Jump Force

Jump Force
Jump Force
Release Datum:Genre:, , Platform:, , Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Anime is niet meer zo underground als vroeger. Of het nu Dragon Ball Z, Naruto, Rurouni Kenshin of One Piece is, de meeste onder ons hebben wel wat afleveringen van één of meerdere anime reeksen gezien. Vele reeksen hebben jaren succes gehad of bouwen tot de dag van vandaag nog verder aan hun verhaal. Ikzelf heb van deze series wel de meeste afleveringen gezien, of probeer ze zelfs nu nog wekelijks te volgen. De personages in deze reeksen zijn vaak ronduit memorabel waardoor de series en shows wereldwijd fans hebben. Vanaf de eerste Jump Force trailer was ik dus al wild enthousiast. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen. Is de uiteindelijk game hetgeen waar ik op had gehoopt? Was deze grafische stijl de juiste keuze om mee te werken? Vallen de personages, de moves en het spelplezier in de smaak? Let’s jump into this!

Ik kon mijn geluk niet op toen ik zag dat ik met Kenshin kon spelen!

Ik kon mijn geluk niet op toen ik zag dat ik met Kenshin kon spelen!

This venom is slowly killing us

Wanneer je het spel opstart, wordt je onmiddellijk in het verhaal gegooid. Terwijl je de prachtige grafische stijl in je opneemt, zie je hoe Frieza samen met een leger “Venoms” een stad aan het verwoesten is. Maar daar komt Goku tot de redding! Of toch niet, want hij ontwijkt een aanval van Frieza waardoor deze… jou raakt. Om je leven te redden, maakt Trunks een “Hero” van jou, en op dat moment mag je je eigen avatar maken. Na, wat aanvoelde als een half uur vanwege de grote keuze in customisation, had ik mijn perfecte avatar samengesteld en mocht ik door de eerste tutorial battle vechten. Trunks en Goku vinden dat het beter is om even strategisch terug te trekken, en transporteren je naar de hub, waar je alle uitleg krijgt over de huidige situatie, wat “Venoms” zijn, en hoe de verschillende werelden met elkaar verbonden zijn.

In een van de onderdelen van de hub wereld is Luffy's schip te vinden.

In een van de onderdelen van de hub wereld is Luffy’s schip te vinden.

Deze Jump werelden zijn allemaal in gevaar, en jij kan de teams helpen om de dreiging te stoppen. Je wordt dan eerst ook gevraagd om te kiezen in wie zijn team je wil zitten. Voor zover ik kon zien, verandert het niet veel aan het spel. Kies je voor team Alfa, dan kies je voor Goku zijn team en krijg je je eerste special moves gebaseerd op leden uit dit team. Kies je voor Naruto of Luffy’s team, dan heb je hun special moves ter beschikking. Maar alle special moves zijn te koop in de verschillende shops die je kan vinden in de hub, dus het maakt effectief weinig uit. Oh, en Yagami Light uit Death Note speelt ook een behoorlijk grote rol in dit avontuur. Zijn toevoeging was voor mij toch wel een van de beste keuzes die ze gemaakt hebben, naast Himura Kenshin dan toch. Tijdens je avontuur ga je dus in aanraking komen met verschillende helden en vijanden uit diverse anime werelden.

Zowel vriend als vijand is beschikbaar om mee te vechten.

Zowel vriend als vijand is beschikbaar om mee te vechten.

There can only be one of us!

Even terugkomend op de grafische stijl, ik heb er toch ergens wat moeite mee. Misschien had ik toch liever een cell-shaded of meer traditionele anime look gezien. Bepaalde cutscenes zien er geweldig uit, maar de rest vond ik dan weer iets minder goed er uit komen. De animaties van de characters zien er vaak niet goed uit, soms bewegen de monden synchroon met de gesproken Japanse zinnen, soms dan weer totaal niet. Dan is er wel voice acting, dan ontbreekt alle spraak. Het is een beetje een mengelmoes, en het haalde me toch geregeld uit de flow. Wel was het cool om de originele voice actors te horen voor al deze personages, dat verzachtte het leed toch wel een beetje.

"Believe it" ~ Naruto

“Believe it” ~ Naruto

Wat ook een groot minpunt is, is het camerawerk tijdens de multiplayer gevechten. De focus blijft telkens op 1 van de spelers, en tijdens een match wordt het al snel moeilijk om je character te volgen. Tel daar bij op dat, wanneer je 2 dezelfde vechters hebt, je amper kan identificeren wie jij nu net bent. Gelukkig is er wel, dankzij de 40 verschillende characters, voldoende keuze zodat dit laatste niet zo heel vaak voorvalt. Aangezien ik vooral geniet van de single player ervaring, was ik wel vrij tevreden over het feit dat het camera probleem zich niet voordoet tijdens gevechten in de story mode of in de offline mode tegen de CPU.

