Homefront: The Revolution

Jimmy
Homefront: The Revolution
Homefront: The Revolution
Release Datum:Genre:Ontwikkelaar:Uitgever:

In 2029 heeft Korea door gebruik van een elektronische backdoor alle technologie van de verenigde staten platgelegd, om deze vervolgens te veroveren en de bevolking te onderdrukken. De Verenigde Staten zijn nu in handen van Korea. Jij bent Ethan Brady, en het is jouw taak om hier iets aan te doen.

Homefront: The Revolution begint hoopvol met een indrukwekkende intro die meteen de toon en sfeer zet voor deze game. Men slaagt er erg goed in om de sfeer van onderdrukking en machteloosheid weer te geven in deze game. De game speelt zich af in Philadelphia, dat net als de rest van de Verenigde Staten overgenomen is door Korea. In elke straat kom je soldaten en zwaar bewapende drones tegen, die de bevolking in het oog houden en onderdrukken. Hierdoor ontstaat een unieke sfeer, waardoor je, je nergens veilig voelt.

Hoewel Homefront: The Revolution een indrukwekkende sfeer weet neer te zetten, is de rest van deze game alles behalve indrukwekkend. Het verhaal klinkt veelbelovend, helaas is het verhaal erg saai en eentonig gebracht. Jij bent lid van het verzet, en jij moet talloze vuile werkjes opknappen die je worden opgelegd door de leiders van het verzet. Helaas komen deze leiders vrijwel nooit capabel voor. Want vrijwel elke conversatie tussen de leiders bestaat uit ruzie maken omdat ze het maar niet eens kunnen worden over hun aanpak, en komt het erop neer dat jij het zelf maar moet oplossen, en jij moet zelf maar kijken hoe je het zal aanpakken. Ook het feit dat alles ingesproken lijkt door slechte stemacteurs die hun rollen met tegenzin hebben ingesproken helpt niet bij de belevenis van het verhaal.

Helaas is dat niet het enige dat slecht is uitgewerkt. Homefront: The Revolution is op technisch vlak erg ondermaats. Het spel zit vol grafische onvolmaaktheden en bugs. Zo gebeurd het maar al te vaak dat lichaamsdelen gewoonweg door muren heen gaan, of dat een wagen door een voetganger heen rijd, die er vervolgens ook niets van merkt en daarna gewoon vrolijk verder wandelt. Een andere keer gebeurde het dat één van de rebellen zijn wapen niet werd weergegeven, waarna het leek alsof hij enkel oorlogje aan het spelen was. Gelukkig kon hij wel nog met zijn onzichtbaar wapen schieten, waardoor deze toch niet compleet nutteloos was.

Een ander probleem is de framerate. Deze blijft nooit stabiel op 30fps lopen, sterker nog, deze zakt regelmatig onder de 20fps, waardoor de game maar al te vaak slecht speelbaar wordt. Een ander probleem is dat telkens de game autosaved, wanneer jij in een nieuw gebied terechtkomt, of een winkel afsluit, de game een paar seconden blijft hangen. Naast dat dit enorm storend is haalt je dit natuurlijk ook uit de game. Je zou natuurlijk denken dat het hierdoor om een erg zware game gaat, maar met graphics van dit niveau zou dit absoluut nooit mogen voorvallen. De graphics van deze game lijken ergens tussen PS2 en een PS3 game uit diens beginperiode te zitten. De ontwikkelaar heeft wel belooft om de autosave en framerate problemen zo snel mogelijk op te lossen, maar het blijft schandalig dat Homefront: The Revolution in deze staat is uitgebracht.

De gameplay van Homefront: The Revolution is gelukkig wel nog degelijk te noemen, althans als deze vlot zou draaien zonder de eerder genoemde problemen. In tegenstelling tot de vorige Homefront game, die in vijf uurtjes uit te spelen was, zal je er hier een twintig tal uur over doen om het einde te bereiken. De gameplay doet met momenten ook een beetje aan Far Cry denken. Je moet namelijk vijandelijke bases veroveren, radiotorens hacken en zoveel mogelijk vijanden doden. Hoewel de gameplay zoals ik eerder al vermelde degelijk is, blijft het toch een erg eentonig spel. Elke missie draait eigenlijk om hetzelfde doel. Wat je ook moet doen in je missie, uiteindelijk komt het er telkens op neer om horden Koreaanse soldaten af te slachten. Ondanks dat deze game ene open wereld game is, volgt de game toch een lineair pad. Je krijgt niet de keuze om de missies op een volgorde te doen die jij wilt, want alle missies volgen elkaar in volgorde op.

