Final Fantasy VII Remake

Final Fantasy VII Remake
Final Fantasy VII Remake
Release Datum:Genre:Platform:Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Eindelijk! Sinds de tech demo in 2011 voor de PS3, waar we de intro van Final Fantasy VII zagen en Cloud volledig herwerkt als 3D model, keek ik uit naar een mogelijke remake van de game. Ondertussen zijn we 9 jaar verder, en hier is hij dan na lang wachten. 23 jaar na het origineel kunnen we aan de slag met de Final Fantasy VII Remake. Of toch een eerste deel tenminste, want zoals je wellicht weet, zal dit spel enkel de Midgar regio bevatten. Wil dit zeggen dat dit dan een snelle cashgrab was, of hebben ze hier toch echt hun best gedaan en hun hart erin gestoken? Kan het mij, als grote Final Fantasy VII fan, weten te bekoren? Let’s find out!

Can you hear the cry of the planet?

Laat ik alvast met de deur in huis vallen, de Final Fantasy VII Remake is gewoonweg een streling voor het oog. Zowel in de tussenfilmpjes als in de actie zelf ziet alles er scherp en indrukwekkend uit. Midgar heeft nog nooit zo levendig aangevoeld, en daar hebben niet enkel de graphics mee te maken. De verschillende steden (slums) zijn een heel stuk groter en drukker bevolkt dan in het origineel. Hierdoor krijgen we ook echt het gevoel dat Midgar bruist van het leven. De muzikale begeleiding is even sterk als het origineel en de vernieuwde tracks zijn, over het algemeen, prachtige herwerkingen van hun originelen. Er zijn ook enkele tracks te vinden die je kan afspelen op jukeboxen die je tegenkomt. Deze tracks zijn bekende liedjes die in andere genres herwerkt zijn. Ook de voice actors brengen de personages op een rechtvaardige manier tot leven. Normaal kies ik al snel voor de Japanse stemmen, maar hier vond ik de Engelse absoluut niet storend. Er zijn ook veel andere personages die je tegenkomt die wat zinnetjes uitspreken, en niet alles wordt ondertiteld waardoor je toch bepaalde grappen en verwijzingen zou kunnen missen. Wat wel opvalt, is dat het aantal scheldwoorden niet verminderd is sinds het origineel. Gelukkig hebben ze dat dus behouden, net zoals nog enkele controversiële topics die jullie zelf mogen ontdekken.

We spelen zoals het in het origineel ook met Cloud Strife, ex-SOLDIER en dus ex-werknemer van de Shinra Electric Company. Cloud verdient nu als mercenary zijn boterham, en we beginnen ons verhaal aan het begin van een nieuwe job. Het is niet zomaar een standaard job, want Cloud is ingehuurd door Avalanche om een Mako reactor op te blazen. Avalanche is een terroristische groepering die tegen Shinra vecht. Shinra haalt namelijk de energie om Midgar van stroom en comfort te voorzien uit de Lifestream. Dit is een rivier van spirituele energie die door de planeet vloeit. En laat nu net Shinra een manier hebben gevonden om dit om te zetten naar een bruikbare vorm, zoals Mako energie en Materia (een gecondenseerde vorm van de Lifestream). Samen met Barret, Jessie, Wedge en Biggs voer je de eerste missie uit om daarna verder Midgar te verkennen en zo andere geliefde personages te ontdekken.

Veel mensen zullen nu wel al denken, “ok, dit verhaal kennen we ondertussen wel”. Toch doet de remake een heleboel extra tegenover het origineel. Vergeet even wat je dacht te weten over Final Fantasy VII, want wie het origineel gespeeld heeft weet dat het Midgar gedeelte vrij kort was. Dat is hier echter niet waar. Je krijgt ook heel wat meer inzicht in verschillende personages hun achtergrond, die eerder vrij weinig aandacht kregen. Verder zijn er ook wat nieuwe elementen toegevoegd om de link naar Advent Children (de langspeelfilm die verhaalt over de feiten na het originele Final Fantasy VII verhaal) beter te kunnen leggen. Ook zullen nieuwkomers hierdoor gemakkelijker een connectie kunnen maken met de verschillende personages. Dankzij al deze nieuwe elementen en uitbreidingen van de gebieden die je mag verkennen kan je alvast zeker zijn dat je niet snel door de game uit bent.

