Labyrinth Legend

Labyrinth Legend
Labyrinth Legend

Sommigen onder jullie weten het waarschijnlijk al, maar ik ben geen grote fan van dungeon-crawlers. Toch kruist er af en toe een game mijn pad binnen dat genre dat me echt wel weet te bekoren en waar ik ook zonder probleem heel wat uren in durf te slijten. Labyrinth Legend zag er op het eerste zicht wel interessant uit, maar is het een van die weinige uitzonderingen in het genre dat mij heel wat uren kon blijven entertainen?

Seeking adventurers

Hetgeen mij initieel aantrok tot de game waren de graphics waarvoor duidelijk inspiratie bij oude retro pixel games gehaald werd. Het is zeker niet de mooiste game in deze stijl, maar het heeft wel degelijk zijn charme. Het is ook wel gek om te weten dat dit oorspronkelijk een mobile game was, hoewel het met momenten wel vrij duidelijk is zoals in de user interface en de simpliciteit van je skillset, waarover zo dadelijk meer. Met deze overgang van mobile naar de Switch hebben ze uiteraard het een en ander aangepast en getweaked maar ook een volledig nieuwe dungeon met bijhorende verhaal elementen en een deel sterkere voorwerpen toegevoegd. Daarnaast hebben ze ook nog een nieuwe class er bij in gestoken en tenslotte, mogelijks wel de beste toevoeging die ze konden doen, een local co-op mode waardoor je met enkele vrienden op de bank samen op avontuur kan gaan.

Wat het avontuur zelf betreft is het geen diepgaand of episch verhaal op het eerste zicht. Er is een legendarisch koninkrijk aan het eind van de wereld, genaamd Kanata. In dit koninkrijk schuilen heel wat angstaanjagende monsters en zou er een verloren koninklijke schat zijn die verborgen is in een vervloekt doolhof. Door deze geruchten zijn er veel avonturiers die afzakken naar Kanata, op zoek naar schatten en avontuur. Echter blijkt het wel te zijn dat geen enkele avonturier ooit nog terug gezien werd na hun vertrek, maar toch beslis jij ook om naar Kanata te gaan. Bij aankomst blijkt het dorp vervloekt te zijn en kan je niet meer weg, logisch dus dat niemand ooit iets heeft kunnen vernemen van de andere avonturiers. Om de vloek op te heffen moet je de vervloekte koningin zien te verslaan, maar niet alvorens je heel het land doorkruist en de verschillende dungeons en hun bazen weet te overwinnen. Zoals ik al zei, niet het meest origineel of emotioneel bindend verhaal maar meer is er ook niet nodig voor een spel waar je vooral dungeons in gaat duiken om te levelen en zoveel mogelijk goede wapens probeert te vinden.

Welcome to the dungeon

elk van deze dungeons is opgedeeld in 1, 2 of 3 secties van telkens een vijf verdiepingen en eventueel een grote eindbaas. Deze zijn random opgemaakt en bevatten specifieke monsters per dungeon, daarnaast zijn er ook heel wat schatkisten te vinden die geld of random voorwerpen herbergen. Het leukste aspect aan deze game is dat je personage, onafhankelijk van je class, eender welk wapen of wapenuitrusting kan gebruiken. Je kan op elk moment twee wapens tegelijkertijd equipen, elk op een andere knop, en gebruiken om een standaard aanval uit te voeren. Helaas, deze game kent geen combo’s of dergelijke, maar je kan wel de knop inhouden om je aanval te blijven spammen. Verder beschikt elk wapentype over één speciale skill die je MP kost, maar je moet deze skill wel eerst kopen in de stad. Tenslotte kan je nog dodgen en potions gebruiken en dat is het. Zoals je kan lezen, is het dus een vrij simpel spel om op te pikken, maar daarom is het nog geen gemakkelijke game.

