Atelier Dusk Trilogy DX

Kevin
Atelier Dusk Trilogy DX
Atelier Dusk Trilogy DX
Release Datum:Genre:Platform:, , Ontwikkelaar:Uitgever:Getest op:

Nog niet zo lang geleden werden we getrakteerd op een nieuwe ‘Atelier’-game. Voor degene die hem heeft gemist, ik heb het natuurlijk over Atelier Ryza: Ever Darkness & the secret hideout. In deze tijd van remakes, re-releases en remastered versies hield niets de mensen van Koei Tecmo tegen om ons al snel van meerdere Atelier-games te laten genieten. Keuze genoeg om uit te kiezen in de Atelier-reeks maar de keuze is deze keer uitgegaan naar de ‘Dusk’-trilogie. Hoog tijd om mijn eerste 3 games van het jaar te bespreken!

Het lijkt misschien nog niet zo lang geleden maar de Dusk Trilogy is uitgebracht tussen 2013 en 2015. De PS3 ondersteunde meerdere Atelier games en hier hoort dus ook deze trilogie bij. Het drieluik bestaat uit de 3 Dusk games genaamd: Atelier Ayesha – The Alchemist of Dusk, Atelier Escha & Logy – Alchemists of the Dusk Sky, en Atelier Shallie – Alchemists of the Dusk Sea. Deze trilogie bestaat dus telkens uit de voorgenoemde games, maar wel de DX-versie. Zie dit als een complete versie met, onder andere, alle beschikbare DLC in verwerkt. Daarbij heb je in elke game extra personages, locaties en opties in vergelijking met de originele versie. Uiteraard mag je ook een upgrade verwachten in gameplay en visueel aspect. De 3 games vinden samen plaats in dezelfde wereld maar vormen elk hun eigen verhaal met eigen hoofdpersonages. De verhalen volgen elkaar, met telkens een tijdspanne tussen van enkele jaren, op in de volgorde dat de games zijn uitgebracht. Enkele personages van de eerste en tweede game spelen wel al snel een kernrol in de tweede en derde dus je speelt al snel in de volgende titel met een bekend gevoel voort. Moet je daarom de games in de juiste volgorde spelen? Wel, je zult jezelf van spoilers voorzien als je het niet doet maar bent daarbuiten tot niets verplicht. Ieder verhaal staat los van het vorige en is onmiddellijk speelbaar.

De games vormen samen dus een geheel zonder aan elkaar vast te zitten. Hebben de games dus alleen de wereld en enkele personages met elkaar gemeen? Nee, de games vormen een trilogie in meer dan enkel inhoud. Wat centraal staat in de eerste 2 games is timemanagement. Het rondreizen, verzamelen van ingrediënten, alchemie,… alles kost tijd en beïnvloed mogelijks je einddoel. Sommige doelen zijn na een zekere deadline niet meer haalbaar of geven lagere beloningen. De derde game stapt hier echter van af en werkt niet meer met time limits en deadlines. Deze game mikt echter wel op het brengen van een mooie afsluiter van de trilogie en investeert op zijn eigen manier in de trilogie.

Atelier Ayesha

Ayesha noemt zichzelf geen alchemist. Sterker nog, ze weet niet zo goed wat een alchemist is. Ayesha is meer een apotheker. Ze brouwt drankjes en zalfjes voor mensen en opkopers die er een handeltje in hebben. Hier heeft ze vrede mee en ze leidt haar eigen leventje. Jammer genoeg is Ayesha haar zus, Nio, al een hele tijd verdwenen. Ze is het laatst gezien in de ruïnes kortbij haar huis. Ayesha heeft daarom een soort van altaar/herdenkingsplek voor haar zus gemaakt in deze ruïnes en gaat hier regelmatig op bezoek. Op een dag hoort ze hier hoe haar zus haar roept en leert ze dat haar zus eigenlijk niet dood is. Wat is ze dus wel? Vanaf dan wordt er gesproken over hoe Nio, zoals blijkbaar al vaker is gebeurt bij anderen, is opgenomen door de oude ruïnes. Dit wilt gelukkig wel zeggen dat Nio te redden valt al is het niet heel duidelijk hoe dit moet. De enige tip die Ayesha heeft is dat de lichtgevende bloemen aan het altaar van Nio er iets mee te maken hebben. Ook blijkt er een deadlline aan gebonden. Als Ayesha dus niet snel genoeg haar zusje kan redden is ze alsnog voor altijd verloren. Voor Ayesha gaat er vanaf dan een hele wereld open aangezien ze de veiligheid van haar eigen huis en omgeving verlaat op zoek naar antwoorden.

