Atelier Mysterious Trilogy DX

Atelier Mysterious Trilogy DX
Atelier Mysterious Trilogy DX
Release Datum:Genre:Platform:, Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Ik heb al meerdere Atelier games gespeeld en besproken. Zo denk ik, onder andere, met veel plezier terug aan Atelier Ryza en haar sequel en aan de heruitgave van de Dusk Trilogy. De games hebben altijd een unieke setting en nemen je, met een team aan sympathieke personages, op sleeptouw door een magische wereld. Natuurlijk staat alchemie, telkens met zijn eigen twist en mogelijkheden, centraal in elk avontuur en creëer je naar hartenlust alles wat je hartje bezield. Ik ben er dus zeker niet teleurgesteld om als ik nieuwe Atelier games zie verschijnen in mijn bibliotheek. Vandaag bespreek ik daarom de Atelier Mysterious Trilogy DX pack. Eens zien wat er uit de cauldron komt. 

Atelier Mysterious Trilogy DX bestaat uit de titels ‘Atelier Sophie: Alchemist of the Mysterious Book’, ‘Atelier Firis: The Alchemist and the Mysterious Journey’ en ‘Atelier Lydie and Suelle: The Alchemists and the Mysterious Paintings’. Wie deze titels niet kent: geen probleem. Wie deze titels wel kent: goed mogelijk aangezien deze games al zijn uitgekomen op de PS4. Kenners zullen echter al weten dat de DX heruitgave bij de Atelier games altijd staat voor de volledige versie met uitbreidingen er op en er aan.

Time for a tale

Natuurlijk zitten we hier met 3 verhalen die we elk even uit de doeken doen maar, zoals in zowat alle Atelier games, moet je onthouden dat het geen standaard RPG wordt. Bij een standaard RPG kruip je immers meestal in de huid van een (onverwachte) held die de wereld zal redden en daarvoor zichzelf, en zijn teamgenoten, zal trainen voor zo lang als nodig is. Bij een Atelier game ligt dat een stukje anders aangezien je training en groei meestal schuilt in het verder ontwikkelen van je materiaal en skills als alchemist in plaats van je kracht. Hierbij staan nieuwe vrienden, het ontdekken van nieuwe locaties en bijhorende ingrediënten centraal. In Atelier Sophie kruipen we in de huid van een jonge alchemist die in de voetstappen van haar overleden grootmoeder probeert te stappen en daarbij een sprekend, vliegend boek ontmoet dat haar zal ondersteunen. Atelier Firis gaat dan weer over een jonge vrouw die heel graag haar klein mijnersdorp wilt verlaten om de wereld te verkennen. Gelukkig ontdekt Firis dat ze een talent als alchemist heeft en ziet zo haar kans om haar droom waar te maken. Atelier Lydie & Suelle is het laatste deel van de trilogie en gaat over de tweeling Lydie & Suelle die ernaar streven om hun atelier tot het beste van het land te krijgen.

Atelier Sophie: Alchemist of the Mysterious Book

Zoals meestal af te leiden uit de titel kun je al een groot gedeelte van het spel raden. Ons hoofdpersonage heet Sophie en ontdekt in haar atelier, dat ze heeft overgehouden na het overlijden van haar grootmoeder, een pratend, vliegend boek genaamd Plachta. Plachta voelt zich geroepen om Sophie te helpen groeien als alchemist, maar geeft aan haar geheugen kwijt te zijn. Door recepten in haar te noteren merkt ze echter dat er flarden terugkomen en ontstaat er al snel de afspraak tussen Sophie en Plachta om elkaar te helpen. Natuurlijk heeft Sophie hier recepten voor nodig die in deze game voortkomen uit Sophie haar fantasie en inspiratie. Dit is een opvallend verschil met andere Atelier games waar je vaker je recepten en tips haalt uit boeken die je vindt, verdient of koopt. Hiermee bewijst de game ineens ook een beetje zijn rechtlijnig en bijna simpel karakter. Om nieuwe recepten te bedenken moet je immers inspiratie op doen. Dit doe je meestal door het verslaan van bepaalde vijanden, bekijken van bepaalde objecten of dergelijke simpele doelen. Deze doelen staan daarbij allemaal mooi opgeschreven waardoor ze meestal best makkelijk en vlot te behalen zijn en er weinig nood is aan experimenteren.