Wel is het leuk dat de wereld bestaat uit verschillende zones. Je hebt namelijk rode en gele zones. In de rode zones is het nog steeds volop oorlog, hier strijden de Koreaanse troepen dan ook om grondbezit tegen de rebellen. In de gele zones hebben de Koreanen de macht volledig in hun handen, hierdoor zul je stealth moeten toepassen om niet opgepakt te worden. Hier verberg je dan ook best je wapens, want zodra een soldaat ziet dat jij wapens bij je draagt zal deze je onmiddellijk aanvallen en versterking oproepen. Hierdoor zijn de gele zones dan ook de meest interessante en sfeervolle gebieden. Want ondanks de vele gebreken van deze game is men er wel in geslaagd om de onderdrukking van de bevolking indrukwekkend weer te geven.

Een ander positief gegeven is het feit dat je jouw wapens on the go kunt modden. Zo kun je zelfs tijdens een vuurgevecht van scope veranderen, of kan je je pistool snel even ombouwen tot een SMG. Door je wapens op deze manier aan te passen heb je altijd wel iets bij je dat past bij de situatie waarin je op dat moment bevind. Zo is het zelfs mogelijk om van jouw kruisboog een vlammenwerper te maken, wat dan weer erg effectief is tegen infanterie. Het modden van wapens is erg tof gedaan, en best goed uitgewerkt, dat maakt het natuurlijk jammer dat de rest van de game niet goed uit de verf komt.

Ook de artificiële intelligentie staat niet op punt. Zo gebeurd het soms dat de vijand je zelfs door muren heen kan zien, en andere keren jouw niet eens opmerkt als je een meter van hem een vijand dood. Ben je toch gespot, dan kan je snel vluchten en een wc of container in duiken waarna ze je na een seconde of tien weer vergeten zijn. Hetzelfde geld voor bevriende rebellen. Deze staan soms gewoon voor zich uit te staren terwijl ze aangevallen worden door vijandelijke soldaten. En soms lopen ze zelfs de verkeerde richting uit om cover te nemen, waardoor ze gereduceerd worden tot kanonnenvoer. Het lijkt er ook met momenten op dat de rebellen een manier hebben gevonden om mensen te klonen, want in de savezones zal het meermaals voorvallen dat er twee of drie dezelfde personen aanwezig zijn in dezelfde kamer. Hierdoor krijg je het gevoel dat de ontwikkelaar of wel erg lui was om meer karakter models te maken, of dat men gewoon erg slordig te werk is gegaan.

Conclusie:

Homefront: The Revolution is helaas een erg ondermaatse game geworden. Ik heb mijn best gedaan om de game leuk te vinden, maar dat is gewoonweg niet mogelijk vanwege de gebrekkige afwerking, en omdat de game op technisch vlak de mist ingaat. De game zit vol met bugs, en  heeft een slechte framerate waardoor de game niet leuk is om te spelen. Denk daarbij ook aan het erg saaie en inspiratieloze verhaal, waardoor ik Homefront: The Revolution niet kan aanraden. Erg jammer want de setting was veelbelovend en erg interessant. Deze game had absoluut niet in deze staat uitgebracht mogen worden.

Wij speelden de game op Xbox One.

Good

  • Originele Setting
  • De koreaanse onderdrukking is erg sfeervol gebracht

Bad

  • Slordig afgewerkt
  • Technisch ondermaats
  • Repetitieve missies en gameplay
  • Saai en ongeïnspireerd verhaal
4.5

Slecht

Jimmy
Jimmy "Verjim" is een gedreven gamer, met Tekken als zijn all-time favoriet. Aangevoerd door alle beschikbare soorten koffie, speelt hij elke game op zijn pad en zorgt ervoor dat zijn lezers precies weten waar games in uitblinken of net mis lopen. Overdag is hij actief bij Game Mania, maar wanneer de schaduw valt, zal de pen van deze oprichter en hoofdredacteur genadeloos inkt doen vloeien

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password