Call of Cthulhu

Kevin
Call of Cthulhu
Call of Cthulhu
Release Datum:Genre:, , , Platform:, Ontwikkelaar:Uitgever:, Getest op:

Ik kan een goed verhaal wel appreciëren. Of dat nu in boek-, film-, serie-, of gamevorm is maakt me weinig uit. Ik leg de lat wel best hoog als een game het van zijn verhaal moet hebben. RPG’s, Horror/triller, survival,… zijn zelden of nooit een succes als het verhaal niet boeiend en spannend genoeg is. Natuurlijk zijn er meer elementen nodig om van een game een succes te maken maar soms valt of staat de game nu eenmaal dankzij zijn verhaal en sfeer. Enkele weken terug kreeg ik een titel in handen die het zeker van zijn verhaal en sfeer moet hebben. ‘Call of Cthulhu’ is de nieuwste game van Cyanide Studios en is gebaseerd op het verhaal van H.P. Lovecraft. In een notendop gaat het origineel verhaal van H.P. Lovecraft over een oeroud wezen genaamd Cthulhu en een cult dat hem aanbid. In het spel ben jij een detective die door omstandigheden op een eiland beland waar er verwijzingen zijn naar deze cult. Is deze echt aanwezig, een uitgestorven geloof of slechts een mythe uit vervlogen tijden? Dat zal de zoektocht in de game zeker uitwijzen.

Als je iets tegenkomt is het wel direct tegoei.

Hoe zit het nu met die sfeer?

Als er horror ter sprake komt draag ik graag bij aan de sfeer. Ik doe de rolluiken omlaag, hou de hele kamer donker en leef me helemaal in in het verhaal. Het is dan aan het spel om je gewoon mee te sleuren en te overdonderen. Dit lukt jammer genoeg niet bij elke game. Het is duidelijk dat Call of Cthulhu erg zijn best doet om een deftig horror-verhaal neer te zetten. Het verhaal mist, naar mijn gevoel, echter wat elementen om boeiend te blijven. De eerste paar hoofdstukken geven een goede indruk en scheppen genoeg mysterie. Helaas bereikt het ergens halverwege de game een breekpunt en neemt de spanning af. Ik ga natuurlijk niets verklappen over het verhaal maar er komt een zeker punt waarin werkelijkheid en droom door elkaar beginnen te lopen. Ik begon op dat moment precies te voelen waar het hele verhaal naartoe ging en voelde daarmee de spanning afnemen. Ik zeg daarmee niet dat het spel en het verhaal vanaf daar volledig voorspelbaar is, je kan immers de uitkomst beïnvloeden, maar de spanning neemt wel af. Er volgen natuurlijk plottwisten en onvoorziene omstandigheden en vreemde gebeurtenissen door de hele game uit. Toch wil ik graag duidelijk maken dat, puur naar het verhaal gekeken, niet tevreden ben over de game. Of toch alvast niet op horror-vlak. Hoe het originele verhaal in elkaar zit kan ik niet zeggen maar het oeroude wezen Cthulhu, diens krachten en invloed in de game ontbreken in de horror/thriller-factor. Natuurlijk moet je het spel spelen om deze vage uitleg te begrijpen, ik wil alleen maar duidelijk maken dat je de game zeker niet moet spelen voor de horror of thriller ervaring.

ik kan het zelf niet beter zeggen

Dus de game-ervaring compenseert dit?

Op zich is het een toffe search-game. Je bezoekt gevarieerde omgevingen en merkt dat je overal wel iets kan vinden en mensen kunt aanspreken. Hiermee beïnvloed je vaak, bewust of onbewust, hoe het verhaal verder gaat. Vooral in het begin van het spel krijg je de indruk dat je keuzes van grote belang zijn. Ga je zelfstandig te werk of ga je in op voorstellen van de omgeving? Ga je alleen naar de bestemming of accepteer je het bod van die agent om mee te gaan? Het feit dat je kan rondwandelen en zelf kiest wanneer en wie je aanspreekt komt mooi tot zijn recht. Ik ben vaker verrast geweest door de extra opties die ik tegenkwam door genoeg rond te zoeken. Tot erg laat in het spel bleef ik merken dat de ruimtes meer te bieden hadden dan op het eerste zicht duidelijk was. Naar het einde toe kom je echter in een stroomversnelling die je eigenlijk nog maar 1 richting uit laat gaan. Dit is een game waar je echt, cliché-waardig, moet onthouden dat, als de game je naar links stuurt, je eerst rechts moet gaan kijken of er iets ligt. Aangezien je hierbij vaak ook effectief iets vind motiveert deze game je ook om dit vol te houden.

