Call of Duty: Vanguard

Call of Duty: Vanguard
Call of Duty: Vanguard

Na een ommetje langs de Koude Oorlog en moderne oorlogsvoering is de Call of Duty-reeks terug waarmee het ooit allemaal begon, WO II. Of het nu aan de eerste Medal of Honor’s en Call of Duties ligt weet ik niet maar het blijft toch mijn favoriete periode voor een oorlogsgame. Excuseer me voor de ongepaste benaming voor een tijdperk waarin veel mensen op gruwelijke wijze het leven lieten.

Vermits Cold War me eerder, uhum koud liet, wilde ik snel ontdekken of ik het warm kreeg van deze Call of Duty Vanguard en of ontwikkelaar Sledgehammer ook effectief de sloophamer zou bovenhalen in deze game.

Campaign

Vele onder jullie spelen de Call of Duty-reeks veelal en soms zelfs uitsluitend voor z’n multiplayer. Ikzelf ben in de eerste plaats een fan van de vaak filmische actie van de campaign.Dit keer vormen meerdere flashbacks het verhaal en speel je met verschillende protagonisten. Nieuw is dat elk van de 4 soldaten waarmee je speelt telkens een persoonlijke vaardigheid hebben.

Denk hierbij aan het lokaliseren van vijanden en ze genadeloos afknallen in bullet time-modus. Lucas, een explosievenspecialist of mijn persoonlijke favoriete Polina Petrova. Een vrouw die willens nillens de wapens heeft opgepakt en zich ontpopte tot een ware sniper machine die ook nog eens over het betere klimwerk beschikt. Ze heeft voor mij althans ook de beste verhaallijn binnen het grote verhaal… Project Phoenix.

Project Phoenix

Vanguard speelt zich af op meerdere continenten en doet enkele waargebeurde, maar onbekendere missies aan uit WO II. Alles in deze game draait rond Operatie Phoenix. Jouw kleine groep soldaten moet documenten stelen die zelfs voor de nazi’s, die ze bewaken, het best bewaarde geheim zijn. Helaas loopt dit niet zoals gepland en zullen ze gevangen genomen worden. Aan de hand van flashbacks leer je zo je soldaten en hun vaardigheden kennen. Ook maak je zo kennis met de twee grootste bad guys uit de game. Richter, het poppetje on a string van de megalomane Freisinger. Ze geven een goeie inkijk in de vaak narcistische grootheidswaanzin van de nazi’s.

De missies in deze Vanguard kan ik misschien nog het best bestempelen als hit or miss. De eerste missies verlopen erg lineair terwijl ze naar het einde toe je meer vrijheid geven in hoe de vijand aan te pakken. Sommige missies waren echt wel intens terwijl er naar mijn mening een totaal overbodige en saaie vliegmissie in zat. De aparte verhaallijnen werken zeker met als hoogtepunt die van Polina.

Ik vond deze campagne, die je in een zestal uurtjes uit hebt, dan ook absoluut de moeite waard en een die opbouwt naar een sterke climax. Het miste misschien wel de memorabele hoogtepunten uit eerdere COD-games, maar dat komt waarschijnlijk door de onbekendere missies. Er zit nu eenmaal niet het bekende D-Day of de slag in de Ardennen in. Veldslagen die tot ieders verbeelding spreken… Helaas.   Een te vermelden minpuntje is wel dat de AI bij momenten wel dom uit de hoek kon komen. Zo stond ik toch een aantal keer oog in oog met een tegenstand die geen vin bewoog, laat staan dat deze überhaupt aanviel. Zeker niet gamebrekend, maar kies voor het nodige plezier toch maar best voor minstens de hardened moeilijkheidssetting.

 

Multiplayer

Ook op multiplayervlak probeert deze Vanguard enkele nieuwigheden. Zo is er naast de alombekende modi als domination, hardpoint, team deatmatch, free for all en search and destroy een nieuwe telg bijgekomen. Patrol is een soort hardpoint geworden. Met jouw team moet je een punt op de map veroveren. Dit punt glijdt echter als het ware over de map heen zodat het lastiger is om een tactische stelling in te nemen om dit punt te verdedigen. Zeker een leuke toevoeging aan het arsenaal van modi.

Ook nieuw is de Champions Hill modus. Een zeer vermakelijke modus waar je alleen, met twee maar nog beter met drie spelers vecht tegen andere teams. Hier moet je met jouw kleine team zolang mogelijk stand houden in korte wedstrijdjes van meerde ronden. Na enkele ronden kan je met de vergaarde punten nieuwe, betere wapens en granaten kopen. Het spreekt voor zich dat dit heel leuk is met wat vrienden vermits je dan echt je eigen team verdedigd.  Helaas kon ik in deze modus wel veel minder matches vinden dan via quick play.

