Crash Bandicoot 4 – It’s about time

Crash Bandicoot 4 – It’s about time
Crash Bandicoot 4 – It’s about time
Release Datum:Genre:, , Platform:, Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Herinnert iedereen zich de remake van Crash Bandicoot? Nee, niet de Crash Team Racing game, hoewel deze ook erg leuk was en dezelfde personages gebruikt, maar de originele trilogie. De platform games. De legendarische klassiekers die nog exclusief voor de PS1 waren. Wie had verwacht dat, na die remake, er opeens een vierde deel aan deze reeks zou worden toegevoegd. De aankondiging van de game kwam in juni voor velen als een absolute verrassing en voor nog meer was het onmiddellijk een titel om naar uit te kijken. Maar, zoals altijd, kunnen hoge verwachtingen tot grote teleurstellingen leiden. Kunnen Crash en Coco Bandicoot oude en nieuwe fans bekoren in dit nieuw avontuur? 

Het is een gekende en geslaagde formule om bij een sequel op een game iets nieuws toe te voegen om het wat fris en nieuw te houden. Vaak zit dit mee, soms valt dit tegen. Het is het delicaat evenwicht vinden tussen trouw blijven aan de succesformule en genoeg innoveren om je te onderscheiden van de vorige game. Het is daarmee misschien een troef dat de remake van Crash Bandicoot nog zo jong is. Of is het net de doodsteek omdat de oude games nu ook moderne glorie hebben verzameld?

Meet the bandicoots

We beginnen de game met het beeld van Dokter Neo Cortex, Nefarious Trophy en Uka Uka die, sinds het einde van Crash Bandicoot 3: Warped, nog steeds opgesloten zitten in een andere dimensie. Uka Uka doet zijn uiterste best om een portaal tot stand te krijgen om te ontsnappen terwijl de twee anderen met elkaar bekvechten en ervan dromen om onze protagonisten te verslaan. Crash, Coco en Aku Aku zitten ondertussen te chillen in de gewone wereld en genieten van zon, zee en rust. De broer en zus Bandicoot merken echter onmiddellijk op wanneer het duistere drietal terug vrij komt en zich verspreiden in verschillende dimensies. De goofy Crash en uiterst intelligente Coco schieten daarmee in actie en zetten de achtervolging in. Aku Aku wijst hun er op dat soortgenoten van hem, de 4 ‘Quantum Masks’, zijn verspreid over die dimensies en dat deze dienen gered te worden. Door ze te redden zullen ze ongetwijfeld hun krachten aan onze helden verlenen en maken deze weeral kans om de dag te redden.

Spin, jump, attack

Ja, Crash heeft zijn vaste moves en skills nog steeds ter beschikking. Coco heeft dan weer haar eigen trouwe bekende moves. Voor sommigen zou het recycleren hiervan genoeg zijn om een nieuwe game in handen te krijgen maar de lieve mensen bij Toys For Bob willen een stapje verder gaan dan dat. We kennen crash als dat gefaalde, gekke, spinnende, springende labo-experiment en dat verandert in deze titel helemaal niet. Ik vermelde de 4 Quantum Masks al en het zijn die maskers die je van je nieuwe skills voorzien. De plaats en manier waarop je je skills kunt gebruiken hangt dus samen aan de locatie en het moment dat je die maskers tegenkomt. De levels zijn dus ook voorzien van obstakels die enkel te overwinnen zijn dankzij het correct gebruik van deze maskers. De eerste kracht die je krijgt is die van ‘Lani-Loni’ en is het shiften tussen 2 versies van de realiteit. Door op een knop te drukken wissel je een platform, doos of obstakel in of uit je tastbare realiteit waardoor je je weg blokkeert of juist vrij speelt. Daarna ontmoet je ‘Akano’ die je voorziet van een intense en gewelddadige spin. Tijdens die spin vlieg je aanzienlijk verder dan bij simpele sprongen, slaag je erin om projectielen terug te kaatsen en vormen verstevigde boksen geen probleem meer. Als derde ontmoet je ‘Kupuna-Wa’. Dit masker gunt je de kans om tijd te doen vertragen. Hierdoor heb je de kans om snel bewegende objecten zoals platformen en vijanden te ontwijken of juist te gebruiken. Je laatste bevriend masker is ‘Ika-Ika’. Dit masker staat je toe om de zwaartekracht om te draaien. Kun je dus over de vloer niet verder, probeer het plafond dan gerust eens.

