Star Trek

Jo Smeets
Star Trek
Star Trek

Een van de grootste redenen waarom ik deze game wou reviewen is om jullie allemaal te laten weten hoe fantastisch de reboot van de filmreeks wel niet is. Een fantastische cast, met Chris Pine als een jonge Captain Kirk, Eric Bana als enigmatische schurk, Zachary Quinto (bekend als Sylar van Heroes) als een verbazende Spock en zelfs terugkerende ster Leonard Nimoy, als wie anders dan Spock! Verward? Star trek fans zullen ondertussen alternate timelines al wel gewend zijn, maar toch doen veel films en series het niet zo goed als dit stuk goud van J.J. Abrams.

Maar daarvoor zijn we niet hier natuurlijk, we zijn hier voor de game. Met zo een knaller van een film, een schitterende franchise met ruimteschepen, onnoemelijk veel planeten om te verkennen en een canoniek samenspel tussen onze 2 helden kan de game toch niet fout gaan he? Ik kon er niet verder naast zitten…

Laten we beginnen met de redenen waarom je dit spel zou willen spelen. De volledige cast van de kaskraker van een film zijn komen opdagen om het spel in te spreken, en dat voegt toch altijd wat toe. In de lange lijst van movie tie-in games die ik gespeeld heb kan ik je zo al zeggen dat het mij altijd gestoord heeft als ze zelfs 1 personage zijn originele stem niet geven. En een coop third person shooter in het star trek universum waar jij en een vriend samen Kirk en Spock kunnen spelen die kei er stevig op los geven? Ik vind het nog steeds een strak plan!

De Story

Ondanks de toch wel prijzige voice acting is het script van de game onderwelmend saai en stroef geschreven, wat de stemmen van de acteurs allerminst ten goede komt. Er komt mij een vrij pijnlijk moment in gedachten waar Spock het verhaal vertelt van een van de toegevoegde personages en dit zo stroef klinkt dat ik niet eens geloof dat hij het aan het vertellen is, ondanks het toch zijn stem is. Bedroevend. Het verhaal speelt zich na de film, aliens uit een andere dimensie komen door een gat in het ruimte-tijd continuüm – onderbreek me als je dit al ooit eerder gehoord hebt – en stelen een toestel dat hele planeten kan vernietigen. Gevolg? Jij en je onder kapitein worden erop uit gestuurd om hun terug te sturen naar het hol waar ze vandaan komen.

Dit brengt ons naar de setting. Ik zou niet zeggen dat er een gebrek aan variatie in de omgevingen van Star Trek is, en als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat rondlopen op de enterprise voor mij een enorm geek moment was. Maar als het erop neerkomt steekt geen van de verschillende omgevingen, van kale oppervlaktes van planeten tot vuile ongedetailleerde ruimteschepen van nare aliens, er echt bovenuit als zijnde “mooi”. Vaak oninteressant, soms zelfs ronduit lelijk, en dit helpt niet echt als de monsters zeeën terugkerende knip en plak models zijn.

Gameplay

De gameplay bevat precies wat je zou denken, rondlopen, schieten op vijanden, deuren openen en richels opklimmen. Coop voegt dan ook echt wat toe aan deze matige game. Het blijft leuker met een maat op monsters knallen dan alleen. En er waren een paar leuke scenes waar je bijvoorbeeld samen door de lucht vliegt in van die eekhoornpakjes. Ook is het spel goed gevuld met minipuzzeltjes, om sloten te openen en dergelijke.

Helaas houdt daar het plezier op. Zelfs met 2 spelen breekt het gevoel van repetitiviteit niet, des te meer omdat er geen enkel verschil bestaat tussen de 2 personages, een gemiste kans als je het mij vraagt. Honderd keer met dezelfde animatie een deur samen openwrikken of een rand opklimmen voelt na de derde keer al als oudbakken brood aan. Er is niet veel variatie in vijanden en de AI van zowel vijanden als van je medespeler (wanneer je niet alleen speelt) is treurig. Vijanden die op willekeurige momenten gewoon stilvallen en niet meer reageren, je partner die de weg kwijtraakt en in het niets schiet of jou niet kan vinden als je hulp nodig hebt zijn een paar voorbeelden.

Ook merkte ik tijdens mijn playthrough verschillende bugs, wat toch echt niet zou mogen op een PS3 spel van op en om de 60 euro. Monsters die in de muren staan, animaties die blijven hangen of houterig verlopen, objectives die niet voltooien wanneer je ze uitvoert, niets dat je tegenhoudt van het spel uit te spelen maar genoeg dat de ervaring verzuurt. Nu heb ik mij bij het schrijven van deze review wel laten vertellen dat ondertussen een heleboel bugs hersteld zijn, maar dat mag ook wel, het spel is 9 jaar oud.

Gek Moment

Het viel me op dat er bepaalde stukken waren waar je moet sluipen en je vijanden alleen mag verdoven, niet vermoorden. Maar verdoven is zoveel gemakkelijker dan vermoorden!! Ik vond het maar vreemd.

Ik heb echt mijn best gedaan om deze game goed te vinden, ik ben een ontzettend grote fan. Helaas is me dat niet gelukt, wat natuurlijk niet wil zeggen dat dat jullie niet lukt.

 

Good

  • Voice actors tot in de kleinste bijrol
  • Coop Star Trek herbeleven
  • Een levensecht nagebouwde Enterprize 

Bad

  • Eentonig en repititief
  • Weinig inspirerend verhaal
  • Veel bugs
3

Afgrijselijk

Jo Smeets
Snapback is Rhythm game zot, dol op RPGs en fighting games en verslindt games met een goed verhaal. Met een uitgesproken mening gaat hij zijn reviews te lijf zodat jullie weten waar jullie aan beginnen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password