Collection of Saga Final Fantasy Legend

Kevin
Collection of Saga Final Fantasy Legend
Collection of Saga Final Fantasy Legend
Release Datum:Genre:Platform:Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Er hebben weinig franchises zo’n invloed op mijn gamegeschiedenis gehad als de Final Fantasy games. Ik gok trouwens dat dit niet enkel voor mij geldt maar voor veel gamers. De reeks is voor veel RPG-fans een vaste waarde en gaat als franchise al vele jaren mee. Er zijn ondertussen allerlei spin-offs, remakes, collecties, upgrades en nog veel meer terug te vinden in de reeks. Deze hebben allemaal hun fans en tegenhangers, maar de meeste titels staan fier als lid van de franchise. Terwijl deel 16 is aangekondigd voor 2021, worden we ook erg vaak getrakteerd op remakes en upgrades van oudere versies. Of FFXVI effectief zal uitkomen in het komende jaar valt nog af te wachten maar ik kan jullie alvast wat meer vertellen over de nieuwste release van de Final Fantasy franchise. In de Nintendo E-shop is nu immers de ‘Collection of Saga Final Fantasy Legend’ te vinden. 

Sommige titels verdienen inderdaad een tweede leven. De Final Fantasy Legend games hebben indertijd hun waarde zeker bewezen en verschijnen daarom als trilogie in een pakket. Bij aankoop van deze bundel wordt je er ook aan herinnert wat deze games hebben betekend voor de gamewereld. Zo is het eerste deel immers de eerste Game Boy-RPG die meer dan een miljoen keer is verkocht met het tweede en derde deel dat er telkens op vooruit ging in opties, setting, mogelijkheden en meer. Ook al waren het toppers in die tijd, de tand des tijds kan wreed zijn. Is dit ook het geval voor deze titels?

The collection

Laten we even duidelijk zijn. We spreken hier van een heruitgave van 3 klassieke Game Boy games. Dit was een heel andere generatie games met heel andere mogelijkheden. Opties, mogelijkheden en hulp die we tegenwoordig zien als een logische standaard was in die tijd nog niet gegarandeerd aanwezig. Daarbij kwam dat veel hulp en uitleg vooral plaats vond op de doosjes van de games en bijhorende handleiding die bij elke game zaten. Iets wat we tegenwoordig minder tegenkomen. Gamers van mijn leeftijd zullen zich deze boekjes ongetwijfeld nog levendig herinneren. Voor de ene was dit een item dat door het huis uit slingerde terwijl anderen dit boekje beschouwde als een heiligdom dat zo veilig mogelijk moest worden opgeborgen. Aan ieder zijn eigen keuzes natuurlijk maar het blijft een feit dat, bij vele games, de informatie uit deze boekjes van belang waren om waardig en aangenaam aan het spel te beginnen. Ik heb de doos of boekjes van deze games nooit in mijn bezit gehad, maar bij het opstarten van de titels heb je wel de indruk wat informatie en opbouw te missen en kan ik alleen maar gokken dat deze indertijd terug te vinden was in de handleiding. Persoonlijk had ik het enorm charmant en aangenaam gevonden om de artwork van de doosjes en boekjes terug te vinden met de bijhorende informatie. Dit lijkt me echt een kleine moeite die zoveel nostalgie en plezier zou bijdragen, maar helaas.

Je krijgt gelukkig wel genoeg andere toegevoegde opties in deze collectie. Wat heel alledaags is geworden bij de FF heruitgaven zijn de speed boosts. Zeker bij deze JRPG’s voelt dat als een noodzaak om het tempo van vroeger aan te passen aan de hedendaagse standaard. Daarbij heb je te kiezen hoe groot het gamescherm van het spel is in vergelijking met je achtergrond. Ook deze achtergrond is trouwens in te stellen naar believen met wat artwork van de games als thema. Dit is echter maar een kleine meerwaarde die wel geapprecieerd zal worden door fans maar verder weinig verschil maakt in gameplay. Wat wel nieuw is, is de mogelijkheid om je Joy Cons weg te laten en enkel te spelen met het scherm. Er zijn immers knoppen op je scherm voorzien om te spelen als een losstaande tablet. Daarbij komt de optie om je scherm verticaal te draaien en dan nog meer gelijkenissen met de originele Game Boy te verkrijgen.

