Saviors of Sapphire Wings / Stranger of Sword City Revisited

Kevin
Saviors of Sapphire Wings / Stranger of Sword City Revisited
Saviors of Sapphire Wings / Stranger of Sword City Revisited
Release Datum:Genre:Platform:, Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Als we van iets zeker kunnen zijn, dan is het wel dat in de game industrie niets onmogelijk is. Vergeten genres worden terug tot leven gewekt, franchises worden decennia na hun release in nieuwe werelddelen geïntroduceerd, elke dag is er een nieuwe titel te ontdekken of presenteert zich een uniek idee of uitwerking. Natuurlijk kan je niet alles kennen, of toch al zeker niet alles even grondig, maar dat maakt van gamen juist zo’n uitbundige en gevarieerde hobby. Vandaag belanden we daarom op het DRPG genre. De dungeon crawling RPG. Iets wat ik amper heb verkend in mijn gamende jaren en enkel ken van enkele uren Disgaea. Tot nu toe zegt mijn ervaring dat dit erg repetitief en eentonig gamen is, maar dat is misschien niet de gouden regel van het genre. We bekijken het genre met een frisse blik met de nieuwste dubbelgame van NIS America: ‘Saviors of Sapphire Wings / Stranger of Sword City Revisited’

Saviors of Sapphire Wings

We stappen, bij het opstarten van het spel, even 100 jaar terug de tijd in. De ‘knights of the Round’, onder leiding van de befaamde Knight of Light genaamd ‘Xeth’, probeerden toen om de opkomende duistere krachten te verslaan. In het beslissende gevecht gaan we de confrontatie aan met de Overlord Ol=Ohma maar moeten, eender hoe je dit eerste gevecht aanpakt, helaas het onderspit delven. Het land wordt dus het speelveld van de duistere krachten. 100 jaar later wordt jij echter terug wakker. Hoewel je het je niet echt meer herinnert ben jij de ziel van Xeth die, dankzij de hulp van je trouwe vriendin ‘Merlin’, terug tot leven is gekomen in een nieuw volwassen lichaam. Het wordt tijd om te wennen aan je nieuw lichaam, wat vaardigheden en ervaring op te bouwen en te zorgen dat je klaar bent om terug de confrontatie met Ol=Ohma en zijn leger aan te gaan. Hier heb je terug nieuwe, trouwe metgezellen voor nodig. Deze ‘Squires’ vind je natuurlijk mondjesmaat tijdens je reizen. Al gauw groeit je team dankzij de toevoeging van bondgenoten van allerlei rassen en met allerlei kwaliteiten en talenten. Hier heb je gelukkig wel veel input in, maar meer hier later over. Eenmaal je eerste quest voltooid, die grotendeels dient als kennismaking met je skills, krijg je een beeld over de stand van zaken van de wereld en vertrek je op wereldmissie om terug licht te brengen in deze duisternis.

2D magie

De game is een 2D dungeon crawling RPG. Je ontmoet nieuwe personages die, elk met hun eigen reden, zich bij je willen aansluiten en deel willen uitmaken in de strijd tegen Ol=Ohma. Hiervoor zal je deze nieuwe aanwinsten, traditiegetrouw, eerst leren kennen, trainen en voorzien van nieuwe accessoires en wapens. Dit alles is volledig volgens traditie en de regels van de kunst. Je verkent de wereld, komt missies en sub-missies tegen, kiest om deze uit te voeren of niet, verdient daarmee regelmatig geld en/of accessoires en komt daarmee dichter bij je einddoel. Doorheen het verhaal ontdek je nieuwe steden en vestigingen in allerlei soorten en maten, met daarbij evenveel soorten en rassen van vriend en vijand. Verhaal gebonden zit het spel dus erg goed in elkaar, voelt het boeiend aan en is er een aangename diepgang in de ontwikkeling van je personages en de onderlinge relaties. Deze relaties zijn trouwens het geheime wapen tegen de duistere overlord aangezien deze sterk genoeg moeten zijn om zijn geheime wapen te overwinnen. Ol=Ohma kan immers mensen hun hart overwinnen en hen tegen hun metgezellen opzetten, tenzij deze een sterke band delen. Doorheen het spel zal je daarom, onder andere na elk gevecht, een overzicht krijgen van je band met al je vechtpartners. Deze band kan oplopen tot 100% waarna je een intiem heart-to-heart gesprek kan voeren, en jullie een diepere band opbouwen. Vanaf dan begin je opnieuw je teller te vullen. Ook tijdens cut scenes beïnvloed je je relaties door te reageren op manieren die je metgezellen graag hebben of niet. Het is uiteraard je doel om je relaties zo goed mogelijk te krijgen maar dit lukt niet altijd. Vrienden die zware schade oplopen of KO gaan tijdens gevechten krijgen een zware slag op vlak van vertrouwen en dit zal je merken in deze meter.