soms blijken items overbodig, soms zetten ze het verhaal onverwacht verder

Maar dan worden we kritisch.

Toen ik de eerste keer over het spel hoorde deed ik wat opzoekwerk. Ik kwam hierbij op een trailer uit van de E3 van 2016. De game is dus al meerdere jaren in de maak. Dit kan natuurlijk een aantal redenen en oorzaken hebben. Soms doet dit de game rijpen als goede wijn en krijg je een uitstekend product waar duidelijk jaren en jaren aan is gewerkt. Soms doet dit de game kwalitatief stilstaan in de tijd. Helaas is dit tweede hetgene wat bij Call of Cthulhu duidelijk is. De game is visueel alles behalve een streling voor het oog. Ik weet niet welke maatstaf ze gebruikt hebben voor deze game maar ik heb niet de indruk dat er kritisch is gekeken naar de afwerking. Extra personages hebben allemaal dezelfde lichaamsbouw, fysiek en zelfs de gezichten hebben weinig of geen variatie. Verder kan ik alleen maar wijzen op de toegevoegde screenshots in dit artikel. Met de gedachtegang dat een beeld meer zegt dan 1000 woorden zal er, volgens mij alvast, niemand met mij discussiëren over het slechte visuele aspect.

de personages zien er in het algemeen uit als plastieken paspoppen

Hebben de RPG-elementen iets in de pap te roeren?

Doorgaans het verhaal kan je kiezen welke vaardigheden je beïnvloed. Je komt door het verhaal vaak in contact met anderen. Hoe je reageert beïnvloed, naar verluid alvast, het verloop van het spel. Hoe je KAN reageren hangt van je vaardigheden af. Hoewel ik zeker niet geïnformeerd te werk ging en mijn vaardigheden dus lukraak deed groeien heb ik slechts op 1 moment mijn gewenste reactie niet kunnen gebruiken. Heb ik dan zo goed gegokt? Ik kan mezelf niet zo hoog inschatten. Ik ga eerder zeggen dat de vaardigheden niet zo belangrijk en impactvol zijn als je zou denken.

je moet voorzichtig keuzes maken. je ziet niet welke het gesprek beëindigen of niet.

Conclusie:

De game geeft me enorme gemengde gevoelens. Ik kan niet ontkennen dat de game sterk begint maar hij houdt dit zeker niet vol. Ik mis persoonlijk de aanwezigheid van de horrorelementen. Als je je erbij neerlegt dat het minder een horrorgame maar eerder een puzzelgame is kun je de game zeker wel nog smaken. Het visuele aspect van de game stelt me zeker teleur maar niet genoeg om de game af te schrijven. De toegevoegde RPG elementen houden de hoop nog lange tijd hoog dat ze enige impact hebben maar vallen uiteindelijk door de mand. Ik kan alleen maar concluderen dat Call of Cthulhu meer in zijn mars had. Het idee van de game sprak me enorm aan maar helaas zal het daar bij blijven. Ik kan de game nog altijd aanraden voor mensen die hun horror minder intens en spannend willen.

Naar het einde toe gebeuren er nog wel rare dingen

Good

  • gebaseerd op een sterk concept
  • gevoel van vrijheid door keuzes te kunnen maken

Bad

  • keuzes maken weinig uit
  • graphics zijn beneden huidige standaard
  • horror-niveau stelt teleur
6.6

Aardig

Kevin
Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Lost Password