One Piece: World Seeker

Kevin
One Piece: World Seeker
One Piece: World Seeker
Release Datum:Genre:, , Platform:, , Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

One Piece! Er zijn weinig franchises waar ik zo actief en enthousiast naar uit kijk en in meeleef. De animeserie heeft door de jaren heen een enorme fanbase opgebouwd en ook ik ben iemand die al jaren een wekelijkse afspraak heeft met streamingdiensten en vol spanning de avonturen blijf volgen. De serie loopt zo stilaan tegen zijn 900ste aflevering en geeft, tot op heden, niet de indruk een einde aan zijn verhaal te willen knopen. De franchise heeft ondertussen ook al meerdere games op zijn naam en heeft ook daarmee fans gewonnen. Nu is er een nieuwe game van de reeks genaamd “One Piece: World Seeker”. Ik kan u niet omschrijven hoe zeer ik naar de game uitkeek, maar ik kan wel iets beters. Ik overloop wat ik van de game vind na hem uitgebreid te hebben getest.

“I’m gonna be king of the pirates!”

Het verhaal van One Piece draait rond “Monkey D. Luffy”. Een knaap die op jonge leeftijd een zogenaamde “Devil’s fruit” heeft gegeten. Het eten van zo’n Devil’s fruit heeft altijd bovennatuurlijke effecten op de eter. Zo heeft het bij Luffy zijn lichaam van rubber gemaakt. In de wereld zijn er uiteraard nog Devil Fruit-users en allen hebben hun unieke vaardigheden. Los daarvan zijn er mensen in staat om een gave te gebruiken, genaamd “Haki”. Dit komt er eigenlijk op neer dat er een zekere, natuurlijke, energie in hun lichaam aanwezig is wat hun in staat stelt om bijvoorbeeld een zesde zintuig te ontwikkelen, hun lichaam te verharden of een aura rond hun uit te stralen dat gewone mensen van hun stokje doet gaan. Er zijn verschillende soorten Haki, en Luffy bezit de “Conqueror’s Haki”, wat in het algemeen de sterkste en veelzijdigste versie is. Luffy is de kapitein van de “straw hat pirates” en reist samen met hen de wereld rond. Ieder heeft zo zijn eigen reden om de reis te ondernemen. Zo heeft Luffy de droom om de koning van de piraten te worden. Dit kun je alleen worden door de legendarische schat te vinden die de vorige piratenkoning heeft achtergelaten. Niemand weet echter waar of wat het is, en heeft slechts de naam “the one piece”. Belangrijk om te weten is nog dat de straw hat pirates geen piraten zijn in de klassieke zin van het woord. Ze omschrijven zichzelf als piraten omdat ze gaan en staan waar, wanneer, hoe en waarom ze zelf willen. Hierbij stoten ze tegen de borst van de (corrupte) wereldregering en maken zo evenveel vrienden als vijanden.

The story of a lifetime

Voor degene die de serie niet kennen en vrezen dat dit een minpunt is, kan ik jullie gerust stellen: Het verhaal van de game komt niet voor in de serie. Uiteraard past het volledig in de wereld en verhaallijn van One Piece, maar het eiland en al de personages komen niet voor in de serie. Dit wilt zeggen dat je de game volledig kan spelen, begrijpen en appreciëren zonder de serie (volledig) te kennen. Ik zet hier even bewust een woordje tussen haakjes. Het gaat hier immers om een uitgebreide, en daardoor met momenten ingewikkelde, serie waar personages en hun historie invloed heeft op wat er gebeurt in het verhaal.

Het verhaal van de game begint in een gevangenis van de wereldregering. De Straw hat pirates breken via een list hier binnen om de geruchte schat van dit eiland te stelen. Helaas bleek dit een valstrik te zijn om piraten te lokken. Luffy en zijn crew ontsnappen uit de klauwen van de hoofdcipier maar raken elkaar kwijt in het proces. Vanaf hier speel je als Luffy in een zoektocht naar je crew, ontdekkend wat er allemaal gaande is op dit eiland en maak je tijdens dit avontuur weer nieuwe vrienden en vijanden.