De game mag dan wel 2D zijn, dit wilt niet zeggen dat er niet geïnvesteerd is in stijl, artwork of mogelijkheden. Bij elk personage heb je de keuze uit een handvol mogelijke opties zoals stemmen, uiterlijk en dergelijke. Uiteindelijk speel je hierdoor hetzelfde spel en verhaal als elke andere speler maar heb je toch het gevoel de game te beïnvloeden en te personaliseren. Helaas trekt deze stijlvolle aanpak zich niet volledig door naar de gevechten. De monsters zijn enorm gedetailleerd en indrukwekkend om naar te kijken maar qua animatie is er weinig te vertellen. Aanvallen uiten zich ‘slechts’ als een flits op het scherm en monsters zijn statische beelden en verdwijnen zodra ze verslagen zijn. Het turn-based gevecht systeem laat je toe om je volledige team in een seconde hun acties uit te laten voeren waardoor het strategisch aspect aanzienlijk groter wordt dan het esthetische, wat je natuurlijk wijst op de prioriteit in het spel. Daarbij moet je in je gevechten onthouden dat je team gevarieerd genoeg is op vlak van classes en subclasses, aanval, verdediging en support, en dat je voorste rij vechters dienen als schild voor je achterste rij, enzovoort…

Each field is a labyrinth

Buiten de steden en dorpen verken je natuurlijk je omgeving waar de meeste missies zich echt afspelen. Deze omgeving, in deze game een labyrinth genoemd, begint altijd als een onbeschreven map die je in elke richting kan verkennen. Op zich is het verkennen en vrijspelen van de kaart een aangename en gevarieerde bezigheid waar je regelmatig extra’s, items en sub missies ontdekt. Dit alles gebeurt vanuit een first-person view waardoor de 2D vormgeving van wanden, hekken, borden en eigenlijk heel de omgeving, met momenten wat simplistisch ogen. Gelukkig is dit ook zo’n beetje wat de game beloofd en uitwerkt als onderdeel van zijn charme waardoor het als een onderdeel van het geheel aanvoelt in plaats van een tekortkoming. Daarbij kom je in elk labyrinth wel eens vallen tegen of andere situaties en obstakels om je vooruitgang te bemoeilijken. Je vooruitgang is trouwens niet altijd je grootste zorgen, het is terug uit het labyrinth geraken dat je van uitdagingen voorziet. Natuurlijk kan je de weg ‘gemakkelijk’ terug vinden via de map, maar dit maakt het daarom nog geen simpele taak. Er is immers geen fast travel of magische manier om uit een map te verdwijnen. De enige uitweg is trouwens de ingang waar je langs naar binnen kwam. Aangezien elk labyrinth zo is opgesteld dat je enkel verder van de ingang raakt, moet je er altijd rekening mee houden dat je het nog tot de uitgang redt. Je kan ervoor kiezen om op de map een locatie aan te duiden en je team op automatische piloot de snelste weg te laten nemen, maar dit zal je niet beschermen tegen de random encounters van vijanden. Het is daarbij niet altijd gemakkelijk om aan gevechten te ontsnappen waardoor een lange terugweg naar de uitgang je ondergang kan betekenen ondanks het voltooien van je missie.

