Legend of Mana

Legend of Mana
Legend of Mana
Release Datum:Genre:Platform:, , Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Secret of Mana is een van mijn all-time favoriete games. Zowel het originele spel als de remake heb ik ondertussen al heel wat keren uitgespeeld. Het vervolg, Seiken Densetsu 3, heeft best lang op zich laten wachten voor ons in Europa maar we kregen deze dan uiteindelijk in de Collection of Mana en zelfs als complete 3D remake met Trials of Mana. Ook het vierde deel, Legend of Mana, heeft nooit de Europese bodem bereikt spijtig genoeg. Tot nu uiteraard, want we gaan het hebben over de HD Remaster die over enkele dagen verschijnt voor de Nintendo Switch, PS4 en PC.

The world is your oyster

Legend of Mana is een vrij unieke game in de serie als het aankomt op verhaal en progressie. In dit spel bouw je vrijwel letterlijk zelf de wereld opnieuw op, want Fa’Diel is momenteel een lege vlakte met hier en daar wat rivieren en meren. Het is aan jou om, dankzij verschillende artefacten, de wereld opnieuw op te bouwen en de Mana boom te vinden. Deze artefacten zijn magische objecten waarin de energie van Mana opgeslagen zit en deze kan gebruiken om bossen, bergen, hele steden en meer uit het niets te scheppen. Van zodra je een artefact neerplaats en een gebied ter wereld brengt, kan je deze verkennen en er meestal ook quests doen. Hier komt het uniekere aspect van Legend of Mana goed naar voren, je kan de artefacten in verschillende volgorden bekomen en afhankelijk van je route speelt je avontuur dus telkens een beetje anders. Het verhaal is overigens opgedeeld in een hoop, vaak erg korte, verhaaltjes zodat je telkens wel iets nieuw om handen hebt. Hoewel het lijkt dat je enkel door verschillende losstaande verhaaltjes speelt, zijn er toch 3 grotere verhaallijnen die je kan doen. In principe zijn deze geheel optioneel, maar je moet minstens 1 van deze 3 voltooien om het laatste artefact te krijgen en het laatste level vrij te spelen. Je herkent deze aan de stijl van de “title cards” waarmee elke quest start. De Faerie verhaallijn heeft de afbeelding van een fee bij elke quest, die van de Dragon een draak en de Jumi lijn waar telkens edelstenen worden getoond.

Grafisch valt het natuurlijk zeer snel op dat dit een oudere game is, maar toch zien de sprites en voornamelijk de achtergronden er nog heel strak uit. De achtergronden zijn prachtige handgetekende kunstwerkjes waarop je sprites ronddwalen. De soundtrack van deze game is trouwens ook enorm goed, en durf ik zeker wel bij de betere van die tijd te plaatsen. Wanneer we deze game vergelijken met de originele PS1 versie zien we dat de HD Remaster enkele groffe kantjes heeft weten te polieren. Echter is er op performance geen enkel verschil. Zo zijn de laadtijden even lang als destijds, maar gelukkig waren ze toen ook al vrij kort. Wel hebben ze hier enkele quality of life improvements gedaan, zoals de optie om (bijna) overal te kunnen saven wanneer je daar nood aan hebt. Vroeger was het zoeken achter een save standbeeld, en deze zijn vrij schaars in het spel bij momenten. Er is ook een leuke feature bijgekomen om een fysiek toestelletje van vroeger te vervangen, maar daar kom ik straks nog wel op terug.

Fighting with all our might

Hoe je je artefacten plaats, is best wel belangrijk. Eigenlijk is het nog belangrijker wanneer je ze plaatst. Afhankelijk van de locatie kunnen er speciale events zich voordoen. Des te meer artefacten je plaatst, des te hoger het level van de vijanden zal zijn in die nieuwe regio’s, maar des te beter hun loot en experience natuurlijk ook is. Laten we het snel even over experience en geld hebben, deze verdien je in gevechten maar je krijgt ze niet zomaar. Als je een vijand verslagen hebt laat hij een van de volgende zaken achter: een zakje met een item, een snoepje om leven te herstellen en een combinatie van blauwe kristallen en gouden muntjes. Al deze zaken moet je oppakken alvorens ze verdwijnen en geven je dus random items, herstellen wat levenspunten (iets wat trouwens ook automatisch gebeurt na elk gevecht) of geven je geld en experience punten om in level te stijgen. Het is dus goed mogelijk dat je meerdere gevechten doet waarin je enkel items krijgt en dus geen experience kunt opbouwen. Als je een partner bij je hebt kunnen zij ook deze dingen oprapen, maar experience punten gaan zij mee aan de haal en tellen dus enkel voor het personage dat ze oppikt. Tijdens je avontuur kom je verschillende partners tegen, maar meestal blijven ze niet erg lang bij je. Spijtig, want deze kan bestuurd worden door een tweede speler, maar heel vaak loop je solo rond waardoor de tweede speler er wat bij zit voor spek en bonen tenzij je een held importeert uit een andere save file.