Final Fantasy Legend

Bij deze eerste titel geldt het gemis van opbouw en context het meeste. Meermaals heb ik, als ondertussen verwende gamer, gevloekt omdat ik hunkerde naar meer informatie en uitleg. Nogmaals, hiervoor diende vroeger die handleiding en ik kan er alleen maar van uit gaan dat het bij deze game ook zo was. De game dropt je immers in een verhaal en wereld zonder veel opbouw, situatieschets of verhaal. Natuurlijk is de game voorzien van NPC’s die je van wat (vage) informatie kunnen voorzien waardoor je zelf het verhaal en je doelen aan elkaar kunt knopen. Eer je dit hebt gedaan zul je echter toch al wat van de omgeving hebben verkend en wat uren hebben gespendeerd. Dit doet me alleen maar vrezen dat hier al redelijk wat gamers op zullen afhaken. Dit gevoel van vaagheid, onzekerheid en gebrek aan voldoening scoort tegenwoordig jammer genoeg niet meer bij de gamers.

Het eerste deel laat je een personage kiezen en dropt je in de wereld. Op dat moment sta je er nog alleen voor, maar al snel wordt je duidelijk gemaakt dat je het niet in je eentje zult redden. Al gauw vind je een manier om je party samen te stellen en trek je de wereld in op zoek naar bereikbare dorpen en kastelen. Final Fantasy Legend is zo’n game die enorm veel toevoegde en aanbood maar, nogmaals, geen uitleg in de game zelf voorzag. Zo kom je al snel in contact met Mutant classes, Weapon degredation en veel meer. Het heeft me een mentale klik gekost om me terug in Game Boy-mentaliteit te komen en door trial and error te leren hoe het juist zit met de verschillende rassen, de verschillende soorten ‘meat’ die je soms krijgt na battles, skills en spells,… enzovoort. De game is daarom niet ideaal voor ‘verwende’ gamers die deze basisinformatie op een presenteerblaadje verwacht in plaats van het aan te leren. Dit hoort, naar mijn mening, echter bij een heruitgave in zijn pure vorm. De game blijft hiermee trouw aan zijn originele vorm en sfeer.

Final Fantasy Legend 2

De tweede game biedt iets meer setting en story aan. De game bouwt duidelijk verder op de eerste game maar komt al wat dichter bij de huidige standaard van gameplay en opties. Je kiest nu niet meer een enkele personage in je opening die je aanvult met willekeurige naamloze wezens. In de plaats daarvan kies je een volledig team uit allerlei rassen en wezens. Ook hier zijn nieuwigheden en upgrades voorzien. Zo kun je nu robots en slijmen aan je team toevoegen om nog gevarieerdere gameplay te ervaren. De meeste wezens hebben meer opties en mogelijkheden dan in het eerste deel. Bovendien voorzien de NPC’s je van veel duidelijkere informatie waardoor je avontuur veel vlotter en duidelijker zal verlopen. In de opening van het spel krijg je trouwens al onmiddellijk wat uitleg en een missie uitgelegd, iets wat je in het eerste deel dus zeker niet kon zeggen. Je vader vraagt je immers om op zoek te gaan naar de legendarische ‘Magi’. Enkele jaren later vertrek je dan op je avontuur om je vader en de Magi te vinden.