Let the battles begin!

Dus het verhaal heeft een redelijk mooie make-over gekregen, en dat trekken ze ook door naar de gameplay natuurlijk. Waar het origineel een vrij standaard turn-based principe volgde, geeft de remake je de mogelijkheid om te kiezen voor een meer uitdagende en actievolle ervaring. Hier hebben ze een beetje gekeken naar het systeem van Final Fantasy XV, waardoor je een mix krijgt van hack and slash met tactische turn-based elementen. Je kan combo’s uitvoeren met vierkantje of de speciale move van een personage gebruiken door op driehoekje te duwen. In een gevecht kan je met de pijltjestoetsen onmiddellijk wisselen tussen je teamleden om zo te bepalen met wie je actief gaat aanvallen, verdedigen of dodgen. Erg tof is ook dat je dus magie en andere zware aanvallen kan ontvluchten door weg te lopen van een vijand, te dodgen of verdedigen op het juiste moment.

Elke aanval zal een balkje doen vollopen, je ATB balk. Deze loopt ook vanzelf vol in het gevecht, maar vrij traag als je zelf niet actief deelneemt aan het gevecht. Voor verschillende acties uit te voeren, zoals het gebruiken van items, magie, skills of het oproepen van een Summon heb je immers één of meer volle ATB balkjes nodig. Hierdoor krijg je toch weer dat turn-based gevoel terug. Wat erg aangenaam is overigens, is dat de tijd vertraagd wanneer je je keuzes maakt. Hierdoor heb je nog steeds het gevoel dat je je keuzes doordacht maar snel moet maken. Ben je toch niet zo thuis in heel dat action gedeelte, dan kan je voor de classic mode kiezen. Je personages zullen allemaal zelf aanvallen, blocken en dodgen en jij wacht tot de ATB balkjes vollopen om je team acties te geven. Je kan echter nog steeds zelf de controle overnemen in classic mode, maar zodra je stopt met lopen, slaan of blocken valt hij terug in de automatische mode.

Persoonlijk vond ik de classic mode afbreuk doen aan de remake, en verliepen de gevechten wat te traag naar mijn zin. De gevechten vinden nog altijd, min of meer, random plaats. Hoewel toch gezegd moet worden dat het best opvalt waar je aangevallen gaat worden. Vijanden zijn ook zichtbaar in het veld, maar de wereld is vrij lineair opgebouwd waardoor je moeilijk rondom vijanden en gevechten heen kan. Gelukkig is het wel mogelijk om te vluchten als de grond te heet wordt onder je voeten, door zo ver mogelijk van het gevecht weg te lopen. Maar het aantal gevechten is vrij beperkt, dus maak er voldoende gebruik van om je personages te doen stijgen in level. Door het winnen van gevechten verdien je experience punten, gil (de munteenheid) en AP. Deze laatste heb je nodig om je Materia te laten stijgen in level.

