Disgaea 1 Complete

Dennis
Disgaea 1 Complete
Disgaea 1 Complete

Het is alweer vijftien jaar geleden dat de originele Disgaea Hour of Darkness uitkwam op de Playstation 2. Ondertussen zijn er al een stuk of vijf vervolgen verschenen en wederom, ik heb er geen 1 van gespeeld. Het is dan ook goed dat ze de oude titels van weleer opnieuw uitbrengen op de huidige platformen. Zo kunnen newbies zoals mezelf alsnog ontdekken wat er zo fascinerend aan deze reeks is.

De prins die te laat wakker werd

We beginnen met Laharl de zelfverklaarde demonenprins die wakker word uit zijn openstaande kist. Naast hem staat Etna, 1 van de kasteeldienaren die hem vertelt dat zijn vader het loodje heeft gelegd en dat de rest van de demonen aan het vechten zijn voor de troon. Dat kunnen we natuurlijk niet laten gebeuren dus we gaan op pad! De vertelling is behoorlijk grappig te noemen en  bedient zich van de typische Japanse humor. Gaandeweg krijg je dan ook  steeds meer sympathie voor de personages. Het is eigenlijk een coming of age-verhaal van Laharl. Hij moet leren wat vriendschap inhoud en omgaan met empathie. Dit door alles van een daadwerkelijke engel die het hele zootje aan hem moet bijbrengen.

Het spel is opgedeeld in missies die je afzonderlijk kunt spelen en die altijd vanuit je basis kunt beginnen. Voor je begint aan je missies kun je de gebruikelijke dingen doen zoals: iedereen healen, wapens en items kopen en verschillende classes aanmaken om die met het team mee te sturen! Samen met Etna en een paar andere van je onderdanen zal je in een tactisch rpg-systeem monster na monster en “eindbaas” na “eindbaas” moeten overleven. Waarom zeg ik overleven? Omdat ik eerlijk moet toegeven dat het mij toch wel wat moeite heeft gekost.

 

Niet plooien, blijven gaan!

Wat ik al had opgevangen over de Disgaea reeks blijkt waarheid te zijn. Het is een typische grind-rpg. Waar je telkens dezelfde missies opnieuw doet om meer wapens, items en geld vrij te spelen en zo een gestaag team opbouwt om de verdere (moeilijkere) levels aan te kunnen. Aangezien ik vrij nieuw ben met dit systeem waren de eerste uurtjes vrij frustrerend te noemen. Ook is het verschil tussen mijn minions en de twee hoofdrolspelers best groot te noemen. Als ik even niet oplette legde mijn healer, mijn brawler en ehm… pinguïns het loodje. Deze guitige karakters zie ik af en toe passeren in mijn zoektocht naar nieuwe games, nu weet ik waar ze vandaan komen.

Je kunt trouwens maar liefst 10 verschillende personages inzetten in één gevecht, wat veel aanvoelt. Personages kunnen aanvallen met ranged of melee wapens, speciale vaardigheden gebruiken en spreuken inzetten. Standaard dingen voor een strategie-RPG dus. Maar ze kunnen ook deelnemen aan combo-aanvallen, Maar ze kunnen ook deelnemen aan combo-aanvallen, elkaar oppakken en gooien of hun vijanden, en meer..

En uiteindelijk kun je naast de hoofdmissies je je in de Item World begeven. Wat is dat? Je kunt in een item van je inventaris gaan om zijn attributen te vergroten. De wereld die aan een item is gekoppeld, bevat maximaal 100 willekeurig gegenereerde niveaus. In de Item World verhogen monsters, specialisten genaamd, de statistieken van het item waar ze in zijn verslagen. Elke tien niveau’s heeft ook een zogenaamde Item Boss. Het verslaan van deze bazen verhoogt nog eens extra de attributen van je item. De Item World kan dan ook alleen afgesloten worden op het einde van deze tien niveau’s door de baas te verslaan of door het toepasselijk genaamde “Mr. Gency’s Exit” item te gebruiken.

Ik moet trouwens toegeven dat ik heb onderschat hoeveel uur deze typische rpg van mij heeft gevergd. In deze dagen waar er zo weinig vrije tijd is en té veel games uitkomen, is deze een serieuze opslokker van je vrije tijd. Op tijd en stond kan ik wel genieten van een goede, lange rpg maar mijn eerste kennismaking met deze reeks was er toch eentje met wat domper op de feestvreugde.

Remake of port?

Begrijp me niet verkeerd beste lezer, ik heb mij wel degelijk geamuseerd met deze game. Maar ik vrees dat ik iets teveel hooi op mijn vork heb willen nemen met deze game. Dit is voor de hardcore Strategie-rpg fanaat die ongetwijfeld deze game al eventjes in bezit heeft en ook al ettelijke delen verder zit.

Daarnaast is deze game al meermaals geport geweest. Een PSP versie, een Nintendo DS versie (die hier vreemd genoeg nog wat verder stof zal vergaren in de kast) en… de pc versie. Bij nader onderzoek is deze versie ook de port-versie van de pc , de titel is zelfs nog letterlijk aanwezig in de aftiteling. Behoorlijk slordig als je het mij vraagt. De Etna mode (waarin Etna Laharl per ongeluk dood in de beginscene en dan maar de hoofdrol overneemt) zat er bijvoorbeeld al van de Psp versie in. Ik ben geen oude rot als het op deze serie aankomt maar ik vind wel dat je voor een port-versie wat minder mag betalen dan de standaard prijs. Of dat ze voor deze prijs een hele Disgaea-bundel er tegen aan smijten.

Conclusie

Dit is een perfecte instap voor de niet-kenner van de Disgaea-reeks. Het is een opbouw naar de zichzelf ontwikkelende strategist die zich wil verdiepen in wat de perfecte combinatie van personages en classes is om de vijand te verpletteren. En geloof mij, dat is behoorlijk intensief en bevredigend als je het keer op keer lukt.

Om dit echter te bereiken heb je tijd nodig. Véél tijd. Misschien in deze tijden van overconsumptie is het niet slecht om na te denken of je hier zoveel tijd in wil steken. Ik moet alvast afhaken, waarvoor mijn oprechte excuses.

Good

  • Klassieker in het genre
  • Diepgaande strategieën
  • Grappige personages

Bad

  • Te diepgaand soms
  • Zoveelste port zonder meerwaarde
8

Geweldig

Dennis
Mandasperger is een eigenwijze levensgenieter die maar al te graag zijn mening laat weergalmen over het wereldwijde web. Gamen is een passie, net zoals schrijven. Een goed boek kan er ook altijd in, maar nogmaals, laat er passie zijn!

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password