Final Fantasy XIV: Endwalker

Final Fantasy XIV: Endwalker
Final Fantasy XIV: Endwalker
Release Datum:Genre:, Platform:, , Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:
Twee jaar geleden werd ik terug in Eorzea getrokken dankzij Shadowbringers, de vorige expansion, en ontdekte ik weer een heel nieuw verhaal in deze wondere wereld. Echter waren er nog heel wat losse eindjes en vooral veel open vragen over het verhaal, om maar niet te beginnen over de overheersende plotlijn die nog ontknoopt moest worden. Het heeft even geduurd, maar het verhaal van Final Fantasy XIV komt dan eindelijk na heel wat jaren ten einde. Ik bedoel hier niet mee dat de game zelf stopt, of dat de stekker er uit getrokken wordt. Enkel het verhaal over jou, de Warrior of Light, en de “Scions of the Seventh Dawn” komt hier tot een climactisch einde nadat het begon in de reboot van de game in 2013. Doekjes zal ik er alvast niet om winden, ik was effectief weggeblazen door dit laatste deel.

To the moon and back

Allereerst een waarschuwing: vooraleer je aan de content van Endwalker kan beginnen, moet je de voorgaande expansies en main story quests allemaal gedaan hebben wat al snel kan oplopen tot meer dan honderd uur aan speeltijd. Zelf liep ik nog wat achter met de laatste updates van Shadowbringers waardoor ik dus niet onmiddellijk in de nieuwe content kon vliegen. Echter kan je wel al aan de slag met de nieuwe classes, Reaper en Sage, als je dat wenst. Over deze nieuwe jobs zo meteen meer info.

Endwalker heeft heel wat te vervullen op vlak van verhaal, en doet dat uitermate fantastisch! Alle openstaande plotlijnen komen aan bod, zoals de strijd tussen Hydaelyn en Zodiark die we al sinds het begin van het spel volgen, maar ook krijgen we heel wat extra informatie over de verschillende hoofdpersonages en zien we een opmerkelijke groei bij veel van hun waaronder vooral Alphinaud en Alisaie transformeren van vervelende verwende nesten tot wijze leiders en zo veel meer. Als we dit tegenover Shadowbringers plaatsen, is het een heel andere ervaring. Daar was het verhaal grotendeels een apart hoofdstuk dat inzoomde op een meer persoonlijk verhaal, hoewel de rode draad ook nog steeds merkbaar was en je ook met grotendeels dezelfde hoofdpersonages op pad ging.

Als je de main story van Endwalker doorloopt mag je ook alvast rekenen op een stevige 50-tal uren, als je alle filmpjes bekijkt uiteraard, en mag je ook weer heel wat nieuwe en erg interessante gebieden gaan verkennen. We komen onder meer in Thavnair, duidelijk geïnspireerd door Zuid-Aziatische cultuur, met de hoofdstad Radz-at-Han maar ook in wat er overgebleven is van de Garlean Empire in het ijzige Garlemand en zelfs op de maan! De meerderheid van de main story quests ga je vooral op pad zijn van punt A naar punt B om het volgend deeltje in het verhaal te ontdekken, maar zelden zal je moeten vechten. Dit klinkt misschien niet zo interessant, maar het geeft de gevechten wel heel wat meer betekenis en impact. Enkele van deze gevechten speel je trouwens als andere personages waardoor je ook andere skills ter beschikking hebt. Dit was wel een leuke verandering in gameplay, vooral een van de missies waar je al sluipend door een basis moet geraken waardoor ik een “Metal Gear Solid” vibe kreeg. Er zijn uiteraard ook nog tal van nieuwe optionele quests die je tussendoor kan ondernemen mocht je toch af en toe wat meer actie willen.

Hoe graag ik ook zou willen vertellen over het epische verhaal en diens conclusie, ga ik mij toch niet op spoiler terrein wagen. Weet wel dat je hier zeker en vast een pakkend verhaal voorgeschoteld krijgt met alles er op en er aan. Tel daar de prachtige muziek bij op en je hebt een reis voor de boeg om nooit te vergeten. Laten we dan maar eens even kijken wat er verder nog te zien valt, want zelfs na het einde van het verhaal kan je natuurlijk nog gewoon verder spelen alsof er nooit een vuiltje aan de lucht was.

Reaping the benefits

Om te beginnen zijn er dus twee nieuwe classes bijgekomen, elk vrij te spelen via een quest die je op specifieke locaties kan vinden, maar enkel als je al een combat job op level 70 hebt. Beide classes starten op level 70, wat al een heel deel van het grinden weg neemt, maar je kan ze nog niet onmiddellijk gebruiken om aan de Endwalker’s quests te beginnen. Hiervoor moet je minimum level 80 zijn, maar stijgen in level gaat redelijk vlot en je leert zo ook vrij snel de nieuwe classes kennen.

De Reaper is een DPS (Damage Per Second) class en, met zijn zeis en lange gewaden, naar mijn mening een van de coolst uitziende classes naast de Dark Knight. Deze class komt met de standaard melee class acties zoals een basis combo om snel schade aan te richten, enkele buffs die je jezelf kan geven maar ook een “Death’s Design” debuff die je op vijanden kan gebruiken waardoor deze 10% meer schade oplopen van jou. De grote kracht van de Reaper schuilt echter in de Soul Gauge en Shroud Gauge die stilaan vullen. Je kan de Soul Gauge vullen door gebruik te maken van je standaard combo’s om dan gebruik te maken van een demon die je oproept, je Voidsend zoals deze genoemd wordt. Eenmaal je schade begint uit te delen hiermee vult je Shroud Gauge en kan je Enshroud gebruiken waardoor je samensmelt met je Voidsent voor enkele seconden Waardoor je enorm snel aanvallen kan uitvoeren en heel snel heel wat schade aanrichten om dan af te sluiten met Communio wat nog eens enorm veel schade aanricht.

