NBA 2K20

Robin
NBA 2K20
NBA 2K20

Er was ooit een tijd toen ik als klein ventje meerdere keren per week in m’n Michael Jordan T-shirt stond te basketten op het veldje in het dorp. En ondanks dat ik dit toch enkele jaren gedaan heb werd ik niet echt beter. Ik schaafde hooguit wat dingen bij.

Zo voelen ook de meeste sportspellen van de laatste twee generaties consoles. Jaarlijkse heruitgaven doorspekt met nieuwe rosters en hier en daar iets nieuws. Ondanks dat ik graag virtueel “sport” koop ik 2K’s NBA game niet jaarlijks. Hoog tijd dus om te meten of er veel veranderd is tegenover NBA 2K18, de laatste versie die ik speelde.

It’s in the game

Ik heb even getwijfeld of ik m’n review zou starten als een goed nieuws show of meteen de deur zou inbeuken met de harde realiteit die microtransacties heet.
Jawel boys en girls…vermits 60€ nog niet voldoende is voor een game kan je hier naar hartenlust nog wat centjes uitgeven. Dit zit echt zo wansmakelijk overal in verpakt dat het spel minstens een andere leeftijdsrating dient te krijgen.

Het duurt zo lang om dingen te verdienen dat je bijna gedwongen wordt om zuurverdiende cash uit te geven. Shame on you!
Vooral omdat het net een deel van het plezier is om dingen te unlocken of nieuwe spelers te verdienen.

Ook product placement loopt soms wat uit de hand. Hoewel ik de shoe-branding nog wel kan begrijpen in een basketbal spel. Air Jordan’s anyone?

Hoop for Hoops

Dit gezegd zijnde… Hoe voelt het belangrijkste aspect van het spel, het basketten zelf aan? Hier kan ik iedereen wel geruststellen. Er is voelbaar meer bewegingsruimte op de court tegenover NBA 2K18. Een drive naar de ring gaat veel vlotter dan vorige edities maar denk niet dat je zomaar door een tight defense kan walsen.

Er is meer beweging bij mijn teammates en de snelheid in een fastbreak voelt realistischer aan. De camera die draait na een steal blijf ik lastig vinden. Maar dat kan iets persoonlijks zijn uiteraard. Zo loop ik de eerste seconde altijd richting mijn eigen ring. De spelers zien er elk jaar gewoon beter uit en qua presentatie kan naar mijn mening geen enkele game typen aan de basket games van 2K.

OH!OH!OH!NLINE

Helaas valt het gevoel van snelheid weg van zodra ik online speelde. Nog steeds heeft de game last van input delay. Heel irritant wanneer je speler te laat een dribbel uitvoert en zich zo compleet vastzet in plaats van zich net vrij te spelen op weg naar de ring. Dit lukt namelijk perfect offline. Niet dat de online modes niet speelbaar zijn maar die input delay deed me toch sneller teruggrijpen naar de offline modes.

My Career

De modus waar ik veruit het meest plezier mee had was My Career. Dit jaar legt 2K de nadruk op meerdere ballers maken in plaats van eindeloos grinden tot je de top bereikt hebt. Je eigen personage kan je tweaken totdat je virtuele zelve het terrein op kan maar er is ook een optie om je gezicht in te scannen voor nog betere resultaten. In deze modus speel je zoals de naam het al voorspeld… jouw carrière. Springhill, het productiebedrijf van the man himself, Lebron James staat aan het roer als producer van My Career en dat toont zich. Meteen van bij de start zat ik volledig in het verhaal.

Zonder iets te willen verklappen van deze story mode, vergelijkbaar met bv. Fifa’s The Journey, zijn dingen zoals onrecht, sticking up for the team, de entertainment factor van basketbal en z’n cultuur slechts enkele steekwoorden waar het allemaal om draait. Het ademt basketbal en doe daar het hiphop sausje van de soundtrack bij en je zit er volledig in.

WNBA

Een toevoeging dit jaar is het damesbasketbal. Het leuke hiervan is dat je een totaal andere ballgame krijgt. Er is meer ruimte op het veld. Het gaat er net wat minder fysiek aan toe en je krijgt minder dunks te zien. Klinkt eerder net wat minder spannend maar dat is het dus niet. Het krijgt een soort van Europese feel van spelen in vergelijking met de power uit de NBA. Helaas klinken de namen van het vrouwenbasket me onbekend in de oren maar voor de fans, en zeker voor de dames die zelf basketten, een welverdiende toevoeging.

My League en My Gym

Tot slot nog de twee modes waarmee je het langst zoet zal zijn. Wil je echt elk aspect van je club onder jou controle nemen dan is MyGM the way to go. Transfers, sponsordeals, gameplans, training…jij deelt de lakens uit. Naar mijn mening nog steeds een zeer solide modus voor de echte die-hard fans. Voor wie het liever wat rechttoe rechtaan heeft kan je ook gewoon My League spelen. Deze heeft veel weg van een MyGM seizoen maar dan zonder het managementgedeelte.

Deze mode kan je aanpassen naar je eigen wensen. Speel je deze met de bestaande NBA teams zoals ze nu zijn of vul je ze bv. aan met legendarische teams en laat je de Jordan’s, Barkley’s of Pippen’s van weleer heropleven. Pas de lengte van je seizoen aan, de duur van een quarter of speel rechtstreeks de play-offs met je favoriete team. It’s all up to you! Tot slot is er ook nog Blacktop. Noem het gerust NBA Street. Speel 1v1, 2v2, 3v3, 4v4 of all out five on five wedstrijdjes.
Een beetje zoals ik begonnen ben….op de pleintjes, maar dan beter!

Conclusie

NBA 2K20 is en blijft gewoon een goeie basketbal game maar de microtransacties in het spel zijn net zoals in andere games met dit “principe” enorm storend. Op het veld laat het spel gelukkig nog wel meer dan voldoende karakter zien hoewel ook de animaties van de spelers stilaan wat vlotter zouden mogen.
My League en MyGM houden vooral de echte fans uren zoet en ook de toevoeging van de WNBA is leuk en geeft een andere spelervaring. Verder blijft NBA 2K20 geen directe Pick up and play game. Het leren van de dribbels, shooting mechanics vraagt de nodige inspanning voor de nieuwkomers. Grafisch blijft deze game een pareltje en is het qua presentatie steengoed.

Het meeste plezier had ik deze keer toch met de story mode, My Career, die me meteen van bij de start te pakken had. Laatste puntje van kritiek betreft de soundtrack en z’n censuur. Het is wat hypocriet van 2K om de zogeheten vuilgebekte woordenschat van de artiesten eruit te bleepen maar onze maagdelijke, onbezoedelde hersenpannetjes wel te bevlekken met microtransacties. There… I fuckin’ said it!

Good

  • My Career verhaallijn
  • WNBA gameplay
  • My GM en My league blijven solide
  • Legendarische Teams
  • Presentatie

Bad

  • Microtransacties
  • Animaties van spelers nog steeds niet feilloos
  • Button delay online
7

Goed

Robin
Robin is een overlevende dinosaurus uit het pixeltijdperk maar heeft z'n natuurlijke habitat door de jaren heen moeiteloos omgezet naar het huidige gamelandschap. Singleplayer games blijven een belangrijk onderdeel van z'n voedingsgewoonte en hij peuzelt graag als dessert virtuele mensen op in first person shooters of sportspellen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password