Spider-Man: Miles Morales

Spider-Man: Miles Morales
Spider-Man: Miles Morales

Spider-Man heeft geen introductie meer nodig. De bekende superheld in rood en blauw is bij het grote publiek erg bekend en populair bij jong en oud. Hoewel, we kennen hem waarschijnlijk allemaal als Peter Parker. Het is immers het alter ego dat in zowat alle films en series wordt gebruikt. Maar nu krijgen we een game met als titel: ‘Spider-Man: Miles Morales’. En hoewel ik mijn kennis van het Marvel universum als bovengemiddeld inschat, kon ik niet veel met deze titel. Ik durf ook wel vermelden dat mijn kennis grotendeels gebaseerd is op de commerciële informatie die ik haalde uit series, comics of films. Links en rechts heb ik van boeiende personages wel meer informatie verzameld door de jaren heen, maar dan nog. Hierdoor ken ik dus weinig of niets van de alternatieve versies uit het zogenaamde multiverse. Hierdoor is Peter Parker in mijn hoofd, zoals bij zovelen anderen, de enige Spider-Man, maar wie is dan Miles Morales? Wel, Sony en Insomniac nemen het op zich om ons hier over te informeren.

Former Spider-Man

Ja, Spidey heeft zich al eens laten kennen op de PS4. De Sony exclusieve titel uit 2018 heeft fans en nieuwelingen erg kunnen bekoren en doorbrak een lange reeks van matige en zelfs ronduit slechte games. Spider-Man was helemaal terug met een actieve en dynamische wereld en speelstijl waarin je echt kon genieten van de superheld in een meeslepend verhaal en avontuur. Doorheen het verhaal maakte je al kennis met Miles Moralles, diens ouders en welke rol ze speelden in het verhaal van toen. De samenvatting van dit vorig avontuur kun je in deze game makkelijk ervaren dankzij een filmpje in het hoofdmenu en bij het opstarten van het avontuur. Het komt er duidelijk op neer dat Miles zijn eigen Spidey-powers heeft ontwikkeld en zich laat opleiden door Peter om hem bij te staan als tweede Spider-Man. Persoonlijk vond ik dit een erg geloofwaardig en aangenaam begin van een sequel game. Waarom juist? Wel, omdat het meestal erg dubbel aanvoelt om een sequel op te starten. Je spendeert een hoop tijd, moeite, inzicht en creativiteit in je personage. Dan komt er opeens een sequel aan en moet je herbeginnen.

Uiteraard is dit logisch aangezien je anders geen doel hebt in het nieuw spel. Bij mij persoonlijk knaagt er dan soms een stemmetje dat vloekt omdat het onrealistisch overkomt, zelfs in een sci-fi verhaal. Dat probleem heb ik dus bij deze game totaal niet aangezien je speelt met een ander personage met gelijkaardige vaardigheden en krachten. Is dit dan weer wel geloofwaardig? Wel… ja… in dit sci-fi verhaal toch. Wat het verhaal verder nog voor je in petto heeft moet je natuurlijk zelf ontdekken. Het enige wat ik, weeral in vergelijking met de vorige game, mis is de aanwezigheid van enkele superschurken. Bij de vorige game kwamen er meerdere aan bod die, na plot twists en ontwikkelingen, een belangrijke rol speelden in het verhaal. Zelfs als ik deze game niet vergelijk met de voorloper, dan nog mis ik een waardige superschurk als nemesis voor onze nieuwe superheld.

New Spider-Man, New Powers

Het zou weinig zin hebben om van hoofdpersonage te veranderen als het niet enig verschil in verhaal en gameplay met zich meedroeg. Qua verhaal wil ik niet teveel lossen, aangezien dat natuurlijk het plezier van het avontuur juist bepaald. Wat ik wel kan zeggen is dat Miles duidelijk een lieve, trouwe tiener is met een groot hart, veel liefde voor zijn stad New York en meer bepaald voor zijn buurt. Hij is intelligent, technisch sterk onderbouwd, neemt zijn nieuwe krachten erg serieus en wilt bijdragen om de wereld een betere plek te maken. Hoe perfect kan een karakter bij een superheld horen denk ik dan. Wie dit leest kan uiteraard ook Peter Parker hier in herkennen. Deze genoot van dezelfde ambities en talenten. Op zich is dit natuurlijk mogelijk, maar ik had persoonlijk toch gehoopt op een groter verschil in karakter en talenten.

