Battletoads

Battletoads
Battletoads

Bepaalde games en reeksen gaan al een hele lange tijd mee. Sommige verdwijnen enkele jaren uit het zicht om dan plots weer voor de deur te staan. Battletoads valt onder de laatste noemer en komt na 26 jaar terug naar voren met een nieuw avontuur. Maar zat de wereld echt te wachten op de terugkeer van Rash, Pimple en Zitz? Als Battletoads fan zeg ik alvast ja, maar laten we eens kijken of ze aan hun verwachtingen kunnen voldoen.

Battletoads in Time

Wat me al snel opviel was de tekenstijl waarvoor gekozen werd in dit spel. De kleurrijke “saturday morning cartoon”-achtige vibe kon ik vanaf het eerste moment wel smaken. Verwacht overigens ook heel wat geweldige grappen en visuele gags. Natuurlijk werd ik spontaan vrolijk van de eerste paar deuntjes die eigenlijk gewoon herwerkte versies waren van de originele liedjes. Zelfs het, voor de fans, gekende pauze melodietje uit de NES versie (waar de Angry Video Game Nerd nog een geweldig stukje rond heeft gedaan) komt in het eerste level terug. De nieuwe tracks passen perfect bij de stijl die de vorige games al wisten vast te leggen. Wat het audiovisuele aspect van dit spel betreft, slaagt Battletoads dus alvast.

Met zo een leuke stijl en opzet verwachtte ik dus ook wel een doldwaas avontuur zoals de cartoons uit de jaren ’90 vaak wisten te brengen. Maar moet je de voorhistorie van de Battletoads kennen om te genieten van het verhaal? Niet persé, maar het helpt zeker om bepaalde grappen te begrijpen. Hoe dan ook, het spel neemt zichzelf niet serieus en breekt ook wel eens de “fourth wall” door grappen te maken over het feit dat de Battletoads al 26 jaar niet meer relevant waren. Kost wat kost willen ze terug in de spotlight staan en de enige manier volgens hun is om weer de helden van weleer te zijn. Hoe ze dat het best doen? Op de enige manier die ze kennen, de Dark Queen uitschakelen. Echter loopt niet alles helemaal zoals gepland… maar dat laat ik jullie zelf ontdekken want niet alles is wat het lijkt. Hoewel het verhaal vrij kort is (25 levels verdeeld over 3 hoofdstukken), is het toch een geweldig avontuur van begin tot einde.

Back from the sewers

Wie ooit een Battletoads game heeft gespeeld weet dat de meerderheid van het spel zich laat spelen als een side-scrolling beat ’em up. En wie kan de fameuze speeder bike levels vergeten waarin je tegen absurde snelheden obstakels en putten moest ontwijken? Jazeker, beide elementen maken hun triomfante terugkeer in deze game. Voor de mensen die mij goed kennen, weten dat ik graag couch co-op games speel. Niets leuker dan close met je vrienden lief en leed delen tijdens het spelen. Battletoads laat je met 3 spelers in totaal samen door het spel knokken! Online? Neen, sorry, daar doen de Battletoads niet aan mee. Je moet het hun vergeven, na 26 jaar in een soort van winterslaap te hebben vertoefd. Maar dat mag de fun niet bederven, hoewel het toch wat moeilijker is in deze Corona tijden om extra volk op de bank te krijgen.

