Yakuza 6: The Song of Life

Yakuza 6: The Song of Life
Yakuza 6: The Song of Life
Release Datum:Genre:, Platform:Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Yakuza 6: The Song of Life is het laatste hoofdstuk in het verhaal van Kazuma Kiryu, onze protagonist die we gedurende heel de Yakuza serie hebben gevolgd. Met mijn aanstaande reis naar Japan in het verschiet, heb ik er in ieder geval zin in om de Japanse steegjes, winkeltjes en meer in Yakuza 6: The Song of Life te verkennen. We duiken terug in het milieu van de yakuza, de Japanse maffia, en gaan onze vuisten het woord laten doen!

Swan Song

Hopelijk hou je van een stevige portie aan verhaal, want Yakuza 6 levert, net zoals zijn voorgangers, een geweldig intrigerend verhaal om zo het laatste hoofdstuk te schrijven in de saga van Kazuma Kiryu. Je moet echter geen voorkennis hebben van de voorgaande games om te kunnen genieten van het verhaal, want je krijgt de mogelijkheid om via tekst het plot van de vorige games te ontdekken. Dit is geïsoleerd in een apart onderdeel van het startmenu, dus vergeet het zeker niet eerst te bekijken als je een nieuwkomer bent.

De cutscenes zien er prachtig uit, of toch vooral die van de main story. Wanneer we cutscenes te zien krijgen bij sidequests, en vooral de kortere, zien we opeens  een groot contrast op grafisch vlak. Zo zien de personages er allemaal minder gedetailleerd uit, en vaak zelfs emotieloos. Ook is er dan meer gebruik gemaakt van statisch camerawerk. Maar het goede nieuws is wel dat alle dialoog volledige ingesproken werd door een geweldige Japanse cast waardoor het verhaal én de ervaring nog authentieker naar voren komt. Voor de mensen die wel eens Japanse films kijken, gaan onmiddellijk enkele personages erg herkenbaar lijken. Dit omdat de personages visueel volledig overeenkomen met hun voice actors! Dit was voor mij wel een verrassend moment, zeker toen ik enkele personages meende te herkennen, en een snelle google search het voor mij bevestigde.

Het verhaal gaat dus verder op Yakuza 5 en we starten de prologue in Hiroshima, waar Kiryu in een bar zit en lastiggevallen wordt door een dronken man. Nadat de man op gepaste wijze zijn lesje geleerd werd, zien we Kiryu terug in de bar komen en een baby zijn fles geven. Plots zien we flashbacks naar het einde van de vorige game en daarna zien we Kiryu in de gevangenis. Dit speelt zich dus af voor hetgeen we in Hiroshima zagen. Kiryu zit in de gevangenis om zo volledig in het reine te komen en het juk van de yakuza van zich af te werpen. Nadat hij uit de gevangenis komt, blijkt dat Haruka vermist is. Haruka is de dochter van Kiryu’s grote liefde, Yumi Sawamura, en Kiryu heeft zich ontfermd over het meisje nadat Yumi het leven liet. Blijkbaar zou Haruka naar Kamurocho gegaan zijn, de plaats die Kiryu achter zich wou laten. Kamurocho is momenteel verwikkeld in een strijd tussen de Japanse yakuza en de Chinese triade, maar hier wil Kiryu zo ver mogelijk van weg blijven. Hij krijgt te horen dat Haruka betrokken was in een ongeval met vluchtmisdrijf, en dat ze in het ziekenhuis ligt. Daar krijgt hij ook te horen dat ze een zoon heeft, Haruto, en dat de vader onbekend is. Kiryu gaat op onderzoek uit om te weten wie de vader is, en wat er exact gebeurd is bij het ongeval waar Haruka bij betrokken was. Kan hij zijn leven als de “Dragon of Dojima” achter zich laten, of kan hij zijn verleden als yakuza maar niet van zich afschudden?

Meer ga ik niet verklappen over het verhaal, maar ik kan alvast zeggen dat we alweer de steegjes en districts die hun inspiratie gevonden hebben in de echte wereld van Japan kunnen verkennen. Ik voelde me onmiddellijk alweer thuis, en mijn enthousiasme voor mijn terugkeer naar Japan groeide alleen maar tijdens het spelen van deze game en door het ronddwalen in deze op-en-top Japanse locaties! Daarnaast bleef het verhaal mij ook steeds verder intrigeren en kon ik met moeite mijn controller neerleggen.