Je zal goed gebruik moeten maken van alle wapens die je kan vinden en je vijanden, en hun patronen, moeten leren en hierop gaan anticiperen. Doodgaan is niet erg, want je houdt al je verdiende geld en gevonden wapens maar ook je vergaarde experience points en behaalde levels. Het is dus een kwestie van vallen en opstaan en door sterker te worden steeds wat verder te geraken. Uiteraard ga je, als je eenmaal alles wat onder knie hebt, minder vaak doodgaan en best vlot door de levels geraken. Gelukkig heeft elk level ook nog een “Hard” mode en, eenmaal je het spel hebt uitgespeeld, een “Ultimate” mode waar je gegarandeerd weer even wat beter op je tellen moet gaan letten.

Het type wapen dat je gebruikt zorgt er voor dat je van op afstand kan aanvallen of net van heel dichtbij. Aangezien het spel een “looter”aspect bevat komen de wapens ook in verschillende klassen van zeldzaamheid en hebben de paarse “epic” wapens vaak nog enkele speciale effecten zoals een zwaard dat groter is dan normaal, of een zweep met een donder element eraan bevestigd, … Soms is het dus ook een moeilijke keuze om te wisselen van wapen als je nieuwe wapen wat meer strength geeft, maar geen speciale effecten heeft of net dat ene effect mist zoals het herstellen van je levenspunten bij elke rake klap op een monster.

Wat de classes betreft van je personage, zijn er ook enkele verschillende waaruit je kan kiezen met elk een speciale vaardigheid. Zo heb je de Strider die een schild kan gebruiken om schade tegen te houden, een Wizard die natuurlijk beter is in het gebruik van magie en tenslotte de nieuwe class Nightcrawler die op fysieke aanvallen inzet en verboden krachten kan aanwenden om meer schade aan te richten.

Never-ending dungeon

Met 12 levels, vaak opgedeeld in meerder secties, in verschillende moeilijkheidsgraden heb je toch best een vrij stevige game waar je heel wat uren in kan steken alvorens alles uitgespeeld te hebben. Eenmaal je het einde gezien hebt, en misschien niet echt geprikkeld bent om de “Hard” en “Ultimate” versies van de levels te doen kan je ook vanuit het hoofdmenu de “Extra Game” optie selecteren. Deze mode is gericht op spelers die al heel vertrouwd zijn met het spel en er wordt dan ook aangeraden deze mode pas te spelen nadat je het verhaal hebt uitgespeeld. In deze mode kan je volledig random gegenereerde dungeons gaan spelen waarin je equipment, levels en andere items telkens gereset worden. Je kan, zoals in het hoofdspel, magische ingrediënten verzamelen die je kan gebruiken na een mislukte poging om permanente upgrades aan te kopen die je volgende pogingen wat meer potentieel kunnen geven. In het hoofdspel dienen deze magische ingrediënten echter voor andere doeleinden, zoals het vergaren van materialen om je wapens te upgraden in de stad of monsters te vangen op het monstereiland waarvan je dan een als bondgenoot kan meenemen. Deze zaken zijn dan weer niet mogelijk in deze mode.

Conclusie

Voor een port van een mobile game is deze game verrassend genoeg zeer geslaagd. Het is niet echt verrassend dat dit een heel verslavende game is waar je steeds voor terug komt, dat is immers meestal de bedoeling van mobile games, maar de aanpassingen die gedaan werden om de game een waardige plaats op een console en PC te geven zorgen er wel voor dat je niet het gevoel hebt een snelle cash-grab in je handen te hebben. Anderzijds is het uiteraard ook geen triple-A titel die je écht gespeeld moet hebben, maar het is zeker en vast wel een leuke snack game om tussen al die grote kleppers te spelen. Voor de prijs van 14,99€ op release krijg je toch wel wat waarde voor je geld maar ik zou persoonlijk wel op een price-drop wachten als roguelike dungeon-crawlers niet meteen je ding zijn.

Good

  • Verslavende gameplay
  • Lokale co-op

Bad

  • Sommige wapens vullen het scherm te fel waardoor vijanden en aanvallen niet meer goed zichtbaar zijn
  • Weinig diepgang in gameplay
7

Goed

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password