Sigi – A Fart for Melusina

Sigi – A Fart for Melusina
Sigi – A Fart for Melusina

Wat krijg je als je Mario combineert met Arthur uit de Ghost ’n Goblins serie en daar nog een sausje van fart jokes aan toe voegt? Inderdaad, niets minder dan Sigi – A Fart for Melusina. Ik hoor je al denken, wat een vreemde game is dat nu? Maar vooraleer je weg klikt, neem toch even de tijd om mee te kijken naar deze vreemde, maar toch wel verrassende indie game.

Don’t throw your chicken

Het verhaal begint heel absurd. Je moeder stuurt je er op uit om een goede vrouw te vinden om mee te trouwen, en geeft je nog de rare raad om niet te smijten met je kip… of zo iets. Ik dacht dat het ging om een spreekwoord of dergelijke, maar dat is het absoluut niet. Het is gewoon een van de vele random zaken in deze game, zoals het scheet-geluid dat Sigi maakt elke keer hij iets van fastfood eet. Gelukkig was het niet storend, ook al levert het niet persé een toegevoegde waarde. De kleine stukjes tekst die je af en toe zult voorgeschoteld krijgen, zitten wel boordevol humor gelukkig. Oh ja, het verhaal, daar hadden we het over. Sigi gaat dus op zoek naar een vrouw om mee te trouwen, en ontmoet een zeemeermin, die hij “per ongeluk” wegjaagt waarna ze gevangen wordt. Het is aan Sigi om haar te gaan redden!

Jump, man

Aangezien we een port spelen van een mobile game, zijn er niet veel knoppen nodig om deze game te kunnen spelen. Je hebt een knop om te springen, en een knop om aan te vallen. Voor de rest kan je naar links en rechts lopen. Wat al snel opvalt, is dat als je springt, je je richting niet meer kunt wijzigen. Een beetje zoals een andere ridder uit een zekere reeks genaamd Ghost ’n Goblins. De graphics deden mij er ook wel een beetje aan denken, of toch vooral het design van Sigi en enkele vijanden. De moeilijkheid daarentegen… absoluut niet. De game begint vrij gemakkelijk, en kent maar een paar meer uitdagende stukken. Behalve de bazen, die je elk 5de level tegenkomt. Op zich zijn ze niet moeilijk, ze hebben wel een insta-kill aanval, maar die is meestal wel gemakkelijk te ontwijken. Tenminste, als er geen oneindige horde vijanden blijft spawnen die je het leven zuur maken en snel door je levens heen gaan. Hierdoor voelen de bazen extra moeilijk aan, terwijl dat absoluut je skills niet test, maar eerder je uithoudingsvermogen.

Gelukkig kan je wel gemakkelijk levens opsparen tijdens het spelen van de gewone levels. Je kan munten verzamelen en als je er 100 hebt, krijg je een extra leven. Daarnaast kan je in elk level de letters S, I, G en nog een I vinden, waarmee je Sigi zijn naam spelt voor een extra leven. Ook zijn er in elk level een hoop verborgen secties, een beetje zoals in de Donkey Kong Country reeks, die je kon vinden door bepaalde muren open te breken. Hoe doe je dit? Simpelweg door met je wapen er op te vuren. Over wapens gesproken, elk wapen is een ranged wapen. Je begint met een zwaard, maar je kan dolken, een bijl, of een ketting met 2 bollen vinden. Deze laatste was mijn favoriete wapen, vooral omdat deze meerdere vijanden kon kapotmaken in 1 klap. Je kan maar één wapen dragen, dus kies zorgvuldig welke je het liefst gebruikt. Er is gelukkig een goede variatie aan vijanden, maar verwacht niet dat je elk level er nieuwe zult zien. Ook naar afwisseling in het thema van levels is er weinig te vinden.

De game is in principe een platformer, en dat merk je ook wel tijdens het spelen. De focus ligt tijdens de levels minder op het verslaan van vijanden, maar meer op het ontwijken van vallen, putten en andere gevaren. Mario zou bijna jaloers kunnen worden op Sigi, want zijn sprongen voelen even goed aan als die van onze Italiaanse loodgieter. Uiteraard, zolang je niet tegelijkertijd wil aanvallen, want 2 inputs tegelijkertijd is voor Sigi wat te moeilijk helaas.

Conclusie

Deze game telt maar 20 levels. Zo kort? Ja inderdaad, het is dan ook een goedkope kleine indie game, die bedoelt is om als tussendoortje te spelen. En vergeet uiteraard niet dat het oorspronkelijk een mobile game was. Ikzelf had het de eerste keer uitgespeeld in 38 minuten met een 91% completion score. De game heeft een gemiddelde doorlooptijd van een uur, maar ik heb ondertussen al meerdere runs er op zitten omdat de game gewoon fijn speelt. De game zorgt vooral voor een leuke afleiding tussen al die grote titels, mede dankzij de luchtige humor, de simpele controls en de bijpassende chiptune muziek. Voor de kleine prijs dat deze kleine game gaat, kan ik het alleen maar aanraden om deze platformer toch eens te proberen.

Good

  • Simpele controls
  • Korte game
  • Toffe graphics en referenties naar platformer games van weleer

Bad

  • Boss battles zijn overdreven moeilijk door constant spawning enemies
  • Korte game
8.2

Geweldig

Niels begon zijn gamers' avonturen in het vroege Nintendo tijdperk. Liefhebber van zowat alle game genres, met grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de pen in de andere zet hij zijn ongezouten visie om in reviews zodat je weet waar je je aan kan verwachten.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password