De game biedt, zoals zijn voorganger, een unieke manier van groeien aan. Zo stijg je niet in level maar krijg je wel stats upgrades door je gevechten. Daarbij komt de weapon degredation, de verschillende soorten ‘meat’ en bijhorende mutaties en evoluties terug. Ook hier kun je best onthouden dat de game je geen hand boven je hoofd houdt en zelfstandigheid van je verwacht. Nogmaals, dit hoort simpelweg bij de remake van een originele Game Boy game. Verder heeft de game nog iets gemeenschappelijk met het eerste deel. Bij gevechten krijg je de standaard turn based actions die je kiest waardoor deze in volgorde worden uitgevoerd. Als je een actie kiest met een doelwit dat niet meer beschikbaar is tegen de tijd dat een de actie wordt ondernomen, dan vervaagt de actie in plaats van een alternatief doelwit te kiezen. Wil je dus een teamlid healen maar is hij dood eer je eraan toe komt, onderneem je geen actie. Hetzelfde met aanvallen. Laat je iedereen dezelfde vijand aanvallen maar valt deze bij de eerste slag, dan ondernemen de andere teamleden geen actie. Ik heb dit al jaren niet meer gezien in games en denk dat de laatste keer op de GBA was met ‘Golden Sun’. Dit draagt echter zwaar bij aan de moeilijkheidsgraad aangezien je goed moet bijhouden hoe het zat met schade, aanvalskracht en hoe de acties optimaal te combineren zonder beurten of acties verloren te laten gaan.

Final Fantasy Legend 3

Natuurlijk is dit de meest recente titel uit de reeks en dit is merkbaar aan wat keuzes en mogelijkheden. Zo kun je in deze titel duidelijkheid en structuur verwachten. Ik zeg daarmee niet dat alles daarom makkelijk en simpel is. De game draait immers rond tijdreizen en verwacht duidelijk dat je informatie van de ene era overneemt naar de andere om daar te kunnen avanceren. Dit is niet altijd even simpel te achterhalen aangezien je zelf moet uitzoeken welke persoon zijn informatie je waar moet vinden om dan weer god weet waar, of eerder wanneer, opnieuw te kunnen gebruiken. Nogmaals, deze games houden je geen hand boven je hoofd, maar dit hoort juist bij hun charme en nostalgische waarde. Wat ook een groot verschil is met de vorige 2 games is de mogelijkheid om te springen, wat in die tijd bijna revolutionair was en de game echt deed opvallen, en het toevoegen van de auto aim functie. Kies je nu een actie met een doelwit dat wegvalt eer je de actie wilt uitvoeren, schakel je automatisch door naar een alternatief doelwit. Dit maakt de gameplay niet onmiddellijk makkelijker maar gunt je wel om gemakkelijke gevechten makkelijk te winnen door doelloos de attack functie te herhalen. Je team zal in deze titel ook vaker een guest hebben die met hun mee reist en helpt in gevechten. Dit brengt wat meer variatie met zich mee en gunt de gamer wat inkijk in andere skills en opties die personages kunnen hebben.

Conclusie

Ik zeg het wel eens vaker maar het is deze keer dubbel zo waar als alle andere keren: Deze game is niet voor iedereen. Mensen die de Game Boy niet hebben ervaren en de mentale klik niet kunnen maken naar die tijdsgeest zal zijn draai niet vinden in deze game. De games vragen erg veel van de gamers, maar belonen met epische en fantasierijke avonturen. Het is natuurlijk aan iedereen persoonlijk om te kiezen in welke mate ze dit kunnen opbrengen. Er is, buiten de kleurrijke achtergronden en snelheidsaanpassing, niet echt iets bijgevoegd aan de games wat de nostalgische charme centraal houdt. Ik had nochtans heel graag een digitale versie van de doosjes en handleidingen gezien. Langs ene kant inderdaad voor die nostalgie, maar ook voor de hulp en ondersteuning die hier meestal in te vinden was. Voor de 3 titels blijft dus vooral gelden dat liefhebbers van nostalgie er zeker hun plezier in zullen vinden.

Good

  • pure nostalgie
  • goede titels die de heruitgave waard zijn

Bad

  • echt niet voor iedereen toegankelijk
  • zware mentale klik voor nodig
6

Aardig

Kevin
Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password