Kamurocho, the red light district

Kamurocho, the red light district

Missing a finger

Zoals in elke Yakuza game is er enorm veel te doen buiten het volgen van het verhaal, en is afwijken van het hoofdpad en je laten verleiden tot allerlei mini games en side quests dan ook een van de charmes waarvoor de serie gekend is. Hoewel in deze game er minder mogelijkheden zijn dan in zijn voorgangers, is dit niet persé onmiddellijk slecht. Want wat er is, is erg goed uitgewerkt en wordt mooi aangevuld door enkele nieuwigheden zoals het katten café (iets wat in Japan ook echt bestaat). Het is weer mogelijk om in het SEGA arcade gebouw enkele klassiekers zoals Virtua Fighter 5, Puyo Puyo en Space Harrier te spelen. Karaoke maakt uiteraard ook zijn terugkeer, net zoals de Cabaret clubs waar Kiryu met hostesses kan praten en zo een betere band met hun opbouwt. Wat dan weer nieuw is, is het onderdeel live chat waar Kiryu online gaat chatten met een meisje dat uiteindelijk zal strippen. Verwacht hier niet te veel van, meer als een meisje in bikini zal je niet te zien krijgen, dit is immers niet zó een type game uiteraard. Zin om een balletje te slaan? Dat kan uiteraard ook nog steeds in de Yoshida batting center, maar je kan nu ook in Hiroshima je eigen team managen en echte wedstrijden spelen als kapitein van de ploeg, waar je posities moet aanduiden van spelers en op tijd spelers moet uitwisselen.

Terwijl je rondloopt in de straten en wijken van de Japanse steden word je ook geregeld belaagd door allerlei ongure typen. Van rondhangende jongeren die ruzie zoeken tot rivaliserende yakuza bendes en Chinese mafia. Gevechten vinden telkens plaats in realtime en er is geen overgang wanneer je in een gevecht terecht komt, waardoor het spel zijn flow niet verliest en dus vlot blijft aanvoelen. Ook de gevechten verlopen heel vloeiend en je kan alweer zowat alles van uit je directe omgeving gebruiken als wapen. Er is niets zo geweldig als een yakuza vast te nemen, richting zijn maten te slingeren om vervolgens een fiets op te nemen en je tegenstanders tot pulp te slaan er mee. Het zijn deze gevechten overigens die je geld kunnen opleveren dankzij bepaalde vijanden die wel eens geld laten vallen nadat je de grond met hun hebt aangeveegd.

Helaas is in deze game wel het vechtsysteem minder uitgebreid. Hiermee bedoel ik voornamelijk dat het aantal vechtstijlen verminderd is naar slechts één stijl. Daarnaast spelen we in deze game ook enkel met Kiryu, waar vorige games meer speelbare personages hadden om de verschillende hoofdstukken vanuit andere characters hun standpunt te volgen. Maar niet gevreesd, want dankzij de verschillende upgrades, abilities en kick-ass finishing moves zijn de gevechten nog altijd erg fijn. En dankzij het super vlotte systeem gaan deze gevechten ook niet snel vervelen.

Combo finishers zijn toegankelijk wanneer je niet alleen hoeft te vechten.

Combo finishers zijn toegankelijk wanneer je niet alleen hoeft te vechten.

Gangs of Hiroshima

Naast al het voorgaande zijn er ook nog de clan battles die je uiteindelijk zal kunnen spelen. Deze komen wat later in het spel pas aan bod, en het is een van de vele mini games die je kan spelen. Het doel hier is om enerzijds een clan op te bouwen door mensen te rekruteren, wat je tijdens je tochten in Kamurocho en Hiroshima doet door te vechten tegen hangjongeren bijvoorbeeld, of het voltooien van andere side quests en anderzijds door kleine tactische gevechten uit te spelen. In zo een gevechten moet je clan leden uitsturen om voor je te vechten. Deze leden variëren van melee vechters en gunmen tot je luitenanten en chiefs. Deze laatste kunnen speciale skills gebruiken in deze clan gevechten.

