Blog: D4RK Ink Angel’s leven als gamer deel 3: Suikerzoete zonde, gamen als diabeet

De mensen die mij kennen weten het al… ja ik ben diabeet. Ik leef met een insulinepomp en lever een dagelijkse strijd om mijn suikerwaardes op pijl te houden. En dat resulteert zich, jammer genoeg, soms ook in mijn game gedrag. Met singleplayers is het makkelijk, wanneer een hypo (te laag van suiker) of hyper (te hoog van suiker) zich aanbiedt, dan pauzeer ik mijn gameplay en doe verder wanneer de suiker of insuline die ik dan inneem zich door mijn aderen weet te sijpelen en ik mij weer up to date voel. Bij multiplayers ligt het iets ingewikkelder… Want iedere gamer weet dat je een online game niet zomaar kan pauzeren… Om dan nog maar te zwijgen over de mensen waar ik mee samenspeel die het niet weten… Als diabeet kan je geregeld verward of hachelijk overkomen.

In party of game chat ligt het soms ook zeer moeilijk dergelijke situaties te kunnen begrijpen. Je hoort elkaar, maar je ziet elkaar niet en dus weet je eigenlijk nooit wat er aan de andere kant gebeurt of aan het gebeuren is. Sommige mensen zijn nu ook eenmaal vlug in oordelen en naïef genoeg om hier nooit eens over na te denken. Maar ach ja…oordelen en vooroordelen zijn dan ook helemaal van deze tijd!

Dit weekend had ik ook zoiets voor… Social match in Gears of War 4… Ik game twee uurtjes online en knal de ene na de andere vijand af, al zeg ik het zelf maar ik deed het echt wel goed :D. Ik eindigde als tweede in de ranking. Het voelde fijn maar de adrenaline stroomde door mijn ziel. Wanneer ik mijn lichaam plots voelde trillen wist ik het… te laag van suiker, vlug suiker scannen (jaja ook op medisch vlak is de technologie al vergevorderd) en om cola dan maar! Tien minuten later voel ik me terug ok en gooi mezelf wederom in een match. Zoiets valt heus wel mee. Maar als ik te hoog sta van suiker dan is het andere sh**… dan ben ik erg verward en trager in mijn denken en doen, het duurt dan ook langer vooraleer insuline is ingewerkt in vergelijking met suiker. En God, wat voel ik mij dan dom en slecht… voor tegenspelers ben ik dan echt easy to catch, een vogel voor de kat…

Zomaar quiten doe ik dan ook nooit, niet alleen om geen xp te verliezen maar ook uit respect voor mijn team. Zo is dit ook al regelmatig eens gebeurt te midden een raid in Destiny. En al doe ik dan zo mijn best, soms krijg ik toch ik toch nog haatberichten, dan wordt ik uitgescholden voor noob etc. Dan krijg ik zin om te het uit te schreeuwen… from the top of my lungs… Maar geloof me, toch heb ik al heel wat skills onder de vingers zitten. Na jaren en jaren gamen weet ik echt wel wat ik doe.

Ik probeer er allemaal niet te zwaar aan te tillen, niet gamen door het feit dat ik diabeet ben is out of question… daar denk ik zelfs niet aan, dan kan ik zowel maar meteen alles laten vallen in het leven. Met deze blog wil ik dan ook iedereen laten weten dat het soms wel eens gebeurt… dat ik heel soms eens raar kan doen in een game of het eventjes allemaal niet meer goed weet…

Het punt is, als je eens met iemand samenspeelt en het lukt allemaal niet zo goed, probeer dan eens verder te denken dan je neus lang is… oordeel alstublieft niet, stuur geen haatberichten… game in vrede. En als je nu denkt wat een zever… voeg me gerust eens toe, leer me kennen, game met mij, en binnen enkele maanden praten we dan nog eens ;). En aan alle gamers die dagelijks worstelen met een chronische ziekte, laat je niet kennen, blijf altijd gamen, blijf je ding doen en trek je niet teveel aan van alles. Blijf altijd geloven en dromen, doorzetten en altijd volhouden, gamen en grenzen verleggen

*D4RK Ink Ang3l* Bezield door de geur van inkt... Vindt schrijven en gamen héérlijk! Vooral shooters, Rpg's en mmo's spreken haar aan. Is kunstzinnig en creatief ingesteld, andere hobby's zijn criminologie, tekenen en gitaar spelen. Heeft communicatiebeheer pers & voorlichting gestudeerd. Ze verdiept zich sinds een aantal jaren in de game-journalistiek en vindt game-design bijzonder interessant! Redactrice bij GameBrain.

Lost Password