Pacings

Ook nieuw binnen het multiplayerluik is pacings. Je kan kiezen uit normaal, blitz of tactical. De keuzes spreken voor zich. Blitz is echt alle remmen los en een waar knalfestijn waarbij tactical net het tegenovergestelde doet en het aantal tegenstanders kleiner houdt zodat je tactische te werk kan gaan. Uiteraard hangt altijd alles af van je teamgenoten of er van enige tactiek sprake is. Maar deze laatste pacing bleek al vrij snel mijn favoriet te zijn en een perfecte toevoeging aan de multiplayer.

Zombies

Vermits het nog even wachten is voor de fans van Warzone is het derde onderdeel in Vanguard de bijna reeds obligatoire zombies. Al jaren kent deze modus een heleboel fans maar voor mij persoonlijk heeft dit nooit echt gepast. Waar je vroeger nog de spanning had dat je geleidelijk nieuwe wapens en je maar een beperkt aantal kogels had is in deze zombies amper nog terug te vinden.

Eigenlijk is het nu vrij eenvoudig om heel wat hordes zombies te overleven. Ook het idee van de portalen om naar een nieuwe zombieaanval te gaan komt niet echt over en maakt alles nodeloos ingewikkeld. Ik vermoed dan ook ergens dat zelfs de fans van dit speltype teleurgesteld zullen zijn. Zombies was altijd al een beetje het buitenbeentje van de game en dat is nu niet anders al kan het een leuke afwisseling zijn voor wie met vrienden de ene horde zombies na de andere wil afknallen.

Mappen

Vanguard telt 20 multiplayermaps waarbij enkele oude bekenden uit World at War opnieuw hun opwachting maken. Die twintig maps kan je onderverdelen in 16 maps voor de gebruikelijke modi en 4 maps speciaal ontworpen voor de Champions Hill modus. Meer dan voldoende rotatie dus tussen de verschillende maps.  En zoals steeds bieden ze voldoende opties om de vijanden langs elke mogelijke kant aan te vallen.

Grafisch

Een laatste puntje wat ik toch wil aanhalen is hoe het spel oogt en presteert. Bij momenten, en dan denk ik vooral aan de Stalingrad missie met Polina, is het spel echt heel mooi maar op andere momenten is het heel doordeweeks. De texture in de game dien je om de beste kwaliteit te hebben online te streamen. Hiervoor dien je een optie aan te zetten bij de settings. Helaas heel veel verschil maakt het niet en het beïnvloed, op de Xbox One X althans, wel wat in negatieve zin. Af en toe stottert het beeld en hangt zelfs soms een seconde vast. Als ik de texturestreaming echter uitzette, had ik hier nagenoeg geen problemen meer mee. Dit alles dient natuurlijk om de installatiegrootte van Vanguard zo klein mogelijk te houden.  Het verschil trouwens wanneer ik deze functie aan zette was overigens niet enorm merkbaar.

Conclusie

De singleplayer van deze Vanguard heeft me niet omvergeblazen, maar toch kunnen bekoren. De onbekendere missies uit WO II beklijven iets minder dan een D-day en kenden zowel enkele hoogtepunten maar ook extreme laagtes zoals de vliegtuigmissie. Aan het einde van de rit heb ik me er goed mee vermaakt en knalt hij lekker weg zoals we intussen gewend zijn van de Call Of Duty-reeks. Vernieuwend was het echter niet ondanks dat de protagonisten waarmee je speelt enkele persoonlijke vaardigheden toegewezen kregen.

Op multiplayervlak kent het spel wel enkele leuke nieuwigheden. Zo zijn de nieuwe speltypes Champion Hill and Patrol hele leuke toevoegingen. Koppel hieraan nog de nieuwe pacings en je vindt vast en zeker potjes die helemaal bij jou passen.  De 20 maps die momenteel voorhanden zijn zijn afwisselend en bieden voldoende tactische mogelijkheden.

Zombies blijft voor mij nog steeds een modus voor de zuivere fans. Al ben ik echter niet overtuigd of deze editie alle fans zal kunnen bekoren.  Grafisch is deze Vanguard bij momenten een pareltje en op andere momenten voelt hij niet helemaal top aan. Het feit dat je texture online moet streamen voor de beste kwaliteit is vast en zeker ook niet voor iedereen handig. Deze instelling heeft ook op de performance een kleine invloed waardoor de framerate af en toe even zakte. Misschien vat ik deze game nog het beste samen dat ik hem veel beter vind dan Cold War maar niet kan tippen aan Modern Warfare.

Good

  • Pacings in muliplayer
  • Champions Hill en Patrol
  • Vermakelijke singleplayer

Bad

  • Texturestreaming
  • Zombies
  • AI soms wat dom
8

Geweldig

Robin is een overlevende dinosaurus uit het pixeltijdperk maar heeft z'n natuurlijke habitat door de jaren heen moeiteloos omgezet naar het huidige gamelandschap. Singleplayer games blijven een belangrijk onderdeel van z'n voedingsgewoonte en hij peuzelt graag als dessert virtuele mensen op in first person shooters of sportspellen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password