Aan de andere kant hebben we de Sage, waar ik zelf al een stuk minder affiniteit mee had. Deze class focust ook meer rond het ondersteunen van het team door buffs te gebruiken en je tank te healen. Het klinkt als je standaard healer job, zeker met basis skills zoals single-target heal en AoE (Area of Effect) heal skills, maar het zou geen nieuwe class zijn als er niet wat interessante nieuwigheden waren. De Sage moet rekening houden met 2 resources, zijnde uiteraard je MP en daarnaast Addersgall die elke 20 seconden gegenereerd wordt en ingezet kan worden om bepaalde healing en beschermende skills te gebruiken maar ook voor je offensieve skills. Het nadeel is dat er wel een vrij lange cooldown zit op deze skills waardoor je ze niet snel achter elkaar kan hergebruiken. Een ander opmerkelijke gave waarover de Sage beschikt is Kardia, waarmee je een character een buff geeft, genaamd Kardion. Zolang deze buff actief is, zal elke aanval van jou op een vijand de persoon in kwestie healen. Het zijn geen grote aantallen, bekijk het een beetje zoals de Regen skill waardoor je kleine beetjes leven aanvult. Zolang je dus aanvalt blijft dit effect van kracht, maar als je iets anders moet casten stopt het effect. Er is nog een derde interessant ding aan Sages, genaamd Eukrasia. Zoals je al wel gemerkt hebt, is het doel van een Sage niet alleen om te healen maar ook om wat schade te doen. Wat Eukrasia eigenlijk doet, is een variant voorzien op enkele van de belangrijkste spreuken waardoor deze een heel stuk beter en sterker worden. Op papier klinkt dit niet zo wonderbaarlijk, maar in het spel is het echt wel een toegevoegde waarde, al zeker omdat Eukrasia een instant cast is.

Hoe leuk deze nieuwe classes ook zijn, er zijn ook heel wat aanpassingen gedaan aan de bestaande classes om ze wat te tweaken. De belangrijkste is de Summoner die wel een verandering kreeg in de monsters die ze kunnen oproepen. Gedaan met de kleine schattige minions, maak plaats voor de zware jongens die nu ook met heel indrukwekkende animaties het scherm komen vullen. Voor de rest van de classes zijn er wat skills die plaats moesten maken voor nieuwe skills, om het geheel minder overweldigend te maken voor nieuwe spelers maar ook voor de ervaren spelers. Hoe dan ook blijf ik toch trouw aan mijn tank rol, en heb ik heel de Endwalker verhaallijn met mijn Dark Knight doorgespeeld.

Loose ends

Ten slotte is er verder niet echt gesleuteld aan de formule, hoewel er wel wat quality of life improvements gedaan zijn. Zo zijn de gathering jobs wat makkelijke gemaakt door de “High-quality” materialen er uit te halen en recepten nu meer de focus te laten leggen op hoeveelheden, ook zijn de stapel aan abilities vervangen door een minigame. Een andere leuke improvement is dat je nu een minimap te zien krijgt wanneer je het fast-travel netwerk, Aethernet, wil gebruiken in een stad waardoor je nu niet meer de namen moet onthouden van de specifieke kristallen in die stad.

De eindbazen in de dungeons en trials zijn overigens ook enkele van de meeste interessante die ik tot nu toe heb moeten verslaan, maar de dungeons zelf blijven helaas nog steeds dezelfde “loop in een rechte lijn naar het volgende gebied om de volgende baas te verslaan” zonder aftakkingen om meer schatkisten te vinden of optionele doelen om te vervullen. Zeker gezien de uiteenlopende en geweldige nieuwe omgevingen had ik er meer van verwacht, maar elke dungeon zag er wel prachtig uit gelukkig, dat dan weer wel.

Conclusie

Ik zou nog uren kunnen doorgaan over Final Fantasy XIV en de Endwalker uitbreiding, maar het is iets wat je eigenlijk voor jezelf zou moeten ontdekken. Het is een MMORPG en de kracht schuilt er net in om zelf die reis te maken en stap voor stap dieper in de wereld, het verhaal en het leven van de personages getrokken wordt. Alleen of met enkele vrienden die je helpen, zeker in de dungeons. Endwalker sluit het verhaal prachtig af en weet alle losse eindjes mooi af te werken, hoewel sommige delen wat versneld plaatsvinden en daardoor soms hun impact een beetje missen.

Naast het verhaal krijgen we ook twee nieuwe classes om ons mee uit te leven, de Reaper en de Sage, elk met hun eigen interessante skillsets en manier van spelen. Verder zijn ook de bestaande classes wat getweakt en kregen we een deel quality of life improvemenst om onze tijd in deze game zo aangenaam mogelijk te maken. Zelf ga ik zeker en vast nog eens geregeld terugkomen, onder andere om nog heel wat optionele quests te voltooien maar ook om alle classes wat meer liefde te geven. Wat de toekomst zal brengen, daar hebben wij enkel het raden naar, maar Final Fantasy XIV zal mij altijd wel weten te verrassen en keer op keer weer verliefd doen worden op de wereld en de mensen die daar leven.

Good

  • Fantastisch einde om deze epische reis af te sluiten
  • Interessante Reaper en Sage classes toegevoegd
  • Zeer goede trials en dungeons

Bad

  • Dungeons blijven dezelfde formule volgen
  • Sommige aspecten van het verhaal voelen gerushed
9.7

Fantastisch

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password