My Time at Portia

Dennis
My Time at Portia
My Time at Portia
Release Datum:Platform:, , , Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

You know what grinds my gear? Tgoh, niets eigenlijk. Of toch. Ik speel graag van dit soort spellen. Iets van de grond opbouwen, van uit mijn luie zetel. Kijken hoe iets vorm begint te krijgen en dat er geld in het laatje begint te komen. Alleen kruipt er tijd in. Véél tijd.

Come sail away

We beginnen op een boot die aankomt in het tekenfilm-dorpje Portia, gelegen op een eiland. Ons hoofdpersonage, jij dus, heeft weer een of ander stukje grond geërfd van zijn vader en mag daar zijn werkplaats overnemen. Het is niet duidelijk of je vader al dan niet dood is of gewoon vertrokken. Wel, dank je wel vaderlief. We zullen ons best doen om je stempel een beetje uit te vegen. Het dorpje voelt alsof het uit een sprookje is geplukt, maar het oude gammele hutje (de nieuwe thuisbasis) zit vol gaten en er staat alleen een bed te koekeloeren. De eerste opdracht die we krijgen is het verkrijgen van een bouwlicentie.

We voelen ons onmiddellijk thuis in dit stadje. Als ik niet beter wist zou ik denken dat de interface grotendeels is geleend van Zelda-titel Breath of the wild. Zelfs het metertje als je rent is het cirkeltje van deze titel. Maar goed, dat mag geen domper op de feestvreugde zijn! Er is de vrijheid van de grote map, de vele personages die het dorpje en zijn omgeving bevolken met bijhorende quests en… resources. Véél resources.

Resourceful

In deze community is het niet moeilijk om werk te vinden. Zodra je je bouwlicentie hebt kun je aan de slag. Naast de verschillende quests van de bewoners kun je ook via de Commerce guild opdrachten aanvaarden. Je zou denken dat deze quests ook een soort tutorial bevatten welke resources voor welke producten nodig zijn. Helaas pindakaas, niets van dit alles. De eerste uren spendeerde ik netjes aan rondlopen, mijn resources wat verzamelen en te kijken naar wat ik nodig heb voor mijn basisuitrusting. Want uiteraard mag je zelf je bijl en pikhouweel maken. Ik raad je trouwens aan om hetzelfde te doen. Anders verlies je bepaalde quests puur en alleen op het niet weten waar je bepaalde items vandaan moet zien te toveren, laat staan dat je het overzicht kan bewaren.

Het craft systeem is wel een leuke vondst. Je resources verwerk je namelijk in planken, boutjes en moertjes. En die doen dat… automatisch. Met een timer. Dus je kunt je machines in gang zetten en rustig iets anders gaan doen. Een must voor als je verschillende resources tegelijk moet verzamelen om je producten op tijd bij de klant te krijgen. In het begin is het nog gemakkelijk maar naarmate je vordert in het spel worden de recepten moeilijker en vergt het meer inspanning van je grindkunsten. Want dat je veel zult grinden, dat staat helaas nu al vast.

Townfolk

Als nieuwkomer voelen we ons al snel thuis in de community van Portia. We hebben nieuwe vrienden gemaakt, een nieuw transportsysteem gebouwd en evenementen bezocht. Er is het Day of the Bright Sun festival, waar het cadeautjes regent uit een overvliegende zeppelin. Je stempel drukken heeft evenveel nadruk als het craften en bouwen. Toegegeven, ik heb mij eerder geconcentreerd op mijn eerste taak. Mis ik daardoor de opbloeiende vriendschappen en eventuele relaties? En de daarbij horende perks die mij meer cadeaus en meer commissie opleveren? Misschien moet ik toch meer mijn gezicht laten zien in het dorp….

Helaas ben ik bezig om mijn vaardigheden te verbeteren. Uithoudingsvermogen, verdediging, meer resources krijgen bij elke bijlslag. Onvermoeibaar blijf ik uren in de mijn om de voorwerpen bijeen te krijgen die ik nodig heb om beter te worden. Sommige voorwerpen die ik tegenkom (een oude klok, een roze zetel) kan ik in mijn huis zetten die mij weer extra uithoudingsvermogen geven of mij extra hard doen meppen. Meppen? Je had toch niet gedacht dat deze toevoeging uit Rune Factory er niet ging inzitten?

Uiteraard, het is een minieme toevoeging maar toch. Gaande van mechanische varkens en ontploffende spinnen tot lieveheersbeestjes met blauwe sjaal, je kunt ze met verschillende wapens te lijf. Het doet ons wederom een beetje denken aan de Zelda titels waar je moet wegrollen, rekening houden met je uithoudingsvermogen en de zwaktes van je vijand moet benutten.

No Time to lose

Ik moet iets bekennen. Ik ben eigenlijk al bevooroordeeld. Ik heb namelijk dit spel in Early Access op mijn laptop gespeeld. En ik herinner mij dat ik toen een beetje ben afgehaakt op het onoverzichtelijke aantal van resources dat ik moet verwerken om alle opdrachten en quests tot een goed einde te brengen. Waarom ik dan deze review wou doen? Om te bewijzen dat je je moet inzetten om verandering te brengen. Spendeer je eerst uren en uren om de mechaniek van een spel te ontdekken? Dan is het maar zo.

Op het moment van schrijven heb ik nu een kleine 20 tot 30 uren in deze game zitten. Dat is absoluut niet genoeg om alles te hebben belicht van deze game. Vermakelijke activiteiten zoals: vissen, kippen en koeien houden op de boerderij (enig idee hoeveel resources dat dat kost? Juist.), stukken relikwieën die je in de mijn vindt proberen te reconstrueren voor het museum… Om nog maar te zwijgen over de kerkers die je weer voorwerpen en XP-beloningen opleveren.
Ik geraak er niet aan toe. Want mijn werkplaats gaat voor op dit moment. Een man moet zijn prioriteiten kennen en zich niet inlaten met eventuele liefdesperikelen. Anders kun je je huis nog gaan verbouwen vooraleer je je quest-verkregen kippen kunt huis vestigen.

Conclusie

Mocht het nog niet duidelijk zijn: dit is voor mij de volgende stap in dit specifieke genre. We hadden Stardew Valley, Harvest Moon, Rune Factory en nog een paar games die ik waarschijnlijk vergeten ben. Doe daar een laagje Zelda over en je krijgt My Time at Portia. Een game waar je door de eerste laag moet heen grinden om dan te ontdekken dat de mijn steeds groter en groter wordt.

Zijn er minpunten? De houterige besturing van een controller ten opzichte van muis en keyboard is niet te evenaren met het gemakzucht van een zetel voor de console. En misschien dat het allemaal wat simpel oogt maar zeker en vast niet de diepgang mist van een micro management systeem.
En als je mij nu wilt excuseren, mijn werkplaats heeft mij nodig.

Good

  • Betoverende wereld
  • Vriendelijke en toegankelijke sfeer
  • Veel om te doen

Bad

  • Onoverzichtelijk resourcesysteem
9

Fantastisch

Dennis
Mandasperger is een eigenwijze levensgenieter die maar al te graag zijn mening laat weergalmen over het wereldwijde web. Gamen is een passie, net zoals schrijven. Een goed boek kan er ook altijd in, maar nogmaals, laat er passie zijn!

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password