Daarbij komt ook nog dat Miles en Peter erg gelijkaardig zijn qua krachten. De bediening van de 2 games zijn daardoor bijna identiek. Zeker in het begin herken je alle krachten en mogelijkheden van de originele Spider-Man uit de vorige game. Al gauw komt Miles echter met nieuwe talenten op de proppen. Hij slaagt er in om een vorm van Bio-electriciteit op te wekken met zijn lichaam en te gebruiken in zijn aanvallen. Natuurlijk wilt dit zeggen dat je meer mogelijkheden hebt, meer variatie in gevechten en originele opties waarmee deze game zich onderscheid van zijn voorganger. Allemaal positieve elementen maar nu val ik toch over één, naar mijn mening, belangrijk element. De naam voor de kracht wordt ‘Venom’ genoemd… Als iemand ook maar iets van Spider-Man kent, Peter of Miles, zal bij de naam ‘Venom’ denken aan zijn waardige tegenstander Eddie Brock die dankzij een Symbiote de superschurk ‘Venom’ wordt. Iets kleins voor de ene, een storende factor voor een andere…

My spider sense is tingling

De game pakt duidelijk alles wat goed was aan de voorloper en hergebruikt het opnieuw. Wat komen we dus zoal opnieuw tegen? Wel, Manhattan is opnieuw verdeelt in zijn geografische buurten en per buurt kan je bekijken wat je er nog juist moet/kan beleven. Je kan opnieuw op zoek naar locaties op je kaart waar je items hoort te zoeken in, op, onder of rond gebouwen en andere objecten. Dit gaat wel vaker hand in hand met vijanden die deze items bewaken of komen opdagen zodra je ze uit hun veilige plek haalt. Daarnaast zijn er de basissen van de criminelen en vijanden die je kan binnenvallen, voor hun onbruikbaar kunt maken of zorgen dat de politie deze kunnen vinden. Ook zijn er per buurt een zekere aantal extra gebeurtenissen die je op bevel kunt opstarten. Meestal gaat dit over mensen die je hulp inroepen via een app die je beste vriend, die trouwens op de hoogte is van je dubbel leven als tweede Spider-Man, heeft ontwikkeld. Deze app draagt wel bij aan de geloofwaardigheid dat de superheld altijd juist op de plek is waar hij nodig is. Hij heeft er immers een berichtje rond gekregen die hem er naartoe heeft gestuurd.

Verder heb je, verspreid over de kaart, nog plekken waar Peter Parker trainingssessies heeft klaar gezet voor Miles. Door deze te ondernemen train je als speler niet alleen je eigen skills maar krijg je achteraf ook een nieuwe vaardigheid die je kan gebruiken. De meeste van deze locaties en activiteiten voorzien je van tokens die je kan inruilen voor nieuwe upgrades of vaardigheden. Spelers van de vorige game zullen al snel heel veel elementen als bekend omschrijven, en daarmee zullen ze zeker geen ongelijk hebben. Zoals eerder gezegd, deze game hergebruikt de troeven van de vorige game heel duidelijk en voegt er een paar eigen twists en turns aan toe.

Dress up like Spider-Man

In de vorige game kon je dus, doorheen het verhaal, meerdere pakken vrij spelen voor Spider-Man. Velen hiervan hadden voordelen waardoor het vrijspelen ervan zeker de moeite was. Ook dit element is overgenomen in deze game, hoewel er minder variatie in is geslopen. Vanaf nu kun je suits vrijspelen of kopen met je verdiende tokens, maar je kan los hiervan ook nog modifications uitvoeren voor je pak en je vizier. De pakken zijn dan wel minder voorzien van extra’s en voordelen, maar je kan nu wel kiezen om het pak te gebruiken wat je het coolste vindt, met de modificatie die je strategisch het meest liggen. Deze aanpak biedt je misschien wat meer variatie en mogelijkheden, maar zetten je minder aan tot afwisseling. Uiteraard heb je nu de vrijheid om zelf te kiezen hoe je er uit ziet en kan je je eigen voorkeur blijven gebruiken.

Conclusie

De game biedt eigenlijk alles opnieuw aan wat de vorige game deed. Op zich is dit geen probleem aangezien de game genoeg eigen elementen en mogelijkheden toevoegt. Vooral het feit dat je in de huid van een nieuw personage kruipt en het verhaal je dus geloofwaardig terug laat groeien en ontwikkelen maakt het weer een aangename en eigenlijk nieuwe game. Wat ik nog steeds mis in de game, na hem grotendeels te hebben voltooid, is de aanwezigheid van echte superschurken.

Qua gameplay is de game weinig vooruit gegaan in vergelijking met de voorganger buiten de nieuwe talenten van Miles. De game zou in totaliteit iets meer nieuwigheden mogen hebben, langer mogen zijn en meer variatie mogen aanbieden om hem waardig langs zijn voorganger te plaatsen als exclusieve toptitel voor Playstation. Er is meer dan genoeg plezier te beleven aan de game maar mensen die de voorloper hebben gespeeld zullen vaker terugdenken aan deze spannender, uitgebreidere en algemeen langere game.

Good

  • nieuw verhaal met nieuw personage
  • succesvol hergebruik van goede elementen

Bad

  • korter dan voorganger
  • minder afgewerkt dan voorganger
7.7

Goed

Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password