Het verloop van het verhaal is bijna eentonig te noemen aangezien er weinig twists en turns voorkomen. Doelen en side quests voorzien je meestal wel van wat vooruitgang maar hebben weinig variatie of echte uitdaging. Daarbij komt dat je world map bestaat uit locaties die je kan bezoeken en relatief klein zijn om te verkennen. Terwijl je er bent, vecht en ingrediënten verzamelt verstrijkt er echter tijd die de omgeving doen overgaan van dag naar nacht en hiermee wel invloed hebben op de aanwezige monsters en te verzamelen materialen. Hoe langer je ergens bent, hoe sterker de tegenstand maar de beloningen zullen ook evenzeer verbeteren.

Sophie kan natuurlijk ook nieuwe items, accessoires, wapens en meer maken als alchemist en toont ook hier een redelijk simpel proces. Elk ingrediënt heeft een zekere vorm die je, na het kiezen van alle nodige materialen, een plaats kan geven in een box en daarmee extra effect of voordeel vrijspeelt. Hetzelfde geldt voor de gevechten die relatief simpel verlopen. Per beurt kies je je acties die je in een bepaalde volgorde plaatsen waarna alle vijanden en personages hun acties beurtelings uitvoeren.

De omgevingen, sfeer en muziek zijn allemaal evenzeer makkelijk te vergeten en niet bepaald opvallende troeven. Hierdoor voelt de volledige game als een typische instap-game voor nieuwkomers in het genre. De game biedt weinig voor spelers die bekend zijn met Atelier games tenzij deze op zoek zijn naar een luchtige game die aanvoelt als een opvulling tussen hevigere en meeslepende titels waar je even vanaf wilt raken.

Atelier Firis: The alchemist and the mysterious Journey

In deze game nemen we de rol aan van Firis. Een naïeve jonge dame die zich opgesloten voelt in haar thuisstad ‘Ertona’. Na te ontdekken dat ze een aanleg heeft als alchemist overtuigd ze haar ouders om toch haar vertrouwde omgeving te verlaten en de buitenwereld te verkennen. Haar doel vanaf dan is het verkrijgen van 3 aanbevelingsbrieven van erkende alchemisten, die ze nodig heeft om deel te mogen nemen aan het alchemisten examen. Hier komt echter een deadline bij kijken die haar ouders haar opleggen. Als ze binnen het jaar niet slaagt in haar doel moet ze terug naar huis keren en haar droom opbergen. We zitten met andere woorden weer met een ingebouwde kalender in onze game. Niet alleen passeren de dagen nu zodat je omgeving verandert en het spel je een weekschema toont, je overgebleven tijd is van uiterst belang voor het behalen van je doelen. Dit zorgt ervoor dat deze game al een stuk meeslepender en opwindender is dan zijn voorganger Atelier Sophie. Je hebt dan wel geen wereld te redden van naderende ondergang, maar je doel is evenzeer duidelijk en voor jou, als protagonist, zeker belangrijk.

De game speelt zich dus af over een periode van 361 dagen die bliksemsnel voorbij schieten. Meer dan eens wou ik wat verkennen of mij verdiepen in de omgeving en mogelijkheden om dan geconfronteerd te worden dat het enorm tijdrovend was voor mijn deadline. De game vraagt dus best wat planning, strategie en focus als je je tijd zo optimaal mogelijk wilt benutten. Valt een planning niet helemaal zoals gewenst of verslapt je focus even waardoor je meer tijd bent kwijt geraakt dan je zou willen, verplicht de game je bijna om erg gehaast en gejaagd dit te compenseren. Natuurlijk beïnvloed dit je gameplay en moest ik persoonlijk een paar keer vloeken door de gedachte dat ik de game, zijn mogelijkheden en extra quests niet optimaal en op mijn eigen tempo kon verkennen.

De game slaat daarbij een heel andere richting uit met zijn wereldverkenning. Zo is er in deze game een open wereld te verkennen terwijl je bij Sophie het moest doen met een kaart waarop je enkele (kleine) bestemmingen kon selecteren om naar te reizen. Daar staat wel tegenover dat er een LP systeem is bedacht voor Atelier Firis. Dit wilt zeggen dat je regelmatig moet terugkeren naar je atelier om te rusten eer je terug acties kunt ondernemen. Nog een manier om de tijd voorbij te laten gaan dus. Je leidt het waarschijnlijk dus al wat van mijn tekst af: verkennen wordt blijkbaar niet echt gestimuleerd en je gameplay richt zich meer op het doel dan op de reis. Dit is wel een domper want Atelier Firis heeft duidelijk meer te bieden dan haar einddoel. De open wereld is gevuld met leven en voelt, naar mijn mening, meer geschikt voor een standaard open world adventure RPG dan een Atelier game met een kalender en een klok.