Maar goed, we waren de gameplay aan het bekijken. Jij, en eventueel nog 2 vrienden, kiezen ieder een Battletoad uit. Er is geen foute keuze, ze hebben immers ieder hun eigen unieke moves maar laten zich wel identiek bedienen. Wat ik hier mee wil zeggen is dat het grotendeels visueel een verschil maakt. Ieder beschikken ze over gewone aanvallen, een uppercut om vijanden de lucht in te lanceren en een aanval die je kan opladen om vijanden een erg harde mep te verkopen. Zo hard dat je zelfs vijanden die aan het verdedigen zijn uit hun lood slaat. Verder kunnen ze hun tong als lasso gebruiken om vijanden naar zich toe te trekken of zichzelf naar bepaalde objecten te trekken. Als laatste hebben ze ook nog een aanval waarmee ze spugen naar een vijand om ze tijdelijk te immobiliseren. Wat het pas helemaal afmaakt, is wanneer je al deze aanvallen vlekkeloos in elkaar begint te verwerken in de meest waanzinnige combo’s. Speel je alleen (of met 2) kan je ook nog eens wisselen tussen de overige Battletoads waardoor ze tag-gewijs je huidige vechtersbaas wisselen in een nieuwe en de combo lekker verder zet.

Allround Toads

Wat voelt dat vechten toch zo goed! Maar afwisseling van spijs doet eten, en Battletoads voorziet daar ruim in. Al snel krijg je dus je eerste speeder bike level. De afwisseling stopt echter daar niet, want er zitten ook nog bullet hell shooter levels en platforming levels tussen. Ook krijg je tussendoor heel wat puzzels en mini games voor de kiezen. Op zich vond ik deze afwisseling niet zo erg, maar ik miste na afloop van het spel toch nog wat. Ik had namelijk graag wat meer beat ’em up levels gehad. Verder voelde ik ook weinig uitdaging, enfin toch niet zoals ik deze vroeger ervaarde met de Battletoads games.

Toegegeven, ik ben begonnen met spelen op de gewone moeilijkheidsgraad.  Maar toen ik na 4 uur de credits al zag rollen, zonder al te vaak dood te gaan, knaagde het toch wat. Ik wou meer. Gelukkig brengt de hoogste moeilijkheidsgraad wat meer soelaas, in combinatie met collectibles die je kan verzamelen in elk level. Dat ik het verhaal al kende deed er weinig toe, ik lachte nog steeds met dezelfde mopjes en dwaze plot twists. Maar toch, wat meer beat ’em up levels hadden zeker niet misstaan.

Conclusie

Was deze reboot van Battletoads nu alles wat ik er van had verwacht? Visueel was het zeker iets waar ik met plezier naar kon blijven kijken, dankzij de toffe tekenstijl en kleurrijke omgevingen. Het verhaal is even absurd als wat je zou verwachten van een spel in deze reeks, dus ook dat zit wel snor. Maar dan komt de gameplay. De beat ’em up levels zijn fantastisch, laten we daar zeker duidelijk over zijn. Dankzij de geweldige vlotte controls en waanzinnige combo’s die je kan maken spelen deze levels fan-tas-tisch! Al helemaal wanneer je dit, enkel lokaal, in co-op speelt met vrienden. De bullet hell levels waren ook wel tof, maar ik kan best goed snappen dat dit niet voor iedereen is weggelegd. De platformer levels voelden veel te gemakkelijk aan, net zoals de speeder bike levels. Misschien ligt dat ook gewoon aan mij, en ben ik na al die jaren iets te veel blootgesteld geweest aan de veel moeilijkere retro games van weleer.

Laten we ter afsluiting nog even het prijskaartje er bij nemen. Voor 19,99€ krijg je min of meer dat wat je zou verwachten. Je krijgt een hele fijne, snack-sized, game die zeker de prijs waardig is, hoewel het misschien wat aan de korte kant is. Er is echter voldoende herspeelbaarheid te vinden, zeker in de beat ’em up levels, en dankzij de 3 moeilijkheidsgraden kan iedereen genieten van het spel op zijn eigen manier en niveau. Maar toch… ik wacht nu vol hoop op een vervolg. Liefst met nog meer beat ’em up levels!

Good

  • Leuke visuele stijl
  • Vlotte controles
  • Couch co-op!

Bad

  • Iets te veel variatie aan gameplay
  • Veel te snel voorbij
7

Goed

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password