Dark Devotion

Nolan
Dark Devotion
Dark Devotion
Release Datum:Genre:, Platform:Ontwikkelaar:Uitgever:, Getest op:

Through dark ages, devotion is all we have. Acht woorden die tesamen een heel mooie, maar tegelijkertijd ook een heel angstaanjagende zin vormen. En laat dat nu ook net iets zijn waar “Dark Devotion” naar wilt streven.  Een donker spel dat er mooi uitziet, maar waar je toch genoeg toewijding aan moet geven om het einde te kunnen bereiken. In deze review ga ik zien of de makers van de game er ook daadwerkelijk in geslaagd zijn.

The templars way of life

De onuitputtelijke toewijding van de tempeliers aan hun missie en geloof staan centraal in dit spel. Hier ga je als speler een voorbeeld aan moeten nemen als je ooit het einde wilt zien. Het eerste halfuur start het spel op een rustig tempo en houd je handje vast terwijl je aan de controls went. Met gemak vloog ik door deze tutorial en, met alleen nog een oefenbaas om het af te maken, verheugde ik me al op het echte werk. Acht dagen en 50 pogingen later kon ik eindelijk de tutorial afronden en verder gaan in het spel. Om vervolgens onmiddellijk verpulverd te worden door de waarschijnlijke eindbaas van het spel. Na eventjes flink op je plaats te zijn gezet ontwaak je in Filthblood Shelter, een soort community onder de tempel. Dit is je main hub waar je naar terugkomt als je sterft en waar alle NPC’s te vinden zijn. Zij geven je soms een quest of wat informatie. Daarnaast kan je ook upgrades kopen met de zielen die je hebt verzameld van vijanden te verslaan.

2D Dark Souls?

Wie had gehoopt op een “stroll through the park”, is er aan voor de moeite. Het spel is meedogenloos en gevaar dreigt om elke hoek. Als je even niet oplet val je zo in een kuil vol met speren. Wanneer je sterft aan één van de vele vallen of vijanden ontwaak je opnieuw in Filthblood. Maar jammer genoeg zonder je zuur verdiende loot. Wel hou je de zielen bij van de vijanden die je hebt verslagen waarmee je je character wat kan upgraden. Gelukkig kan je ook altijd langs bij de blacksmith voor je weer op avontuur vertrekt. Wanneer je sommige wapens namelijk opraapt in de tempel kunnen ze later te vinden zijn bij hem. Nog een handig hulpmiddel zijn de ‘Teleportation Altars’ die je onderweg tegenkomt. Als je bij deze altaars bidt, kan je er later terug naartoe reizen, zodat je toch niet helemaal opnieuw moet beginnen. Het klinkt misschien cliché, maar door de hardheid van de combat en de HUB, genaamd Filthblood, geeft het spel een 2D “Dark Souls” vibe. Je timing bij het vechten moet heel goed zijn. Hierbij moet je afwisselen tussen dodgen, blocken en aanvallen zonder je stamina uit het oog te verliezen. Sommige vijanden lijken in het begin misschien onmogelijk maar met een beetje geduld en observatie zijn ze dat zeker niet. Je zal al snel merken dat je bij elke poging wel een beetje beter wordt in het spel. Prepare to die… a lot!

A dark but beautiful world

De wereld van “Dark Devotion” bestaat uit vier area’s: “Ancient Dungeon”, “The Den Of Corrupted Nature”, “The Alabaster Citadel” en ‘The Holy Hallway”. Deze bestaan dan ook nog eens uit een vijftigtal kamers. Eens je een deur hebt gekozen, sluit deze achter je en is er geen weg meer terug. Behalve sterven natuurlijk. Het is dus handig om in je achterhoofd een route uit te stippelen of proberen te onthouden welke deuren je al genomen hebt. Klimmen is trouwens ook geen optie, dus als je per ongeluk ergens naar beneden tuimelt, zal je dit pad tot zijn of jouw einde moeten volgen. Je hebt wel een map om je te begeleiden, maar deze is vrij simplistisch en geeft je weinig informatie. Om sommige wegen te kunnen nemen doorheen de tempel zal je eerst aan bepaalde condities moeten voldoen. Zoals bidden voor een god of ergens een verborgen hendel overhalen. Soms kan je zelfs handige loot krijgen door te bidden voor bepaalde beelden.

Technische Aspecten

Het pixel-achtige uiterlijk van het spel brengt een zekere charme met zich mee, het brengt namelijk de sfeer van het spel tot zijn recht. Ook het feit dat je niet verder dan drie stappen voor je uit kan zien, geeft een zeer grimmig gevoel. En al helemaal wanneer je in een nieuwe kamer niet weet wat je te wachten zal staan. Zet daar dan nog eens enge geluidseffecten en een duistere soundtrack onder en je hebt de perfecte mix voor een sfeervolle dungeon crawler. Alles lijkt hier perfect tot in de puntjes te zijn uitgewerkt. Sommige boss fights kunnen wel op elkaar lijken, maar er zit nog genoeg variatie in om niet te vervelen. De controls zijn makkelijk te leren en je leert ze vaardig te gebruiken met vallen en opstaan, of sterven en ontwaken in dit geval. Ook grafisch ziet het er allemaal piekfijn uit. De bazen zien er ieder afgrijselijk uit en dit bedoel ik op de meest positieve manier. Tot nu toe ben ik op nog geen enkele technische fout, zoals glitches of framedrops, gestoten.

Conclusie

Dark Devotion is een meedogenloos, grimmig spel dat zeker meerdere pogingen nodig heeft vooraleer je daadwerkelijk in het verhaal wordt gezogen. Maar eens je erin zit kan je het moeilijk loslaten. De moeilijkheidsgraad is niet zo frustrerend als “Dark Souls”, maar geeft wel voldoende uitdaging zodat elke nieuwe run je een kick bezorgt. Hoewel het met zijn pixelart er outdated uitziet, is dit spel visueel een plaatje. De sfeervolle soundtrack is hierbij dan nog eens de kers op de taart. Het enige waar ik het in het begin even moeilijk mee had, was de combat die redelijk repetitief lijkt door de simpele controls. Maar dit is snel vergeten wanneer je je eerste stappen in de dungeon zet en beseft hoeveel opties je hebt. Hoewel ik persoonlijk niet echt een PC gamer ben, heeft dit spel mij zeker en vast kunnen bekoren.

 

Good

  • Grimmige sfeer
  • Prachtige visuals
  • Goed verhaal

Bad

  • Repetitieve combat
8.5

Geweldig

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password