Materia is voor de kenners natuurlijk niets nieuw, maar Materia zorgt er dus voor dat je personage bepaalde magie of boosts ter beschikking krijgt. Materia kan je kopen en vinden. Deze moet je equipen op je wapens en accesoires zodat deze actief zijn. Skills leer je dan weer dankzij je wapen. Fans van Final Fantasy IX kennen deze techniek ook al langer dan vandaag natuurlijk! Elk wapen heeft zijn unieke skill, die je permanent kan leren door deze vaak genoeg te gebruiken. Eenmaal geleerd, kan je deze dus ook gebruiken als je een ander wapen selecteerd. Ben je nog mee? Want er is nog meer! Zo kan je nu ook wapens verbeteren door er SP aan te spenderen. Deze punten krijg je wanneer je stijgt in level, en hiermee kan je per wapen upgrades vrijspelen. Extra Materia slots, meer schade verrichten of simpelweg zorgen dat je zelf meer HP hebt. Het kan overweldigend zijn, dus gelukkig hebben de developers ervoor gezorgd dat je deze upgrades automatisch kan laten unlocken. Je kiest dan gewoon wat je speelstijl is: offensief, defensief of gebalanceerd. Oh, en een leuke touch is dat je Materia in het veld op je wapens ziet zitten.

Those who fight further

Zoals ik eerder al zei, zijn de locaties in het spel vrij lineair. Op zich niet verwonderlijk, Midgar in het origineel was ook vrij beperkt en lineair. Toch hebben ze hier er het meeste van gemaakt en veel locaties enorm uitgebreid neergezet. Zo zijn veel steden ook een pak groter en is er meer te zien en doen ook. Side quests behoren hier bij, en wees gerust ze zijn niet massaal erin verwerkt om het spel stijlloos en kunstmatig uit te breiden. Er zijn slechts een beperkt aantal te doen, en ze voelen aan als een meerwaarde om de wereld verder uit te bouwen. Zeker tegen het einde van het spel, waar deze extra missies aanvoelen als volwaardige doelen die in de buurt komen van wat je in het hoofdverhaal ook zou moeten doen. Het spel zelf is overigens opgedeeld in hoofstukken, en bepaalde side quests kan je enkel in specifieke hoofdstukken doen. Heb je er per ongeluk gemist of ben je te snel verder gegaan met het hoofdverhaal? Geen probleem, eenmaal het heel spel is uitgespeeld kan je kiezen welke hoofdstukken je even opnieuw gaat spelen.

Naast deze side quests, waar je trouwens vaak ook erg goede beloningen voor krijgt, zijn er ook nog een soort van mini-achievements die je kan halen voor Chadley. Chadley is een “jongeman” die je vraagt om te helpen bij bepaalde studies. In ruil voor je hulp maakt hij Materia voor je, als je bepaalde opdrachten hebt uitgevoerd. Deze zijn niet zo heel uiteenlopend, maar bevatten taken zoals een bepaald aantal monsters in de “stagger” mode krijgen, of elemental zwakheden uitbuiten in gevechten. Hij laat je zelfs VR gevechten doen met Summons om daarna Summon Materia te maken. Jammer genoeg is dit het eerste grote pijnpunt in de combat van het spel. Summons kan je helaas enkel oproepen in bepaalde gevechten en zelfs dan enkel wanneer je team eerst het even zwaar te verduren krijgt. Ze zijn op zich nog steeds erg nuttig en sterk, maar hun willekeurige aanwezigheid doet wat afbreuk aan hun traditionele toevoeging in het spel. Wanneer je een Summon oproept, zal deze een gelimiteerde tijd aan je zijde vechten. Je kan je Summon ook aansturen om bepaalde aanvallen te gebruiken, maar dit kost je natuurlijk secties van je ATB balk.

Gelukkig zijn er andere manieren om de bovenhand te krijgen in gevechten. Je las zonet al de term “stagger”. Als je Final Fantasy XIII of XV hebt gespeeld, ben je zeker bekend met deze term. Om het in het kort te omschrijven, elke vijand heeft een balkje onder zijn levensbalk. Dit is de “stagger” meter. Als je een vijand voldoende raakt met sterke aanvallen of magie waar deze zwak aan is, kan je hem uit balans krijgen en in de “pressured” toestand duwen. Een vijand in deze toestand moet zich even herpakken alvorens hij het gevecht kan hervatten. Door te blijven aanvallen, zal het balkje onder zijn leven nog sneller vullen. Is deze vol, dan belandt je vijand in de “stagger” toestand. Voor een korte periode zal je schade voor 160% (of meer) tellen en zul je de levensbalk enorm snel leeg zien lopen dankzij je aanvallen. Dit is een erg belangrijk aspect van het spel om onder de knie te krijgen en zoveel mogelijk uit te buiten, zeker bij boss battles.

