Daemon X Machina

Kevin
Daemon X Machina
Daemon X Machina

Mecha games vind je op elke console en in elke generatie. Goede Mecha games daarentegen zijn aanzienlijk dunner gezaaid. Hierdoor is de trouwe fanbase van het genre relatief klein. Mensen raken nu eenmaal wat wantrouwig als er herhaaldelijk minder goede games worden gepresenteerd. Ik beschouw mezelf echter als iemand met een open geest en de wil om alles een kans te geven. Zeker als liefhebber van mecha’s in films, series en al helemaal in games heb ik sneller goede hoop dan wantrouwen. Ik herinner me daardoor heel goed dat er in begin 2019 een demo werd gereleased met de duidelijke vraag om de ontwikkelaars van feedback te voorzien. Deze demo was van ‘Daemon X Machina’. Nu de titel, na een verrassend lange verwerking van de feedback, eindelijk op de markt is, ben ik daarom erg gebrand om hem een kans te geven. 

Moon X Earth

In de toekomst, ver of nabij wordt niet aangegeven, raakt onze maan vernietigd. De oorzaak hiervan is onduidelijk maar het is overduidelijk dat een gigantisch stuk ervan op onze wereldbol neerstort. Hierbij ontstaat een nieuwe soort energie dat het leven op aarde beïnvloed. Eerst en vooral raken een hoop machines met AI beïnvloed en keren ze zich tegen de mensen. Gelukkig heeft de nieuwe gevonden energie ook voordelen en raken ook bepaalde mensen, genaamd ‘Outers’ beïnvloed. Zo zijn ze in staat om nieuwe vaardigheden te bekomen en is hun groeipotentieel enorm verandert. Hierdoor zijn ze de perfecte kandidaten om de mecha’s, genaamd ‘Arsenals’, te besturen en de nieuwe vijand van de mensheid te bevechten. Uiteraard speel jij zo’n Outer en leg je in het begin van het spel net je test af om te kijken of je geschikt bent als piloot. Om het spel niet op dit punt al te laten eindigen, slaag je voor deze test en begin je aan je reeks missies in de hoop de aarde te verlossen van deze nieuwe dreiging.

Man X mecha

Bij het opstarten van het spel krijg je de uitgebreide kans om je personage te creëren. Er is een ruime variatie aan mogelijkheden die zowat allemaal nuttig en bruikbaar zijn. Dat klinkt misschien logisch maar ik heb, bij soortgelijke situaties, vaker de indruk dat sommige opties zijn toegevoegd als opvulling en niet bruikbaar zijn om een mooi personage samen te stellen. Bij DXM had ik eerder de indruk dat ik gemakkelijk een tiental personages kon maken met persoonlijke eigenschappen die voor een passend totaalplaatje zorgden. Uiteraard was dit een aangenaam begin van het spel, we hebben de opties voor de mecha’s immers nog niet gezien. Verder heb je in het verloop van het spel de mogelijkheid om je personage te laten groeien en vaardigheden vrij te spelen. Dit is altijd via het principe dat de ene keuze een andere opent maar een derde ook afsluit enzoverder.

En toen kreeg ik mijn Arsenal. Een speciaal moment voor iedere jonge piloot. Ik dook onmiddellijk de ‘Hangar’ in en wou deze zo bad-ass maken als maar kon zijn. Eenmaal in de hangar trof ik pagina’s en pagina’s vol met… niets. Je Arsenal is in het begin van het spel een standaardmodel waar je hoogstens wat laagjes verf overheen kon gieten. Gelukkig moet je je dit niet lang aantrekken want bij je missies krijg je meer dan voldoende opties om allerlei items te vinden en vrij te spelen. Verfpatronen of stikkers speel je vrij met prestaties terwijl je onderdelen en wapens vindt bij gevallen vijanden en in de shop. Als je een verslagen tegenstander benadert kun je kiezen om een onderdeel van het wrak te recupereren. Dit lukt echter slechts bij 1 onderdeel dus kies zorgvuldig. Een leuk detail dat vaak vergeten wordt bij zulke games is dat er een aanduiding is voor de onderdelen die je nog niet hebt. Wil je dus werken aan een uitgebreid arsenaal maar ben je niet goed in het onthouden van die namen die vaak gedeeltelijk uit codes en cijfers bestaan? Geen probleem, DXM zal je wel wat bijstaan.

Eenmaal wat onderdelen en wapens in je bezit kun je beginnen sleutelen aan je Arsenal. Je kan aparte onderdelen kiezen voor je processor, romp, hoofd, benen, linkerarm en rechterarm. Je processor bepaalt hoeveel draagkracht je unit uiteindelijk zal hebben en of hij dus sterk genoeg is om je onderdelen en wapens te laten werken. Al de rest bezit zijn eigen reeks eigenschappen en voor- en nadelen. Het aanbod aan onderdelen is zodanig uitgebreid dat het eindeloos lijkt. In het begin lijken de meeste onderdelen nog relatief sterk op elkaar. Hoewel je dan nieuwe onderdelen toepast lijkt je arsenal bijna onveranderd. Zeker als je draagbaar speelt op je Switch en je het moet afleiden van het kleine scherm. Dit verbetert wel enorm doorheen het verhaal. Bij het kiezen van je wapens kun je handig selecteren hoe je te werk wilt gaan. Uiteraard kies je eerst welk van je 6, ja maar liefst 6, wapens je wilt veranderen en dan kun je kiezen om te sorteren op genre. Wil je iets met kogels, lasers, melee, speciale wapens of een schild toewijzen? Als je eenmaal begint op te gaan in het personaliseren van je mech, en je wilt voorbereid zijn op alle situaties, zul je regelmatig deze categorieën doorkruisen.

