Review: Bakugan

Als klein manneke deed ik vroeger niets liever dan om op een zaterdagochtend een kom cornflakes voor mezelf te maken, lekker knus in de zetel te gaan zitten en naar mijn favoriete series te kijken. In mijn tijd was dat Pokémon, yu-gi-oh en beyblade. Al deze series hebben na verloop van tijd ook hun eigen videogames gekregen, en als een vorm van nostalgie heb ik er ook nog redelijk wat in mijn verzameling zitten. Ondertussen zijn we ook al enkele jaartjes ouder geworden en is er van tekenfilms kijken niet veel sprake meer. Tot ik de kans kreeg om nog is een spel te reviewen gebaseerd op een animatiereeks, namelijk Bakugan: Champions of Vestroia. Tijd dus om op zaterdag mijn wekker om zes uur te zetten, een lekkere kom cornflakes te pakken en samen met de serie die op de achtergrond aan het spelen is (in het nederlands gedubd natuurlijk), deze game grondig uit te testen.

Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password