Don of the Slums

Even genoeg van al dat vechten en rondlopen? Zet je dan even neer op een van de vele bankjes in Midgar. Deze staan her en der verspreid en vullen je HP en MP volledig aan dankzij de korte rust. Naast veel van deze bankjes staan ook automaten waar je items en meer kan kopen. Vaak als je deze ziet, is het handig om even op volle kracht te komen want het betekent meestal wel dat er een sterke vijand iets verderop zit te wachten. Je zou bijna denken dat deze bankjes de save points van weleer vervangen, maar dat is absoluut niet waar. Het spel gaat namelijk op veel vlakken automatisch saven voor jou. Daarnaast kan je op bijna elk moment manueel saven, behalve natuurlijk als je in gevechten of midden in een stukje verhaal zit. Ga je dood in een gevecht? Dan kan je kiezen om terug te keren naar het menu, verder te gaan vanaf de laatste (automatische) save of net voor het fatale gevecht.

Om even uit alle geweld te geraken, en dan bedoel ik meer als even op een bankje zitten of de prachtige locaties verkennen, zijn er ook nog enkele mini-games te verkennen. Toegegeven, het zijn er maar een kleine handvol en ze zijn enkel in bepaalde locaties beschikbaar. Maar zo kan je wat darts gooien met Cloud in Seventh Heaven, of squaten tegen enkele gym sharks en… wel, dat is het zo ongeveer. Er zijn nog een of twee die ik niet wil prijsgeven, maar ik had er graag toch wat meer in gezien als ze toch zover wouden gaan om er mini-games in te verwerken. Maar goed, aan de andere kant leidt het niet teveel af van het redden van de wereld natuurlijk.

Conclusie

Hoewel de flow van de game trager aanvoelt dan het origineel, is dit geen negatief gegeven. De Final Fantasy VII Remake speelt zich enkel af in Midgar, en ook dat is zeker niet slecht. Het aantal extra content, zowel in verhaal als gameplay, in deze gigantische stad is een grote liefdesbetuiging naar alles wat Final Fantasy VII is. Er zijn ook zoveel extra stukken verhaal, dat het zelfs voor anciens vernieuwd aanvoelt. Zelf was ik ook heel vaak verrast door nieuwe stukken omdat ik het gewoonweg niet zag aankomen. En dan de grafische pracht en praal, mijn god! Alsof ik de film, Advent Children, aan het spelen was.

Het is misschien maar een klein onderdeel van het grote Final Fantasy VII verhaal, maar deze remake is voor mij al een hele prestatie en een klein wonder. Als ze de reeks zouden verder zetten in deze trend, hou ik mijn hart een beetje vast. Dit concept werkt uiterst goed in de lineaire opzet van Midgar, maar zou het ook even goed uitpakken als we heel Gaia mogen gaan verkennen? En hoeveel delen zouden we nodig hebben als ze de rest even liefdevol zouden uitwerken? Daar kunnen we enkel naar gissen.

Ben je toch nog niet overtuigd na het lezen van deze review? Dan raad ik je sterk aan om de demo te downloaden en zelf eens te kijken. Deze demo geeft alvast een mooi beeld weer van het battle system en natuurlijk de visuals. De demo kan je voorlopig nog hier vinden op de Playstation Store.

Good

  • Grafische pracht en praal
  • Liefdevolle herwerking van het originele Midgar
  • Vlot en leuk battle system

Bad

  • Camera heeft moeite in kleine ruimtes
9.9

Fantastisch

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password