Middle-Earth: Shadow of War Definitive Edition

Middle-Earth: Shadow of War Definitive Edition
Middle-Earth: Shadow of War Definitive Edition

Lord of the Rings heb ik altijd al erg cool gevonden, en vooral dan heel de wereld en de lore die er rond leeft. Gek genoeg heb ik mij er nooit verder in verdiept dan door het lezen van enkele boeken en wat artikels online. Groot was mijn verrassing dan ook toen ik Shadow of War het eerste uur speelde en volledig ondergedompeld werd in Middle-Earth en zijn bevolking. Hoe groot was die verrassing? Klim samen met mij naar de hoogste torens zodat wij ons oog kunnen laten vallen op deze game, net zoals Sauron!

Did you know about second breakfast?

Zoals ik al aangaf, heb ik de meeste Lord of the Rings games gemist. Eigenlijk zijn de enige games die ik gespeeld heb van Lord of the Rings de officiële games van de films op de gamecube, Aragon’s Avontuur op de PS3 en de klassieke Lord of the Rings game op de Super Nintendo. Shadow of War is ook al een hele tijd uit waardoor ik niet te diep ga ingaan op de gameplay en verhaal van het origineel, want onze redacteur Jimmy heeft er reeds een uitstekende review over geschreven die hier te vinden is. Hoe dan ook, nu is het mijn beurt om te kijken naar wat Middle-Earth voor mij in petto heeft, in de vorm van de Definitive Edition voor Shadow of War.

We zullen eerst even kort overlopen wat er nu juist in deze editie te vinden is, wat niet in de gewone editie zit. Maar voor we dat doen, kort toch even het misschien wel wat belangrijk nieuws vermelden waaronder het feit dat de lootboxes eruit gehaald zijn! Gedaan met de micro-transactions om het Nemesis systeem uit te buiten door speciale captains te verschuilen achter deze paywalls. Goed, nu dat uit de weg is, hier eventjes alle andere aanpassingen op een rijtje:

  • Een verbeterde post-game content epilogue, met extra verhaal over Shelob, de Witch-king en Dark Talion.
  • Verbeteringen voor het Nemesis systeem welke meer diepgang brengen in de gevechten, maar ook dat je meer legendarische Orcs zult tegenkomen. Iets wat mij wel een beetje té vaak overkwam, zeker als nieuwkomer. Maar desondanks heb ik weinig last gehad met het verslaan van deze captains, dit mede dankzij de nieuwe skills, upgrades en betere XP rewards waardoor ik erg snel kon stijgen in level!
  • De level cap voor jouw recruits is verhoogd naar 80 en die van vijandige captains naar 85.
  • Je kan nu ook Mirian gebruiken om het level van een stuk uitrusting te doen stijgen, maar ook gems gebruiken om abilities opnieuw in te stellen.
  • Er zijn ook nieuwe skins beschikbaar voor Celebrimbor, Elatriel, Dark Eltariel, Baranor en Serka
  • Naast de gebruikelijke moeilijkheidsgraden zijn er nog enkele toegevoegd, namelijk de Brutal en Gravewalker moeilijkheidsgraden. Ik heb dit maar erg kort getest, aangezien ik keer op keer snel doodging. Misschien toch eerst maar eens de game op normal uitspelen…

A Definitive Edition is never late. Nor is it early. It arrives precisely when it means to.

Dit zijn maar een deel van de vele updates dat de game gekregen heeft. Op zich dus al heel wat voor de mensen die de base game al hebben uiteraard. Maar er is meer, want zoals het tegenwoordig de norm is, is er ook voldoende DLC verschenen. En de Definitive Edition bevat uiteraard de volledige Expansion Pass, waardoor je alle extra story campagnes, missies, speelbare personages en zoveel meer inclusief krijgt. Nu goed, eigenlijk is dit exact hetzelfde als wat destijds in de Gold Edition zat, maar daar betaalde je toen wel een redelijke meerprijs voor. Maar dus, wat zit er exact in?

  • Middle-earth Shadow of War: De base game zit er natuurlijk ook volledig in.
  • Slaughter en Outlaw Tribe: Beide zijn uitbreidingen voor het Nemesis systeem
  • Blade of Galadriel: Een volledige extra verhaal met de elf Eltariel, meer hierover verder in de review
  • Desolation of Mordor: Nog een volledig extra verhaal, ook hierover zo meteen meer

Vooraleer ik zo meteen verder ga vertellen over wat er in het extra verhaal te beleven is, wil ik toch even benadrukken dat de main game alleen al de moeite waard is. Als de Assassin’s Creed en Batman Arkham series een kindje hadden gekregen en deze in de mijnen van Moria liet opgroeien, dan zou het wellicht heel hard lijken op deze game. Dat gevoel had ik in ieder geval vanaf de eerste toren waar ik op klom, om dan met een duizelingwekkende duik mijn eerste Orc af te maken met een stealth kill. Daarna werd ik al snel omringd door zijn vrienden, en vocht ik mij als een Middle-Earth batman door hun rangen heen. Wat voelde dat geweldig zeg! Ik ben altijd fan geweest van beide voorgenoemde series, en om dat dan zien samen te komen met de wereld van Lord of the Rings, dat was toch even een aangename verrassing. Ik had onmiddellijk spijt dat ik de game zo lang links heb laten liggen. En dan krijg ik op de koop toe nu ook nog eens eens zoveel extra verhaal om mij door te ploeteren? Zoals Legolas ooit zei, “We must move on, we cannot linger.”

I will be dead before I see the ring in the hands of an elf! Never trust an elf!