Friend X foe

Als ‘Rookie’ sta je natuurlijk niet alleen op het slagveld. Er zijn bij iedere missie meerdere partijen aanwezig. Het verhaal duid je op verschillende groepen van huurlingen in allerlei soorten en maten. De ene gaat voor het geld of de roem, de andere heeft als enige reden het redden van de aarde en de mensheid. Maakt dit echter veel uit voor deze game? Nee, niet zo zeer. Gelukkig is het bijna altijd een overbodigheid om in dit genre zelfs maar een verhaal te verwerken, ware het niet dat DXM overduidelijk moeite heeft gedaan om het verhaal belangrijk te maken. Gevechten en missies zullen doorheen de game meermaals onderbroken worden om te wijzen op het gebeuren van andere personages. Er wordt enorm geïnvesteerd om je duidelijk te maken dat er meer gaande is in de wereld van DXM dan een ‘fight for survival’ en dat er spannende dingen gebeuren achter de schermen. Helaas wordt deze opbouw tegengewerkt door de continue verandering in metgezellen in je missies en het ontbreken van enige kans om de collectie aan personages inhoudelijk te leren kennen. Na een tijdje heb je wel een (selecte) keuze waarmee je je partners in je missies kan kiezen maar dit voelt onbelangrijk aan aangezien het geen invloed lijkt te hebben op het verhaal.

Tijdens de briefings van de missies stoort het gebrek aan empathie met je medepiloten uiteraard niet, maar tijdens de missies is het soms ongemakkelijk wachten tot ellenlange conversaties tussen personages voorbij zijn waarna eindelijk de cutscene kan beginnen. Meermaals heb ik, na de aanwezige tegenstanders te hebben verslaan, nutteloos blijven rondvliegen of wandelen om uiteindelijk te beseffen dat ik niet op zoek moest naar nieuwe vijanden maar eerder hoorde te luisteren naar het dialoog als tijdverdrijf. De poging om het verhaal een belangrijke rol te laten spelen is dus onvoldoende geslaagd. Redelijk uniek is wel de mogelijkheid om online te gaan en met vriend of onbekende spelers samen een missie aan te nemen.

Fight X flight

Het is vanzelfsprekend dat je tijdens je missies probeert te overleven. Natuurlijk moeten je vijanden er daarom aan geloven. Al vanaf het begin van het spel wordt je heel duidelijk gemaakt dat je vijanden onbemande toestellen zijn die worden bedient door een corrupte AI. Hoewel je links en rechts ook wel eens tegen een Arsenal uitkomt die een tegenstrijdige missie tegenover jou heeft gekregen en daarom je nieuwe tegenstander wordt, ben je er dus niet op uit om slachtoffers te maken. Veel mensen zullen dit langs zich door laten gaan en niet verder over nadenken maar ik kon het niet laten om toch even te beseffen dat hier een doordachte keuze achter schuil ging. Ook al streven ze bij ‘Nintendo’ en ‘First studio’ dus naar zo’n menslievende verhaallijn, er moet worden gevochten. En dat verloopt best goed bij DXM.

In je eerste missies krijg je een uitleg over de controles die verrassend makkelijk in elkaar zitten. Het duurt niet lang eer je vlot door de lucht zoeft en over de grond rent op zoek naar een volgende prooi of juist om van de reeks aanvallen te ontkomen. Natuurlijk hoor je ook aan te vallen en kun je rekenen op een auto-aim. Zodra je binnen bereik bent en een doelwit duidelijk in je vizier hebt vormt zich kubus rond tegenstander om je duidelijk te maken dat je hem kunt/zult raken. Dit verloopt allemaal best vlot maar geeft bij je eerste missies een erg chaotisch gevoel. Je hoeft je doelwit immers niet pal in het centrum van je scherm te hebben. Daarvoor ben zowel jij als je tegenstander te mobiel en vlot. Het is daardoor even wennen wanneer je juist een tegenstander kunt raken en je kan stoppen met overbodig bijsturen met je rechter analog stick. Over overbodig gesproken: er is een optie om uit je mech te stappen en rond te lopen. Hierdoor ben je natuurlijk enorm kwetsbaar. Persoonlijk heb ik nog geen situatie of toepassing gevonden waarin dit een meerwaarde is gebleken.

Conclusie

Daemon X Machina is een leuke game geworden. De feedback uit het voorjaar heeft zijn vruchten afgeworpen aangezien de game alleen maar vlotter en actiever is geworden. Het blijft wel jammer dat er zoveel moeite is gestoken in de verhaallijn die voor de meeste gamers op de achtergrond zal verdwijnen. Het (over)aanbod aan onderdelen en wapens zorgt echter voor alle troeven die een goede mech-game nodig heeft. Daemon X Machina is een vlotte actiegame die, eenmaal onder de knie, wat eentonig kan worden. De vijanden, op uitzondering van de boss fights, voorzien niet vaak uitdaging maar zorgen zeker wel voor fijne game sessies.

Good

  • vlotte actie
  • vlotte bediening
  • ruim aanbod in onderdelen en wapens

Bad

  • verhaal verdwijnt al snel op de achtergrond
  • niet altijd uitdagend/afwisselend
7.6

Goed

Kevin
Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password