Zoals we gewend zijn uit de originele trilogie stijgt de moeilijkheidsgraad van de game naargelang je verder raakt. Platformers zijn in het algemeen bekend om je skills en reflexen danig op de proef te stellen en Crash Bandicoot games waren hier zeker koplopers in. De bekende spinnende bewegingen en jumps kun je opnieuw gebruiken in levels die bezaaid zijn met de befaamde boksen vol appels. Hoe verder je raakt in het spel, hoe complexer en uitdagender alles wordt. Foutmarges worden kleiner, reflexen moeten sneller volgen en skills moeten gevarieerder en complexer gebruikt worden. Na een tijd wissel je zelfs halverwege sprongen van masker en moet je niet alleen je richting perfect houden maar ook de timing waarop je je skill gebruikt. Uiteraard kun je maar één masker per moment gebruiken en dus maar één skill beheersen waardoor combinaties en obstakels uitgebreid te combineren zijn. Het zal aan de gedreven gamers zijn om hier in door te bijten, alle obstakels te overwinnen en tot het einde te raken.

Verder zijn er nog een handvol nieuwigheden die de gameplay aangenaam verlengen. Zo kun je per level een skin vrijspelen voor, of Crash of Coco waardoor je de protagonisten hun uiterlijk kunt aanpassen en wat aangename variatie kunt toevoegen aan het kleurrijke spel. Toegegeven is dit misschien wat overbodig, maar het is zo’n leuk extraatje dat je aanzet om levels opnieuw uit te spelen en volledig te verkennen. Dan kom je in een aantal levels VHS-tapes tegen. Voor de jeugd onder ons: dit zijn de voorlopers van de DVD waar vroeger videomateriaal op werd opgeslagen. Deze stellen zogezegd beeldmateriaal voor uit Cortex zijn labo waarin hij Crash zijn skills test. Voor de gamer betekent dit uiteraard extra levels die je vrijspeelt. Als laatste speel je op bepaald moment Tawna vrij. Deze oude bekende van Crash en Coco heeft haar eigen skillset en krijgt ook een reeks aangepaste levels ter beschikking gesteld.

Let’s get modern

De oude formule van Crash Bandicoot was een succes, maar evenzeer een bron voor enorme frustratie. Menig gamers hebben kleine trauma’s overgehouden aan Uka Uka’s herhaaldelijke ‘Game Over’. Niet alleen is de algemene moeilijkheidsgraad wat omlaag getrokken, je hebt in het begin ook de mogelijkheid om te kiezen tussen twee speelopties. Je kunt kiezen om de originele versie te gebruiken waarin je levens verdient en vindt in de levels. Door dood te gaan keer je terug naar het meest recente checkpunt om opnieuw te proberen. Raak je door je levens heen, dan reset het level zich en ben je verplicht om helemaal opnieuw te beginnen. De nieuwe manier van spelen gunt je echter veel meer kansen. In deze mode beschik je over een oneindig aantal levens en houdt een teller bij hoe vaak je bent gesneuveld. Als je het leven laat herbegin je terug vanaf het laatste behaalde checkpunt. Hoe je het spel aanpakt kun je zelf vrij kiezen maar is niet meer aan te passen eenmaal je vertrokken bent op je avontuur. Wie hier nog niet genoeg opties en mogelijkheden aan heeft kan in de game ook gebruik maken van 2 nieuwe gamemodes. De eerste is ‘Pass N Play’. Deze optie is een overduidelijke knipoog naar de manier van spelen die gamers hadden bij de originele trilogie. Vaak speelde je single player games tot je een checkpoint bereikte, dood ging of een level uitspeelde en gaf dan de controller door aan je vriend. Pass N Play gunt je opnieuw die kans maar met het verschil dat er in deze optie een onderscheid wordt gemaakt in puntenaantal. Verder blijft alles zoals van ouds. De tweede toevoeging is ‘Bandicoot Battle’. Heb je wel eens een discussie gevoerd over wie nu de beste speler is in Crash Bandicoot? Tot nu toe was dat best moeilijk te bewijzen maar dankzij Bandicoot Battle is het geen probleem meer. Je kan kiezen om, samen met maximaal 3 andere spelers, de levels zo snel mogelijk te doorkruisen van checkpoint naar checkpoint of een zo hoog mogelijke score te behalen met een ‘Crate Combo’. Persoonlijk vind ik het 2 geniale manieren om van een single player game een multi player te maken.

Conclusie

Na de remake van de originele trilogie was het tijd voor een waardige en directe opvolger. De game hergebruikt alle troeven van de originele games en, zoals een opvolger normaal aanpakt, voegt zijn eigen twists en mogelijkheden succesvol toe. De oude, bekende sfeer en gameplay komen ook helemaal terug tot hun recht. De moeilijkheidsgraad is wat omlaag getrokken in vergelijking met de oudere games en de nieuwe manier van spelen maakt het spel ook toegankelijk en haalbaar voor de meer casual gamers onder ons. Het is met deze game bewezen dat Crash Bandicoot zeker nog niet afgeschreven moet worden en een terechte plaats verdient in huidige, en misschien toekomstige, generaties van consoles.

Good

  • waardige opvolger op originele trilogie
  • toegankelijke mode toegevoegd voor casual gamers

Bad

  • Welk minpunt????
9.1

Fantastisch

Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password