Uiteraard, zoals het hoort in dit type games, zijn er ook meer als genoeg side quests te doen. Deze kom je tegen tijdens het ronddwalen en zijn te herkennen aan een groen pijltje boven een personage, maar soms starten ze automatisch als je in de buurt van een side quest komt. Omdat het niet leuk is om altijd actief te zoeken achter side quests, is er een nieuwe feature in de game, onder het mom van een smartphone app (het verhaal speelt zich af in 2016, dus technologie staat hier ook vrij centraal) genaamd Troublr. Deze zal geregeld berichtjes sturen om je op de hoogte te brengen van Trouble missies, maar deze zijn altijd een kleine race tegen de klok. Geen paniek om te falen, want na een bepaalde tijd zal de missie opnieuw beschikbaar zijn. Deze missies bestaan er vrijwel altijd uit om naar een bepaalde locatie te rennen, enkele slechteriken op hun plaats te zetten of om mensen een item te bezorgen dat ze nodig hebben.

Je ziet het dus al, aan zaken om te doen zal het je alvast niet ontbreken in deze game. Zo zal al deze extra content je genoeg afleiding bezorgen van het hoofdverhaal indien het je wat teveel wordt of, zoals het voor mij het geval was, is het een goede manier om ten volste te kunnen genieten van alles wat deze game je te bieden heeft en een reden om terug te keren nadat je het spel volledig hebt uitgespeeld.

Clan battles zijn kleine tactische gevechten die je aanstuurt.

Clan battles zijn kleine tactische gevechten die je aanstuurt.

Conclusie

Met ondertussen zeven games om zijn verhaal volledig te onderbouwen, sluiten we het hier af met het laatste hoofdstuk voor Kazuma Kiryu. De saga ging grotendeels over de harde wereld van de yakuza, maar vertelt ook over de emotionele reis van een man die verwikkeld zat in deze wereld. Deze game is dan ook een prachtige manier om de serie, die over 3 generaties van consoles liep, tot een einde te laten komen. Dit vooral dankzij de, over het algemeen, mooie grafische vormgeving van het spel en de fantastische Japanse voice cast die het verhaal op een krachtige manier wisten neer te zetten.

We kunnen dan wel enkel onze slag slaan met Kiryu, en in de afdeling van afleidende extra activiteiten mag het dan hier een beetje minder zijn, maar dat weerhield me niet om vastgekluisterd te zitten voor mijn scherm van het begin tot het einde. Er zijn echter voldoende nieuwe zaken toegevoegd om je toch af en toe van het verhaal te ontlokken, en zo zal je toch ook weer voor meerdere uren met plezier ronddolen in de straten van Kamurocho en Hiroshima. Mocht je nog een kleine overtuiging nodig hebben, dan kan je alvast de prologue als demo vinden in de PSN store.

Na het spelen van Yakuza 6: The Song of Life, kan ik alleen maar zeggen dat het voor mij tot nu toe de meest impacterende game is geweest van 2018. Het feit dat ik hierdoor eens zo enthousiast ben om weer naar Japan te kunnen gaan speelt hier ongetwijfeld voor een stukje mee, zeker na het zien van locaties die inspiratie onttrokken hebben van plaatsen waar ik enkele jaren geleden ook ben geweest, en waar ik opnieuw een bezoekje ga brengen.

Een prachtig einde om het verhaal van Kiryu af te sluiten. Dank je, Ryu ga Gotoku Studios en Sega!

Een prachtig einde om het verhaal van Kiryu af te sluiten. Dank je, Ryu ga Gotoku Studios en Sega!

Good

  • Een spectaculair einde van Kiryu’s langlopende verhaal
  • Vloeiende, wrede en harde actie in de vele gevechten
  • Enorm veel extra's om je mee bezig te houden

Bad

  • De laatste keer dat we Kiryu Kazuma gaan zien?
  • In gevechten kan de camera soms verspringen en zelden vastzitten op vreemde posities
9.3

Fantastisch

Niels begon zijn gamers' avonturen in het vroege Nintendo tijdperk. Liefhebber van zowat alle game genres, met grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de pen in de andere zet hij zijn ongezouten visie om in reviews zodat je weet waar je je aan kan verwachten.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password