Oddworld Soulstorm

Oddworld Soulstorm
Oddworld Soulstorm

Wie herinnert  zich Abe nog? De Mudokon die in 1997 zijn debuut maakte in “Oddworld: Abe’s Odyssee” en in 2014 een remake kreeg onder de naam “Oddworld: New ‘N’ Tasty. Ondertussen zijn we zeven jaar later en krijgt deze game (eindelijk) een vervolg. Zat er teveel tijd tussen de twee, of blaast “Soulstorm” nieuw leven in de Oddworld? Lees het verder in deze review.

Remember Abe?

Zoals ik in de intro al zei, heeft het zeven jaar geduurd vooraleer “Oddworld: New ‘N’ Tasty” een vervolg heeft gekregen onder de naam “Oddworld: Soulstorm”. Het verhaal speelt zich af direct na het einde van New ‘N’ Tatsy, of althans toch één van de eindes waarin Abe de rest van van de Mudokons heeft gered van de kwaadaardige Glukkons in de Rupture fabriek. Abe, die nu wordt beschouwd als een redder en soort van leider onder de Mudokons wordt gewaarschuwd dat het einde nog niet nabij is. En jawel hoor. Nog voor iedereen zich deftig kan settelen wordt de schuilplaats van de Mudokons aangevallen en slaat iedereen op de vlucht. Nu is het weer aan Abe om al zijn vrienden te gaan redden en hopelijk voor eens en altijd af te rekenen met de vijand.

Sluipen, zingen, schieten,…

Het redden van de Mudokons gebeurt in “Soulstorm” op een heel gevarieerde manier, waardoor deze game al minder lineair voelt als zijn voorganger. Zo moet je in bepaalde stukken je beste stealth skills bovenhalen om ongemerkt langs vijandelijke linies te geraken. In andere stukken kan je dan weer volop in rage modus gaan om zoveel mogelijk vijanden uit te schakelen. Aangezien Abe geen dodelijke wapens bezit ga je inventief te werk moeten gaan. Door bijvoorbeeld te zingen. Jawel je leest het goed, zingen. Dankzij je prachtige stem ben je in staat om een vijand over te nemen. Hierdoor kan je gebruik maken van de wapens dat zij vast houden om de vijand weg te maaien. voor de pacifisten onder ons, kan je (na verloop van tijd) gebruik maken van een arsenaal aan “Non-lethal weapons”, waaronder een mijn die de vijand kan verdoven, waardoor je ze daarna kan vastbinden en zelfs bestelen. Variatie genoeg dus om je door elk level te banen.

Quarma

“Oddworld: Soulstorm” bestaat uit een 15-tal afzonderlijke levels die, met mijn skills althans, elks een goed uur duren. Hierdoor is de game niet bepaald kort, maar ook niet denderend lang. Perfect dus voor de mensen die niet zoveel kunnen spelen. Na elk level verdien je Quarma. Deze kan, naargelang hoeveel Mudokons je gered hebt, of Glukkons hebt vermoord goed of slecht zijn. Goede en slechte Quarma resulteert natuurlijk ook in een goed of slecht einde. Wie allebei de eindes gezien wilt hebben moet dus elk level minstens twee keer hebben gespeeld. Dit gaat al een geluk heel gemakkelijk met de level select, zodat je niet altijd heel het spel opnieuw moet spelen als je het ergens verkeerd hebt gedaan. Naast de Quarma verdien je na elk level medailles. Deze medailles geven weer hoeveel geheimen je hebt ontdekt in het level of welke uitdagingen je voltooid hebt. Dit geeft het spel nog is een extra boost aan uitdaging (lees frustratie), wanneer je alle collectibles wilt vinden. Voor de personen die graag voor de 100% gaan, zoals ik, waarschuw ik al dat Soulstorm wel de meest uitdagende is in de reeks.

Technische aspecten

Op vlak van gameplay moet ik zeggen dat niet alles even soepel verloopt. De controls zijn iets waar je moet aan wennen en eens je er aan gewend bent loopt het nog af en toe stroef. Ik heb het meermaals voorgehad dat ik achter een vijand aan het sluipen was om hem knock-out te slaan, maar dat de game niet goed weet wanneer ik dicht genoeg ben om deze actie te ondernemen. Hierdoor liep ik dan weer tegen de vijand aan en was het game over. In het totaalplaatje ging het naar mijn mening allemaal net iets te traag, terwijl er op de achtergrond allemaal snelle acties gebeuren. Tijdens het testen van de game heb ik ook een paar keer vast gezeten door een bug, maar die zijn op het moment van schrijven al opgelost door een patch en heb ik sindsdien geen last meer van gehad. Maar buiten de onwennige controls had ik maar één woord. En dat was “Wauw”. De visuals zijn prachtig. zowel op de PS4 als op de PS5 en PC. Voor de kenners onder ons zit je op de PS4 aan een 1080p en 30 frames per seconde. Op de PS5 en PC is dit zelfs 1440p en 60 frames per seconde. Maar Soulstorm komt pas echt tot leven in zijn prachtig geanimeerde filmpjes en sublieme voice-acting. Dit alles zorgt voor een prachtig verhaal, dat ondanks zijn donkere kantjes toch nog genoeg humor bevat om meermaals een lach te doen laten verschijnen.

Conclusie

Oddworld: Soulstorm is een 2.9D platform adventure game, die meer te bieden heeft op vlak van verkenning dan de doorsnee 2D games. De visual effects en voice-acting zorgen voor een prachtig verhaal dat langs de ene kant enorm donker kan zijn, maar langs de andere kant humoristisch uit de hoek kan komen. De diversiteit van de levels zorgen voor een enorme meerwaarde aan herspeelbaarheid, en de zin om alles te verkennen. De onwennige en soms stroeve controls werden hierdoor al snel vergeten. Dat het spel niet voor iedereen is, dankzij de nogal hoge moeilijkheidsgraad, valt best te begrijpen. Maar iedereen die een PS+ account heeft kan hem deze maand nog gratis downloaden voor de PS5. De mensen die liever een fysieke kopie in handen hebben gaan jammer genoeg nog even geduld moeten hebben, want deze komt pas 6 juli uit.

 

Good

  • Veel variatie in gameplay
  • Leuke graphics
  • Prachtig verhaal
  • Goede voice-acting

Bad

  • Stroeve controls
  • De soms frustrerende moeilijkheidsgraad
8

Geweldig

Lost Password