Het eerst verhaal van de DLC dat mij aantrok, was dat van Eltariel in de Blade of Galadriel DLC. Haar verhaal speelt een beetje gelijkaardig aan het standaard verhaal, maar in tegenstelling tot Talion kan Eltariel geen Orcs inlijven in haar leger. In de plaats daar van start je al met een deel bondgenoten en krijg je er extra door wat missies te doen. Je gaat dus vooral andere Orcs afmaken. Een van de wapens die haar zo leuk maken om mee te spelen, is het licht van Galadriel. Met dit wapen kan je een Orc volpompen met licht, waarna deze ontploft, of in het geval van de captains tijdelijk verblinden. Op een goed uur of 5-6 ben je echter wel door dit verhaal heen, en veel variatie is er niet. Voornamelijk Orcs bevechten en afmaken, en burchten innemen in dezelfde locaties als in het standaard verhaal. De optionele bazen dragen wel speciale wapens en uitrustingen die ze verzameld hebben door andere elfen te vermoorden, en die jij dus heel goed kunt gebruiken. Deze wapens kun je ook upgraden door kleine missies te doen. Die optionele bazen? Die zijn eigenlijk niet echt een grote uitdaging, want ze hebben ieder ook hun zwaktes, waaronder vaak je speciale wapen, het licht van Galadriel. Een korte maar doch zeer fijne mode om te spelen. Maar we zijn nog niet klaar, want er is meer…

One does not simply walk into Mordor…

Doet Desolation of Mordor dan iets anders? Jazeker, want je speelt met Baranor die helaas niet beschikt over een Ring of Power of een speciale kracht zoals het licht van Galadriel. Wat is zijn sterkte dan, hoor ik je al vragen. Wel, niets eigenlijk, hij is slechts een gewone mens, maar hij kan gelukkig wel Númenórean artefacts vinden in de woestijnen van Lithlad. Deze locatie is een nieuwe toevoeging, en kan ook bezocht worden in het standaard verhaal als je deze DLC hebt. De artefacts geven je upgrades, maar helaas niet zomaar. Je zal eerst deze moeten brengen naar een dwerg genaamd Torvin, en hij zal jouw uitrusting kunnen upgraden met deze artefacts. Wat wel speciaal is aan Baranor’s uitrusting, zijn zijn grapple en kite. Met de grapple kan je snel de top van een gebouw of berg bereiken en met de kite kan je, een klein beetje zoals Link in Breath of the Wild, rustig afzeilen naar je bestemming. Op zich is dit zeker niet slecht, want te voet gaan kan je wel eens de ongevraagde aandacht opleveren van een nieuw soort vijand, de Were-wyrms. Deze zandwormen leven, zoals hun naam al doet vermoeden, in het zand van de woestijnen in Lithlad.

We weten dus nu al hoe Baranor zich laat bespelen, en het geeft een tof alternatief tegenover zijn schijnbaar overpowered tegenhangers Talion en Eltariel. Baranor’s missies bestaan er uit om verschillende schuilplaatsen van Orcs over te nemen, en om de burchten in te nemen. Aangezien Baranor slechts menselijk is, en van nature dus niets magisch heeft, is het belangrijk dat je voorzichtiger dient te spelen. Je kan gelukkig huurlingen, de Vanishing Sons, inlijven met goud dat je weet te vergaren her en der door, onder andere, schuilplaatsen te overmeesteren en Orc captains af te slachten. Maar, omdat Baranor een gewone mens is, beschikt hij ook niet over de bovennatuurlijke krachten om de dood te ontsnappen, iets wat de twee andere helden wel konden. Dit wil helaas zeggen dat je heel veel verliest bij elke dood. Je upgrades en progressie naar missies blijft behouden, maar al je goud, ingehuurde huurlingen, overgenomen schuilplaatsen en Orc captains die je hebt afgemaakt worden ongedaan gemaakt. Het lijkt wel alsof je per ongeluk een nieuw spel opstart. Jaja, het voelt een beetje aan als een geforceerd Dark Souls concept aan, maar dit is er eentje waarvan je niet echt veel kunt recupereren. Maar toch bleef ik doorgaan, want er schuilt toch wel een interessant verhaal achter deze DLC, ook al wou ik na enkele keren de handdoek in de ring gooien.

Conclusie

Zoals je al gemerkt hebt, het standaard verhaal is nog steeds hetgeen wat mij het meest wist te overtuigen, hoewel ik zeker de Blade of Galadriel even graag speelde. Desolation of Mordor is fijn voor even, maar het verliezen van bijna al je progressie bij elke dood voelt toch als een slag in het gezicht, zeker omdat je toch wel een hele tijd bezig bent om alles opnieuw te doen. Maar het is wel de moeite waard om eens door te lopen natuurlijk, want het geeft toch een speciaal gevoel om je opeens niet zo superieur te voelen, en dat zorgt ervoor dat de wereld van Middle-Earth opeens een heel stuk beangstigender aanvoelt. De Definitive Edition bevat dus eigenlijk alles wat de Gold Edition ook al had, maar nu voor een lagere prijs. Ook zijn alle updates van toepassing, en zijn de lootboxes verleden tijd! Moest je dus, net zoals mij, Shadow of War over het hoofd hebben gezien, dan is dit hét moment om alsnog Middle-Earth te betreden, en de jacht op Orcs te openen.

Good

  • DLC bevatten voldoende extra speelplezier
  • Een heel andere manier van spelen met Baranor

Bad

  • Doodgaan in Baranor's DLC verliest teveel progressie
8.4

Geweldig

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password