Review: Robbotto

Kevin
Review: Robbotto
Review: Robbotto
Release Datum:Genre:, , , Platform:, Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Wie me kent zal weten dat ik een zwak heb voor mecha en robots. Er is gewoon iets cools aan mechanische personages die met elkaar op de vuist gaan of hun eigen leven leiden. Persoonlijk vind ik het ook iets geloofwaardiger om aan te nemen dat een robot een jetpack ingebouwd krijgt dan dat een mens leert vliegen. Robots zijn cool, robots hebben mogelijkheden, robots for president! Maar dan heb je soms robots die eigenlijk erg weinig tot amper iets kunnen. Heb ik het over Wall-E, Rob voor de nes of mijn koffiezetapparaat? Geen van de 3. Ik heb het over de 2 hoofdpersonages van mijn laatste nieuwe 2D platformer game: Robb en Otto, de hoofdpersonages van Robbotto. Hoe verzinnen ze het he?

maak kennis met onze nieuwe vriend: Robb

Het verloren verhaal

Met die titel bedoel ik dus dat er een verhaal is maar dat die ergens verloren is geraakt bij het spel zelf. Bij wat opzoekwerk van de game leer ik dat de game gaat over Robb en Otto, 2 onderhouds-robotjes die op een ruimteschip zitten. Dit ruimteschip heeft echter een globale storing waardoor alle aanwezige robots op hol zijn geslagen. Natuurlijk nemen deze 2 robotjes de taak op zich om dit recht te trekken. Ik ben persoonlijk erg blij dat ik dit verhaal op voorhand had gelezen. De simpele, korte tekst over de 2 robots zorgde voor een tikkeltje sfeer. De game begint immers onmiddellijk met puzzels en vijandjes naar je hoofd te zwieren. Geen cut-scene, geen uitleg, geen tekst. Enkel vlak voor je eerste level een ‘tutorial’ die je snel zegt dat je op je vijanden eerst een stroombal moet afschieten om ze daarna met water tot kortsluiting te krijgen. Nogmaals: ik was blij dat ik die tekst even had gelezen op voorhand om zelf even wat sfeer mee te krijgen, maar eigenlijk hoeft dit niet. Het plezier van deze game zit er in om de uitdaging van ieder level aan te pakken zonder schroom of vrees.

al snel bieden de levels voldoende uitdaging voor een robotje met weinig opties.

Back to basics is IN

Indie games komen meer en meer voor. Ik heb laatst nog aan iemand uitgelegd dat de gemiddelde gamer lijkt af te willen stappen van overweldigende graphics die ten koste gaan van, onder andere, de lengte van de game. Gamers willen terug uitdaging, games die replay-waarde hebben, back to basic zijn, liever visueel een stapje terug maar diepgang in gameplay en/of verhaal. Robbotto voldoet hier bijna volledig aan. Uit opzoekwerk leer ik dat de game 100 levels bevat. Dit klinkt op zich erg lang en heeft de valkuil eentonig te worden. Je hebt immers een robot waarmee je alleen kan springen, een stroomschok kan afschieten en water spuwen. Hoewel ik tot nu toe aan level 57 ben kan ik niet zeggen hier last van te hebben. De vijanden zijn gevarieerd en ik heb de indruk dat er nog meer variatie op komst is. De 100 levels ben ik rustig 1 voor 1 aan het aanpakken wanneer ik even tijd en zin heb. Dit kan ik door de gemakkelijkste optie te kiezen met oneindige continues. De andere opties die ik kon kiezen waren om de game aan te pakken met slechts 5 continues of zelfs zonder. Robbotto gunt mij hierdoor een game te hebben die ik kan spelen waar ik wil, tegen welke uitdaging dat ik wil en voor hoe lang ik wil.

Wat verder nog echt super is aan deze game is de local co-op. Nodig voor de verandering nog eens een vriend uit in plaats van af te spreken om online te gaan. Player 1 is Robb, player 2 is Otto. Los de puzzels samen op en deel nog eens lief en leed. Een moeilijk level eindelijk uitspelen is toch veel fijner als je elkaar even een schouderklopje kan geven op de bank.

sommige vijanden schieten naar links of rechts, anderen enkel naar onder, anderen repareren hun vrienden,…

Robot Boss-battles

Eens om de zoveel levels kom je een vijand tegen die wat meer moeite kost dan anderen. Uiteraard noemen we dit allemaal een boss-level. Gelukkig gebruiken we deze naam allemaal al, de game zal je er immers niet op wijzen. Je merkt natuurlijk dat de opzet zo is dat je een grotere vijand moet verslaan. Dit natuurlijk al dan niet via omweg en/of minions die je eerst of gelijktijdig moet aanpakken. Gelukkig leer je in de aanlopende levels van zo’n boss-level genoeg trucjes en inzicht om ermee om te kunnen. Er zullen genoeg momenten volgen in deze game waarin je focus niet ligt op de vijand vlak voor je, maar dat je eerst gaat zoeken naar het moment waarop je best kan bewegen en toeslaan. Het zoeken naar de juiste volgorde om je tegenstaanders te verslaan zal ook al snel een sleutelelement worden bij Robbotto.

 

een boss-level

Conclusie

Robbotto is een toffe puzzelgame maar misschien ook niet meer dan dat. Verwijzingen naar het verhaal moet je nergens verwachten, diepgang al zeker niet en qua graphics is hij bijna rechtstreeks uit de 8-bit periode overgewaaid. Wie deze punten als negatief zien schatten de game echter volledig verkeerd in. Robbotto is een aanvulling in mijn collectie waar ik trots op ben. Hij klinkt misschien niet erg veelzijdig maar biedt level na level uitdagingen en een regelmaat aan nieuwe vijanden en omgevingen. Bovendien vind ik de grootste troef van deze game dat je de uitdaging kan aangaan op de manier dat je zelf wilt. Hoewel ik op dit moment de ‘oneindige continues’-optie heb gekozen kan ik hard-core gamers deze game aanbevelen, maar dan op de optie waar je met maar 5 of zelfs zonder continues aan het spel begint en kan zien hoe ver je komt. Erg retro ‘castlevania’-stijl allemaal.

soms moet je zelfs je doelwitten nog zoeken of afwachten tot ze zich tonen.

Good

  • veelzijdige vijanden
  • genoeg uitdaging in de levels
  • sfeervol ondanks simplistische lay-out en afwerking
  • local co-op

Bad

  • boss-levels zijn niet erg indrukwekkend
  • nergens een verwijzing naar het verhaal
7.8

Goed

Kevin
Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password