Final Fantasy IX

Final Fantasy IX
Final Fantasy IX

Mensen die mij al langer kennen, weten dat Final Fantasy VII mijn favoriete game uit de reeks is. Final Fantasy IX is een close second, en dat enkel omdat VII mijn eerste echte RPG was en waardoor ik verliefd werd op het genre. Ondertussen dateert het spel al van 2000, dus de grote vraag is dan maar of het nog steeds de moeite is om deze game te ontdekken? En de tweede vraag is voor de liefhebbers: is het de moeite om deze klassieker opnieuw te spelen, zoveel jaren later, op de huidige generatie consoles of PC?

I want to be your canary

Wanneer het spel start, krijgen we een scene te zien van een bootje dat gevangen lijkt te zijn in een storm. We zien een moeder en haar dochter. Wat zich hier voordoet, zal voor de speler vooralsnog een mysterie blijven, maar het is een scene die later van groot belang is. We zien een transitie naar prinses Garnet, die zich klaarmaakt voor haar naderende 16de verjaardagsfeest. Naar jaarlijkse gewoonte komt de Tantalus theater groep een optreden geven van de musical “I want to be your canary”. Maar dit jaar is anders, want de groep heeft de opdracht gekregen om de prinses te ontvoeren. Geheel onverwachts blijkt dat Garnet zelf van plan was om het kasteel te verlaten, en ze helpt zo mee haar eigen ontvoering uit te voeren. Dit alles verloopt niet helemaal van een leien dakje, en wat er daarop volgt is een spectaculair avontuur met een intrigerend verhaal en spannende wendingen. Meer verhaal wil ik niet vrijgeven, ook al is de game al zo lang beschikbaar. Het is een verhaal dat je gewoon moet ervaren als je een nieuwkomer bent. En als je, zoals mij, het spel al meermaals gespeeld hebt, heeft het weinig meerwaarde dat ik meer van het verhaal uit de doeken doe.

If it ain’t broken

Het geheel ziet er, vooral in handheld mode, nog steeds vrij goed uit gezien de leeftijd van het spel. Verwacht uiteraard geen graphics zoals de nieuwere delen uit de franchise, maar het heeft de tand des tijds wel redelijk goed doorstaan. Ook al kan het een vreemd beeld geven voor nieuwkomers, om HD upscaled polygon characters te zien rondlopen op een statische achtergrond. De tussenfilmpjes zien er ook nog steeds vrij goed uit, en geniale muziek blijft nu eenmaal geniale muziek. Het is een soundtrack die ik doorheen de jaren wel vaker gewoon had opstaan tijdens het werken. Aan de mechanics van de game is overigens ook niet gesleuteld. In de periode dat Final Fantasy IX uitkwam, waren turn-based gevechten nog steeds de modus operandi voor JRPG’s. Maar er zijn uiteraard wat zaken in het systeem waardoor het spel zich wel unieker kon identificeren.

Een van die zaken was de manier waarop je skills kan leren. Zowat elk stukje van wapenuitrusting heeft één of meerdere skills die je kan gebruiken wanneer je deze uitrusting aan hebt. Je kan deze skills leren door te vechten en AP (ability points) te verzamelen. Als je de skill hebt weten te masteren, kan je deze toevoegen in je skill poolset, ongeacht of je het wapen/schild/armour nog draagt. Uiteraard moet je wel voldoende skill punten hebben om deze te kunnen equipen. Maar je bent dan niet meer gebonden aan bepaalde uitrustingen. Je wordt wel vaker voor het dilemma geplaatst om te kiezen tussen wat grinden met minder sterke gear, of hopelijk de skills later te kunnen leren via betere gear. In het slechtste geval moet je dan zonder deze skills door het avontuur gaan. Ook magie en summons (Eidolons genoemd in de game) worden overigens op deze manier geleerd.

Wil dit zeggen dat er, buiten de HD upscaling, niets veranderd is aan het spel? Neen, er zijn meerdere hulpmiddelen voorzien om het spel iets toegankelijker te maken. Zo verlies je nu niet al te veel progressie wanneer je doodgaat, dankzij de nieuwe continue optie. Deze plaatst je terug op het laatste scherm waar je ten onder ging, ook al had je al een hele lange tijd je progressie niet kunnen opslaan. Daarnaast zijn er meerdere tijdelijke, en permanente, opties die je kan gebruiken om het spel te versnellen voor je. Geen zin om random battles tegen te komen? Dan is er een optie die je veilig laat reizen zonder gevechten. Wil je toch grinden, maar dit tegen een verhoogd tempo? Ook dat is een mogelijkheid. En zo zijn er mogelijkheden om altijd op maximum HP en MP te staan terwijl je je in de Trance status bevindt. Dit is overigens de limit break van deze game, een status waarin je speciale skills kan gebruiken uniek voor je personage. Of de optie om bij elke slag 9999 schade uit te delen. Deze zijn allemaal op elk moment aan of uit te zetten. Maar er zijn ook permanente opties, zoals maximum gil (de munteenheid), maximum level en all skills mastered. Dit is fijn voor de mensen die enkel het verhaal willen ervaren, maar hierdoor verliest het spel al zijn uitdaging natuurlijk.

