij warmer krijgen dan mijn toestel wordt? Let’s see.

Mr. Driller Dril land is weer zo’n game die het nooit echt volwaardig tot het westen heeft gered. De game is in 2002 al uitgekomen op de japanse Nintendo Gamecube en dus zeker niet nieuw te noemen. In die tijd was ik wel in het bezit van een PS2 en Xbox, maar niet van een Gamecube, wat mij eens zoveel redenen geeft om deze game niet te hebben gespeeld. We zullen nu eens eindelijk testen of ik daar spijt van heb of niet. Vorig jaar had Niels ook al een review van deze game voorzien voor de Nintendo Switch, en ditmaal neem ik hem onder handen op de PS4.

Drill land

Ok, de game heeft een story mode, of alvast iets wat er op lijkt. Deze game is nochtans niet gemaakt om echt rond een verhaal te draaien. Het is eerder een simpele opstart te noemen van een game die enkele puzzels en arcadegames ter beschikking heeft. Het aanwezig ‘verhaal’ gaat, voor wie er interesse in heeft, als volgt. Mr Driller en zijn vrienden zijn uitgenodigd en aanwezig op de opening van een nieuw pretpark genaamd Drill land. In dit park kun je op verschillende manieren graven en drillen, iets wat al de personages wel kennen en kunnen. Je gaat de locaties en attracties dus af, leert de regels en mogelijkheden van elke setting en locatie, en speelt zo wat rond.

Na het afronden van een level, of het bezoeken van een nieuwe locatie zoals de winkels en bibliotheken zie je een cutscene waarin de groep met elkaar in gesprek is en bespreekt wat er allemaal gebeurt. Als je een level uitspeelt krijg je in een boekje een stempel als bewijs. Eenmaal je alle levels een eerste keer hebt verslagen, krijg je opnieuw een cutscene waarmee… je eigenlijk je verhaal afrondt. De slechterik onthult zichzelf en je gaat de laatste confrontatie al aan. Zoals ik al zei, hoort er in dit spel niet echt een verhaal, dus het is absoluut niet erg dat het verhaal hier ook al stopt. Op dat moment heb je een idee van het verloop van alle levels, heb je ongetwijfeld je voorkeuren en afkeuren al ontdekt en ben je eigenlijk klaar om vrij rond te spelen zoals je zelf wilt.

Drilling down

Mr driller is dus een arcade puzzel game met verrassende actie. Het concept is simpel maar zorgt voor gevarieerde gameplay, onverwachte nood aan strategie en aangename spanning. Je speelt als Mr Driller of één van zijn vrienden, afhankelijk van het level dat je speelt, en je moet door een level vol gekleurde blokken heen boren om lager en lager te komen tot je je doel behaalt. Alle attracties, en dus levels, hebben hun eigen thema, vormgeving en regels. De variatie hierin is eigenlijk verrassend ruim. In het ene level word je belaagd door spoken die je moet verslaan door de blokken te begieten met heilig water en ze daarna te breken, in het ander moet je gouden beelden verzamelen eer je de levels uitspeelt om te slagen terwijl er anderen zijn waarin je gewoon op je zuurstofniveau moet letten. In het pretpark zijn er zo 5 varianten te spelen waarvoor je in de winkels hulpmiddelen kan aankopen. Deze geven je natuurlijk een voorsprong of hulpmiddel tijdens het spelen van het level, maar je moet ze kiezen en activeren voor je het level opstart.

Mr driller is dus een heruitgave van een game uit 2002, die gebruik maakt van een jaren 60 tot 80 vibe. Wie enige kennis heeft van manga, anime of algemeen oosterse sci-fi sfeer uit die periode, zal dit onmiddellijk herkennen in deze game. De opvallende kleuren, vormen, sfeer, humor en audio in de game zullen voor moderne gamers enorm opvallen, en misschien zelfs over de top aanvoelen, maar ze horen nu eenmaal bij deze game. Mr Driller streeft naar de ‘feel good’-vibe van weleer en slaagt hier noemenswaardig goed in. Liefhebbers van de Gamecube, retro gamers, arcadeliefhebbers en liefhebbers van vintage vibes zullen deze elementen nochtans opsmullen en de game ophemelen. Er is ook moeite gestoken in het aanpassen van de game voor moderne gamers. Bij het opstarten van het solo spel krijg je de kans om te kiezen tussen de casual en classic versie. De casual versie is wat luchtiger terwijl de classic trouw blijft aan de moeilijkheidsgraad van het spel uit 2002. Hiermee creëer je 2 aparte save files waardoor je de game echt op 2 verschillende manieren kan uitspelen. Hier valt echter geen wereld van verschil te bemerken.

Conclusie

Mr Driller Drill land is een game waar woorden voor tekort komen. De sfeer, vormgeving en gameplay zijn heerlijk en een genot voor liefhebbers. Nieuwkomers die geen affectie voelen met het genre en de sfeer die Mr Driller schept, zullen vooral in de opvallende en typerende audio een storend element zien. Mr Driller is in mijn ogen nochtans een aangename afwisseling van gameplay, genre en intensiteit in vergelijking met andere releases van het moment. Het verhaal van de game is eigenlijk lachwekkend kort en slecht, maar doet net waar het voor dient: een reden scheppen om het spel op te starten en kennis te maken met de levels.

Good

  • leuke, tijdloze arcadefun
  • audio en sfeer voelt vintage aan

Bad

  • pieken en dallen in moeilijkheid
7.5

Goed

Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password