De gevechten zelf spelen zich telkens af in een afgebakend gebied van zodra je dicht genoeg bij de vijanden komt. Het doet wat denken aan Chrono Trigger op dat vlak, enkel heb je hier vrije controle en speelt het zich real-time af zoals andere Mana games. Er is wel geen percentage meter die moet vollopen vooraleer je een volwaardige aanval kan doen, deze keer heb je een gewone en zware aanval die je kan gebruiken om simpele combo’s mee te doen. Speciale moves kan je doen van zodra een meter onder je levensbalk vol is. Ook magie valt onder de speciale moves en je leert deze door muziek instrumenten te kopen en te equipen. Maar, als je je wapenuitrusting goed weet uit te kiezen, magie en items spelen eigenlijk bijna geen rol in gevechten. Na een gevecht worden je levenspunten ook automatisch hersteld, wat zeker de flow van het spel lekker snel houdt, maar het neemt ook wel wat uitdaging weg.

Which weapon is ready for reforging?

Zoals ik al aanhaalde, zorgt goede wapenuitrusting er voor dat je de meeste gevechten vrij gemakkelijk de baas kan zijn. In een van de verhalen kom je Watts de smid tegen, een oude bekende in de reeks, die je uiteindelijk zal leren hoe je zelf je wapens kan maken en versterken. Dit systeem is vrij simpel maar, als je het juist doet, kan je zodanig sterke wapens opleveren waardoor de meeste vijanden met een of 2 slagen neergaan. Zelf had ik een hamer gemaakt, die ook nog eens bepaalde elementaire eigenschap had, die het krachtlevel van zowat alles in het spel oversteeg. Zelfs bazen kreeg ik na enkele slagen klein.

Een ander leuk aspect zijn de monsters die je kan vinden en grootbrengen op je boerderij. Zelf heb ik een ei gevonden in de eerste stad, waar een Rabite uit kwam. Je kan je monster meenemen en laten vechten als extra NPC of deze laten grazen om zo sterker te worden. Ik had het daarstraks over het vervangen van een fysiek toestel in deze Remaster, dit had te maken met je monsters. Vroeger had je een toestel genaamd de Pocketstation, ook weer iets wat nooit in Europa verschenen is. Hierop kon je je monster importeren en, een beetje op het gedacht van Tamagotchi, Ring Ring Land spelen om zo je monster op avontuur te sturen en experience en items te laten vinden. Hoe cool ik dit ook vond, het heeft weinig meerwaarde gehad in mijn gameplay. Zoals ik al zei, door mijn almachtige hamer te maken had ik eigenlijk totaal geen nut meer aan een partner in gevechten, maar ook magie en andere zaken zoals level grinden kon ik helemaal links laten liggen. Het voelde voor mij dan ook vooral aan dat de focus meer op de reis lag en het ontdekken van de vele verhaaltjes.

Conclusie

Legend of Mana is een non-lineair avontuur waar de vele kleine verhaaltjes in de spotlight staan. Het leuke aan dit spel is dat elke playthrough heel anders kan verlopen en je heel andere events en verhalen kan ontdekken afhankelijk van welke artefacten je wanneer gebruikt om de wereld rondom je op te bouwen. Je kan natuurlijk bepaalde zaken mislopen in een sessie, maar dankzij de New Game+ kan je opnieuw in het avontuur duiken en andere keuzes maken zodat je nog meer van de verhalen kan ontdekken en ervaren.

De gevechten zijn leuk, net zoals verschillende randactiviteiten zoals het opvoeden van je eigen monsters, maar veel van deze dingen zitten meer op de achtergrond. Toch zeker als je eenmaal je eigen wapens kan forgen, want je kan al vrij snel wapens maken die eender welke vijand zonder al te veel moeite klein krijgen. Tel daar nog eens bij dat je na elk gevecht je volledige levenspunten terugkrijgt en er eigenlijk weinig uitdaging is van de meeste monsters en bazen, dan moet ik je niet vertellen dat er weinig uitdaging zat hier. Maar nogmaals, dat is zeker niet erg. Het is de ervaring, de reis en de vele kleine ontdekkingen die de game zo charmant maken. Wees wel gewaarschuwd, je wordt niet met het handje gehouden en zal wel vaker aan het zoeken zijn waar je naartoe moet en wat je daar moet doen om verder te geraken.

Good

  • Elke playthrough kan heel anders zijn
  • Veel interessante verhalen
  • Achtergronden en sprites zien er fantastisch uit

Bad

  • Soms wat zoeken hoe je verder moet
8.3

Geweldig

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password