I challenge you

Er zijn ook nog wat optionele dingen te doen en te zien in deze game. Eentje daarvan is het kaartspel Tetra Master, waarin je op een tactische manier moet proberen om de meerderheid van de kaarten in jouw kleur te krijgen. Het spel wordt niet zomaar ineens uitgelegd, maar je krijgt de basis mee terwijl verwacht wordt dat je het leert door te spelen. Wat uiteraard wel waar is, en het is op zich niet zo een moeilijk spelletje. De kaarten kan je op verschillende plaatsen vinden, en soms als beloning verdienen na een gevecht. Dit kaartspel is overigens niet verplicht om te spelen, dus als je er niets aan vind, mag je het lekker links laten liggen. Gedurende het avontuur splitst je groep geregeld op, in steden bijvoorbeeld. Aan de hand van ATE’s (Active Time Event) krijg je te zien wat andere leden van je groep aan het doen zijn. De meeste kan je kiezen om te bekijken, maar sommige zijn verplichte events die je moet kijken. Deze laatste zijn vaak belangrijk om het plot in een bepaalde richting te sturen. Niet alle ATE’s gaan enkel over jouw groepsleden, sommige tonen ook wat er gebeurd is op de locatie waar jullie zonet waren, en waar jullie acties toe geleid hebben.

Nog een van de optionele zaken is het Mognet systeem. Overal ter wereld dienen Moogles als savepoints en soms als winkel. Maar deze Moogles worden ook eenzaam en verwachten af en toe eens een brief. Jij kan de taak als postbode op je nemen indien je dit graag wil doen. Wat ik misschien wel als leukste optionele mini-game beschouw, is het graven met een Chocobo. Een Chocobo dient normaal alleen als vervoermiddel, maar in bepaalde bossen kan je graven naar schatten! Dit uiteraard tegen betaling en onder een tijdslimiet, maar wie weet waarop je stoot? Als laatste wil ik nog kort de synthesize winkels aanhalen. In deze winkels kan je betere uitrusting laten maken aan de hand van andere wapens en items. Uiteraard is dit ook niet verplicht, maar het kan je hard helpen tijdens je avontuur. Je komt deze shops ook niet zomaar overal tegen, en je kan enkel maken wat de shop je aanbeveelt. Geen zotte experimenten door verschillende items bijeen te gooien. Oh, en er is blijkbaar ook een legendarische synthesize shop ergens te vinden…

Conclusie

Ook al heeft Final Fantasy IX niet volledig de tand des tijds doorstaan, het geheel voelt nog steeds aangenaam om te spelen. Voor de fans is het een nostalgische terugkeer en, mede dankzij de extra opties om de zaken te versnellen, een geweldige opportuniteit om het verhaal nog eens te beleven. Nieuwkomers gaan ook dankzij deze nieuwe toevoegingen hun favoriete manier van spelen kunnen bepalen, en ongeacht van hun niveau het verhaal ontdekken. De tijdloze soundtrack weet nog steeds de juiste snaren te raken, en dankzij de HD upgrade voor de character models oogt alles minder ruw als het origineel op PS1. Dat de statische achtergronden hierdoor wat minder sterk uit de verf komen, zien we graag door de vingers, want na enkele uurtjes spelen ga je hier niet zo hard meer op letten. In handheld mode speelt alles enorm soepel en oogt het nog beter dan op een groot scherm. Het enige vreemde zijn de soms wat lange laadtijden, alsof er toch ergens nog een virtuele CD aan het draaien is. Wat nog vreemder is, is dat dit naarmate je vordert in het spel, minder frequent voorvalt. Hoe dan ook, de Switch versie lijkt mij de beste manier om dit geniale spel te spelen dezer dagen, voornamelijk vanwege de factor dat je het overal kan spelen. Iets wat uiteraard ook gaat met de PSVita, maar daar moesten we het doen met een simpele port van de PS1 game.

Good

  • FFIX is en blijft een klassieker
  • Kies of je wil spelen met of zonder hulpmiddelen

Bad

  • Soms lange laadtijden
9

Fantastisch

Sinds het vroege Nintendo tijdperk wist Niels al dat hij een gamer was in hart en nieren. Zijn liefde voor games is enkel gegroeid, voornamelijk zijn grote voorliefde voor RPG's en alles wat Japans is. Met de controller in de ene hand, en de machtige pen in de andere speelt en laat hij zijn oordeel vallen over elke game die zijn pad kruist.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password