Not like the other games

Wat duidelijk de bedoeling is van deze game, is om iets nieuws te proberen in vergelijking met vorige One Piece-games. Wat mij onmiddellijk opviel was het feit dat er maar 1 button diende als attack. Niet alleen bij One Piece maar bij soortgelijke games zijn de controls meestal voorzien van minstens 2 buttons, namelijk een light en heavy attack. Bij de confrontatie dat er maar 1 attack button was, was ik al erg angstig. De valkuil dat de combat erg snel eentonig werd was reëel. Even later volgt wel dat er een andere optie is om aan te vallen. Namelijk het feit dat je je Haki kan aanpassen en een verdere afstandsaanval kan doen dankzij je rubberen lichaam. Daarna viel me op dat je vaardigheden van Luffy, onthou dat ik deze persoon al jaren heb zien groeien en zijn vaardigheden zien toenemen, erg beperkt waren in het begin van de game. Hierdoor speelde ik in het begin erg houterig en had ik de indruk dat de game te kort schoot. Ik moet echter toegeven dat dit na een tijdje ontkracht werd en snel duidelijk werd dat deze game geen verlengde is van de serie. Je bent voor deze game best op de hoogte van Luffy zijn talenten en mogelijkheden, maar moet deze nog verdienen eer je ze kan gebruiken. Pas na een paar uur spelen had ik genoeg vaardigheden ontgrendeld om het gevoel te krijgen om met mijn oude vriend Monkey D. Luffy te spelen. Ik snap de redenering hier wel achter, namelijk dat nieuwe personen de franchise kunnen leren kennen en zien groeien, maar stel mij de vraag of dit wel zal werken. Het is immers een nogal fantasierijke wereld die je grotendeels moet begrijpen en kennen eer je mee kan zijn met alles wat er gaande is. Een rubberen piraat spelen is immers niet zo vanzelfsprekend of gemakkelijk om mee in te leven.

I can show you the world!

Nog nieuw aan deze game is de open wereld. Vorige games bestonden meestal uit missies die je moest vervolledigen om dan over te flitsen naar de volgende locatie, volgend deel in het verhaal en volgende personages. In deze game bevind je je in een open wereld en moet je alles verkennen en leren kennen. Ook hier vind ik de keuzes een beetje merkwaardig. Door gewoon in de buurt van een stad te komen verschijnt opeens de volledige stad op je kaart maar de weg die je aflegt van stad naar stad blijft vaak nog onklaar op je kaart. Verder wilt dit ook zeggen dat je vijanden zich verspreid bevinden op de kaart. Ze staan niet meer gegroepeerd op de route van je missie. Gelukkig kun je je Haki gebruiken om van op afstand vijanden te spotten en je route en aanpak aan te passen. Verder kan je vijanden nu ook besluipen, zijnde het door buiten hun zichtveld te blijven of door je in een ton te verstoppen, en met 1 aanval uitschakelen. Ook dit vond ik een opvallende keuze aangezien dit totaal niet in de persoonlijkheid en het karakter van Luffy past. Gelukkig gaat het hier slechts om een mogelijkheid en is het niet opgedrongen. In geen enkele zin verplicht deze game je om deze optie te gebruiken. Persoonlijk blijft het me vreemd aanvoelen om Luffy, “mister fight first ask about the plan later”, te zien rondsluipen en mensen in een hinderlaag zien lokken. Dan heb ik al enkele keren verteld over de vaardigheden die je kan vrij spelen. Het verloop hiervan is me tot heden nog niet duidelijk. In sommige situaties, waar ik geen rode draad in zie, verkrijg je een skilpoint. Ik kan oprecht niet zeggen in welke situaties je een skillpoint verdient of niet. Gelukkig is het wel duidelijk dat je er krijgt voor het vervolledigen van main- of sidemissies. De rest van de game is wel duidelijk over hetgeen je moet doen, en geloof me, dat is meer dan voldoende. Zo kun je equipment aanmaken met behulp van materialen en blueprints die je vindt. Ook moet je werken aan de “karma” die je hebt met de mensen die je ontmoet. Doe hun links en rechts een plezier en stijg in hun achting. Hierdoor speel je meer opties vrij of krijg je gunsten in de plaats terug. 

Conclusie

De game gaat op sommige vlakken een beetje in tegen het karakter van de serie. Dit komt me met momenten nogal hard aan als jarenlange fan van de serie. Ik vermoed dat er is gekozen om de serie toegankelijk te maken voor nieuwelingen, en volgens dat standpunt begrijp ik de keuzes wel. Het enige wat me wel echt teleurstelt in deze game is het gebrek aan voice-acting. Op uitzondering van de volledige cutscenes zul je amper of geen voice-acting horen. Tijdens een dialoog in het spel hoor je enkel wat achtergrondgeluiden en/of een enkel geluid dat de betrokken personages zou maken. Een simpele, ooh, aah, hihi, huh?,… echt de totale basics. 

Op zich zit de game goed in elkaar en, eenmaal wat vaardigheden vrijgespeeld, speelt hij ook erg vlot. De open wereld is een leuke afwisseling in vergelijking met vorige games. Los van een paar onduidelijkheden is One Piece: World Seeker een leuke game waar ik minstens de storyline nog van ga verder spelen. Ik kan het niet laten om terug te denken aan vorige games van de One Piece-franchise en met plezier terugdenken aan het spelen met andere personages. Dit past echter totaal niet in deze game maar het gebruik van de franchise doet me er aan terugdenken.

Good

  • open wereld
  • goede poging om eens iets anders te doen met One Piece

Bad

  • onduidelijkheid rond skill points
  • jammer dat je de rest van de crew niet kan bedienen
  • gebrek aan voice acting
  • redelijk veel skills aankopen eer de game vlot speelt
6.5

Aardig

Kevin
Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password