Nu komen we bij, voor zo ver ik weet, een unicum aan. Ik heb in de speeltijd van Atelier Firis zowat al mijn gevechten kunnen ontlopen en mij kunnen behelpen met het uitvoeren van alchemie, verzamelen van benodigdheden en terug alchemie uit te voeren. Het spel legt geen enkele focus op de gevechten en laat je schijnbaar volledig vrij in het aangaan van harde confrontaties. Natuurlijk vind je wel eens een side quest die dit wel doet maar, zoals ik al zei, heb je niet bepaald een overschot aan tijd in deze game en ligt je focus bijna volledig op het behalen van je deadline.

Persoonlijk heb ik de game nog niet uitgespeeld maar heb ik mij wel geïnformeerd rond het verloop. Ik ben immers zo bezig met het rushen van deze game dat ik mij gaandeweg afvroeg of dit wel zo belangrijk zou zijn als ik het aannam. Blijkbaar is dit dus wel degelijk het geval. Ik blijf natuurlijk spoilervrij met deze bespreking maar kan wel zeggen dat je, na het uitspelen van het hoofdverhaal op de juiste manier, de kans krijgt om de wereld van Atelier Firis vrij en los van enige tijdsdruk te verkennen. Waarschijnlijk zal ik hier dus nog naar streven.

Atelier Lydie & Suelle: The alchemists and the mysterious paintings

We maken bij deze kennis met een schattige tweeling. Lydie en Suelle zijn beginnende alchemisten die de zware last op hun schouders krijgen van hun familie financieel te onderhouden. Niet veel later kondigt het koninklijk hof aan dat er een nieuw systeem op poten wordt gezet waardoor de ateliers over het rijk in bepaalde ranken komen. Aan de hand van deze ranken zullen de ateliers financiële hulp ontvangen. Natuurlijk streven de meisjes er vanaf dat moment samen naar om de felbegeerde ‘S’ ranking te hebben. Hiervoor moeten ze hun reputatie verbeteren en hun rang laten stijgen door het afleggen van een examen. Reputatie kun je trouwens op allerlei manieren beïnvloeden. We spreken dan over kleine zaken zoals het praten met mensen tot het verslaan van monsters of, uiteraard, creëren van specifieke items met alchemie.

Natuurlijk moet je ook in deze game weer aan al je benodigdheden komen en sta je klaar om de wereld te verkennen. Hier stoot je echter op een nieuwe kijk op deze actie. Er is geen wereldkaart meer, maar je komt er al snel achter dat je een voorraad schilderijen hebt die je toelaten om hen te betreden en te verkennen. Persoonlijk vond ik dit erg origineel en was de afwisseling in omgevingen hierdoor een stuk ‘geloofwaardiger’. Het is immers volledig te verantwoorden waarom je op enkele tellen tijd wisselt tussen een sombere, duistere, horrorachtige omgeving en een onderwaterwereld.

Gevechten zijn dan wel niet officieel weg geweest uit deze trilogie, maar in Atelier Lydie & Suelle speelt het terug een centralere rol. Dit hele proces loopt zoals het zowat altijd loopt bij JRPG games in een beurtensysteem en je teamleden verdeeld over 2 rijen die elk hun voor- en nadelen hebben. Persoonlijk heb ik hier zeker geen probleem mee en voelt het mij als een verademing dat ik terug tijd kan nemen voor gevechten en dergelijke activiteiten. De deadlines en verstikkende klok en kalender zijn immers afgeschaft en je hebt je vrijheid en mogelijkheden volledig terug.

Conclusie

Persoonlijk ben ik verrast dat deze trilogie nu al zijn DX remake heeft gekregen. Deze games zijn zeker zo oud nog niet en hadden hun originele release op de PS4 en PS Vita. Ik vind het daarbij niet de hoogvliegers van de Atelier games en zou ze niet bepaald aanraden aan gamers die bekend zijn met het concept. De inbegrepen DLC van iedere game zijn een aangename bonus en zorgen voor extra kledij, music packs en speelbare personages maar tillen deze 3 games niet noodzakelijk naar een hoger niveau. Desalniettemin zijn het 3 unieke games met elk hun eigen kracht en sterktes.

Good

  • elke game vormt een mooi totaalpakket
  • 3 heel gevarieerde games

Bad

  • elke game heeft zijn duidelijke tekortkoming
7.2

Goed

Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password