Stranger of Sword City Revisited

Qua verhaal heeft Stranger of Sword City Revisited niets te maken met Saviors of Sapphire Wings. We spelen nu als een zelf te bepalen persoon die een vliegtuigcrash meemaakt en wakker wordt in een alternatieve wereld. Hier komen blijkbaar vaker mensen terecht die hier worden onthaald als helden genaamd ‘Strangers’. Deze bezitten capaciteiten en talenten die plaatselijke wezens niet hebben waardoor zij de helden bij uitstek zijn in deze wereld. Er is een Guild opgebouwd die alle missies en bezigheden van deze Strangers regelt en leidt en verzamelt. Natuurlijk maak je hier al snel kennis mee, leer je hier wat je allemaal in je mars hebt en hoe je een team moet samenstellen om je missies te volbrengen. Het grote verschil is nu onmiddellijk al merkbaar. Bij Stranger of Sword City Revisited stel je je team samen uit een lijst van naamloze profielfoto’s die je zelf van naam, ras, geslacht, leeftijd, sterktes en zwaktes kunt voorzien. Persoonlijk ligt mij dit veel minder dan een kleinere groep bondgenoten waar je diepgaande informatie en achtergrond van leert kennen. Het past echter wel in het verhaal en de setting aangezien SOSCR gebruik maakt van permadeath. Ieder personage kan een aantal keren KO gaan in gevechten eer ze niet meer te redden zijn met een simpel drankje of bezoekje aan de stad. Je kan daarbij trouwens ook een heel team voorbereiden van gevarieerde partners om je team continue te veranderen qua samenstelling in classes en gecombineerde sub-classes.

Combat number 2

Qua gameplay tref je veel overeenstemmingen bij de 2 games. Leveldesign, bewegingsopties, vooruitgang, verkenningsproces, … Alles komt zowat overeen. Natuurlijk heeft alles zijn eigen details en vormgeving gekregen en speel je hierdoor toch duidelijk een andere game, maar de rode draad blijft duidelijk. Buiten het verhaal, de kans op permadeath als je teamlid te vaak KO gaat en de grotere variatie in je teamleden, kan je bijna moeiteloos tussen de 2 games switchen. Kan dit kwaad? Mij stoorde het persoonlijk niet. De games halen hun betrokkenheid en intensiteit vooral uit hun verhaal en de bijhorende missies waardoor de games zich duidelijk van elkaar distantiëren. Persoonlijk heb ik de indruk dat de game wat meer strategie van de speler verwacht, zeker met de dreiging van permadeath dat op de loer ligt. De relaties tussen jou en je teamleden zijn dan wel minder diepgaand, maar dit wordt aangenaam gecompenseerd door het uitgebreid aanbod aan personages.

Conclusie

Deze bundel biedt iets aan voor fans van dungeon crawlers, maar ook voor nieuwkomers en nieuwsgierigen. De moeilijkheidsgraad van beide games is best laag waardoor de games best vergevingsgezind aanvoelen, hoewel elk zijn valkuilen en moeilijkheden heeft. Zoals een dungeoncrawler beaamd moet je in beide games best wat tijd investeren eer je deftig goud en items begint te verzamelen maar ook deze drempel is best laag in vergelijking met sommige andere titels uit het genre. Het 2D gebeuren geeft soms een beetje een goedkope indruk, zeker in combinatie met de vage en herhaaldelijke omgeving, maar dit is relatief snel vergeten en vergeven als je je focust op het verhaal, zoals de game het eigenlijk ook bedoelt.

Good

  • Uitgebreide games
  • Goede kennismaking van het DRPG genre
  • Combo pack is erg aantrekkelijk
  • Mooie artwork

Bad

  • Omgeving voelt soms wat goedkoop aan
  • Battles zouden een stuk aangenamer zijn met wat meer animatie
8.2

Geweldig

Kevin
Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password