Vegeta in zijn Super Saiyan vorm.

Vegeta in zijn Super Saiyan vorm.

Slowly rising up to be the best

Laten we eerst even de olifant in de kamer adresseren, de laadtijden van dit spel zijn vrij lang, toch zeker op mijn gewone PS4. Heel vaak zal je jezelf erop betrappen dat je even op je smartphone aan het kijken bent om toch de tijd maar wat te doden. Zelfs wanneer je simpelweg een rematch wil spelen moet je door een lange laadtijd zitten. Zijn er cutscenes? Dan is het laden om de cutscene te zien, waarna je eindelijk je battle kan spelen, om dan weeral te laden zodat je een korte cutscene ziet om vervolgens, na alweer een laadscherm, terug in de hub te belanden. Is de game daarom gewoon afgeschreven? Neen, absoluut niet. Zelfs met deze minpunten heb ik mij enorm goed weten te amuseren, en dit komt voornamelijk door de erg toffe gameplay die gemakkelijk te leren is. Er zijn immers geen complexe toetsencombinaties nodig om combo’s te doen of een super vette special uit te voeren richting je tegenstander.

Je eigen avatar kan dus alle technieken leren in het spel.

Je eigen avatar kan dus alle technieken leren in het spel.

Je hebt een rush attack knop, die je meermaals achtereen kan indrukken om een rush combo te doen, en een heavy attack die je ook in een combo kan gebruiken. Daarnaast heb je een knop om van characters te wisselen, te verdedigen, snel richting je vijand te manoeuvreren of net zo snel mogelijk er van weg, je special move meter op te laden en natuurlijk je special moves te gebruiken. Dit klinkt als veel, maar tegenover de meeste fighting games, is dit vrij basic. Wat ik juist zo fijn vond aan deze game. Het zorgt er voor dat iedereen in staat is om snel met de game aan de slag te kunnen, en door voldoende te oefenen er als geduchte tegenstander uit kan komen. Een grote troef aan deze controls is dat je snel van character kan wisselen. Je kan er 3 kiezen om mee te vechten, en door slim te spelen kan je combo’s aan elkaar rijgen door op het juiste moment te wisselen. In andere games, zoals Ultimate Marvel vs Capcom, kan je ook met 3 characters spelen en deze uitwisselen maar daar vereist het net dat beetje meer dan de druk van een knop. In tegenstelling zoals je zou verwachten, delen de 3 gekozen characters dezelfde levens- special move- en awakening balken. Wat is awakening? Wel, je characters kunnen in sommige gevallen transformeren of gewoon een onderdrukte kracht vrijlaten. In deze transformatie stijgt voornamelijk je aanvalskracht en in het geval van bijvoorbeeld Goku of Vegeta verander je dan ook in een Super Saiyan. En in het geval van de vorige characters heb je zelfs een true awakening (oftewel een 2de awakening), waardoor ze veranderen in Super Saiyan Gods. Maar je kan ook kiezen om je awakening balk te gebruiken om je ultieme special te gebruiken. Het is dus een beetje afwegen wat je verkiest.

Vegeta als Super Saiyan God!

Vegeta als Super Saiyan God!

Conclusie

Ondanks de verschillende issues die er nog zijn met de game, waarvan de lange laadtijden de grootste boosdoener is, heb ik mij er toch goed mee weten te amuseren. De story mode is best ok en deed me wel denken aan een typische story arc uit de gekende anime series zoals Dragon Ball Z. Niet onmiddellijk hetgeen je dus warm voor moet lopen. Waarvoor dan wel? Voornamelijk de uitgebreide lijst van 40 characters uit meerdere reeksen, waardoor het niet gemakkelijk om mijn favoriete team van slechts 3 fighters te kiezen. De combat is niet al te complex, maar wat gemakkelijk te leren is, is vaak het moeilijkst te perfectioneren. En dat was iets wat ik wel met plezier heb gedaan. Met volle overtuiging bleef ik spelen om steeds beter te worden én om het einde van het verhaal te kunnen ontdekken. Jump Force ziet er tijdens de gevechten dan ook nog eens prachtig uit, iets waar de cutscenes frequent in variëren. Voor mij was het een geslaagde viering voor het 50 jarige bestaan van Jump, en een game die anime liefhebbers absoluut een kans moeten geven!

Ook de levels zien er gewoonweg prachtig uit!

Ook de levels zien er gewoonweg prachtig uit!

Good

  • Grote keuze aan characters
  • Simpele en leuke combat

Bad

  • Lange laadtijden
  • Multiplayer gevechten zijn vrij chaotisch
7

Goed

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password