Killer 7

Dennis
Killer 7
Killer 7
Release Datum:Genre:Platform:Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Morrissey songteksten die op een muur gekrabbeld zijn in bloed. Een pratend lijk met een t-shirt waar het woord “Funky” is op gedrukt. Een geschenk ontvangen van een afgehakt hoofd in een wasmachine. Dit zijn slechts enkele dingen die je zal tegenkomen in Killer 7, een bizarre shooter die ooit op de Gamecube en Playstation 2 verscheen en nu eindelijk beschikbaar is voor pc. Ik hoor de demonische lach nu al weerklinken.

 Seven deadly sins

Het is moeilijk om precies vast te stellen wat voor genre deze game is. Vermits ik wel een Gamecube had maar nooit deze game heb gespeeld, word ik een beetje in het ongewisse gestort. Het heeft first-person shooting, third-person exploration, Resident Evil-achtige puzzels en een selectie van personages met unieke vaardigheden. Het combineert echter deze vertrouwde ideeën, maar op zo een manier dat origineel maar toch behoorlijk verwarrend is. De studio achter deze game (Suda 51) heeft altijd unieke concepten voor ogen en is tevens bekend van oa: No More Heroes, Lollipop Chainsaw en Killer is Dead. In deze game is de bewegingsvrijheid bijvoorbeeld redelijk beperkt. Je kan voor en achteruit bewegen en verschillende kanten opgaan als het spel aangeeft dat je die kant op kunt. Er wordt hierdoor dan ook gebruik gemaakt van fixed camera punten.

Het verhaal in Killer 7 is als volgt: je bent Harman Smith, een oude man die 7 verschillende persoonlijkheden kan oproepen. Dan Smith is een ex-agent die zijn revolver in Dirty Harry-stijl rondzwaait, Mask de Smith is een Luchador die graag met een paar verwoestende granaatwerpers speelt. Kaede Smith op haar beurt gebruikt een pistool met vizier en kan geheimen onthullen door haar… polsen af te snijden en te bloeden. Alsof dat het nog niet raar genoeg is zal je het met deze (en meer) specifieke karakters en hun merkwaardige vaardigheden in gevechten moeten opnemen tegen de Heaven Smile, een terroristengroep met een virus in zich dat hun aanzet tot moordlust. Ze kunnen zich ook laten exploderen op eigen kracht, bij voorkeur als ze aanvallen. Laat ze dus niet te dichtbij komen!

Don’t move or I will shoot

Ik heb al aangegeven dat de besturing redelijk beperkt is maar ik wil er nog even op doorgaan. Omdat ik het een beetje een breekpunt vind om volledig van dit spel te kunnen genieten. De actie wordt namelijk volledig bekeken vanuit vaste, dramatische hoeken en je bewegingsvrijheid beperkt zich tot het inhouden van een knop om vooruit te lopen en een andere om je om te draaien in de tegenovergestelde richting. Dit is een vreemd systeem op rails en heeft even nodig om te wennen. Erger nog, als je hedendaagse games zoals Fallout of Red Dead Redemption gewend bent kan het nogal restrictief aanvoelen.

Als je dan het griezelig gelach hoort, welke de komst van een vijand aankondigt, trek je je wapen en schakel je over naar de eerste persoon en kun je zo handmatig richten. Je kan echter niet bewegen tijdens het schieten en veel vijanden hebben de vervelende gewoonte om in sneltempo op je af te komen en te exploderen. De nauwkeurigheid wordt wel iets gemakkelijker gemaakt door de muis-besturing in deze PC-versie, dat dan weer wel.

Deze gevechten vormen de kern en het grootste gedeelte van het spel. Er zijn personages om tegen te spreken, er zijn diverse puzzels en een upgrade systeem voor je wapens en health. Het is een redelijk simpele shooter maar als je nu al bent afgeschrikt door het bizarre verhaal, dan blijft het geheel eerder aanslepen dan dat het je meesleept. De karige punten om te saven helpen in dit geval ook niet meer.

Conclusie

Als je je volle toewijding geeft aan dit spel en je weet aan te passen aan het bizarre ritme, dan is het een ervaring als geen ander. De gedurfde, gestileerde visuals, de verontrustende en benauwende ambient-muziek en algemene eigenaardigheden van de verhaallijn en dialoog zijn hypnotiserend. Het combineert grimmig comicbook geweld, Lynchiaanse vreemdheid en Japanse game designs tot een complexe mix. Alle pistolen die je gebruikt zijn trouwens vernoemd naar nummers van Pixies, Dinosaur Jr en The Smiths.

Het lijkt misschien vreemd om te zeggen maar: dit is geen spel voor mij. Waarom ik dan toch de moeite heb genomen om de verschillende details van deze game naar voor te brengen? Omdat ik wil benadrukken dat ik respect kan opbrengen voor iets dat niet mijn ding is. Ik wou dat ik de wilskracht (en vooral de tijd) bezat om mij onder te dompelen in deze vreemde wereld en meer te weten te komen over hoe deze ontstaan is. Helaas, deze is voor de liefhebber van vreemde games.

Good

  • Aparte tekenstijl
  • Aparte speelstijl
  • Voor de liefhebbers

Bad

  • Voor de liefhebbers
7.8

Goed

Dennis
Mandasperger is een eigenwijze levensgenieter die maar al te graag zijn mening laat weergalmen over het wereldwijde web. Gamen is een passie, net zoals schrijven. Een goed boek kan er ook altijd in, maar nogmaals, laat er passie zijn!

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password