Zoals gezegd werkt deze game met een kalender. Je acties kosten allemaal tijd. Hoewel je een ruime reserve hebt om het spel op eigen tempo en met voldoende verkenningstochten te spelen ga je hierdoor wel bewuster om met vanzelfsprekende acties zoals rondreizen, plukken van ingrediënten, alchemie,… Maar, zoals ik al zei, er zijn wel redelijk veel reserves ingebouwd om je ontspannen te laten gamen. Bij het verkennen en ondernemen van acties ontvang je regelmatig memory points. Met deze punten kun je toevoegingen in je dagboek vrijspelen. Met deze toevoegingen krijg je niet enkel een inhoudelijk inzicht in het spel, zijn personages en situaties maar speel je ook telkens een bonus voor je personages vrij. De game bied je verder redelijk veel mogelijkheden met weinig verplichtingen. Dit heeft als valkuil natuurlijk dat je te veel of te weinig investeert in zekere aspecten. Zo kwam ik tot de conclusie dat, toen ik eens in een situatie terecht kwam dat ik enkele uitgebreide gevechten moest aangaan, ik te weinig had geïnvesteerd in mijn gevechten en mijn focus te hard op alchemie had gelegd. Gelukkig is het spel ook op dit vlak een vergeeflijke game en heb je zo’n situatie snel recht getrokken.

De game bied niet de diepgang die ik graag had gezien. Zeker als je de link gaat zoeken bij de meest recente Atelier games is Atelier Ayesha aanzienlijk oppervlakkiger. Dit is niet in de mate dat de game eentonig of onboeiend is, het zorgt er eerder voor dat de toegankelijkheid van het spel veel lager ligt. Dit geld trouwens voor zowel de alchemie als de combat. De alchemie start erg simpel en makkelijk. De gekende werkwijze is nog steeds aanwezig. Je hebt een bepaalde soort item nodig en kunt kiezen uit je inventaris welk item uit de gepaste categorie je gebruikt. Ieder item bezit ook een score wat invloed heeft op je eindresultaat. Dit is uiteraard een systeem dat kenners van Atelier games zullen herkennen. Beginners zullen zich dan weer bij deze game perfect ondersteund voelen. Hetzelfde kan gezegd worden over het battle-system. Deze is luchtig maar intens genoeg om interesse te houden en voor lichte en sportieve spanning te zorgen.

Atelier Escha & Logy

We zijn een aantal jaren verder sinds het einde van Atelier Ayesha. Hoe deze eerste game afloopt kun je niet onmiddellijk afleiden uit dit spel maar door de aanwezigheid van bepaalde personages weet je natuurlijk wie de eerste game met glans overleeft. Deze game laat je al snel kiezen uit 2 hoofdrolspelers. Om het spel dus volledig te hebben gespeeld moet je hem eigenlijk 2 keer uitspelen. één keer met Escha en één keer met Logy als protagonist. Hoewel de 2 elkaar al snel leren kennen en het verhaal dus eigenlijk samen doorlopen maakt het toch een verschil in je mogelijkheden. Het verhaal gaat immers rond deze 2 jonge alchemisten die in dienst komen van het R&D team van Escha haar thuisstad. Logy, een jonge alchemist uit de stad, begint op dezelfde dag en vormt samen met haar een team dat zowel grootse als kleine problemen in het dorpje en daarbuiten dienen aan te pakken. Beide staan nog wat in de kinderschoenen van de alchemie, Escha wegens gebrek aan opleiding en Logy omdat zijn opleiding de stad hem met moderne apparatuur liet werken in plaats van een klassieke alchemieketel. Samen  streven ze er dus naar hun nieuwe job zo goed mogelijk te doen maar ook elkaar te ondersteunen in het aanleren en perfectioneren van alchemie.

Ook hier staat time-management centraal. Het verschil met Atelier Ayesha is echter dat het niet meer in jaren wordt bekeken. Als werknemer van het R&D team moeten je opdrachten op kortere termijn worden vervolledigd. En, zoals ze in het spel zeggen, een opdracht is pas volledig uitgevoerd als je er ook verslag van hebt uitgebracht. Wees maar niet bang, je hoeft geen opstellen te schrijven in dit spel! Wat je echter wel moet doen is naar het hoofdgebouw terugkeren en bij de verantwoordelijke vermelden dat je taak is afgerond. Heb je dus nog tijd over? Dan heb je letterlijk vrije tijd om handen en ben je vrij om te verkennen, wat potions of benodigdheden klaar te maken met alchemie en meer. Krijg je je opdracht niet afgerond word je gevraagd om ook hier verslag van uit te brengen. Wat dit allemaal met zich mee brengt en beïnvloed ervaar je misschien best zelf. Ik kan alvast niet zeggen dat ik de tijdspanne van je opdrachten onfair zou vinden. Je komt zowat altijd op vrije tijd uit. Je krijgt trouwens niet alleen hoofdopdrachten per keer. In je agenda tref je al snel andere, meestal kleinere, opdrachten aan die je kan volbrengen. Niet alleen krijg je hier telkens beloningen voor, het kan zeker geen kwaad om je werkgever in beter daglicht te plaatsen dankzij jouw succes.

Deze game heeft een diepere vibe dan zijn voorganger. Dit komt misschien door de tragere opbouw in het spel die soms wat saai en langdradig kan aanvoelen. Als je deze game vergelijkt met zijn voorganger zul je merken dat er duidelijk is gewerkt aan de mindere punten. Zo is de combat vlotter en intenser, is het beoefenen van alchemie gevarieerder en intenser, heb je meer vrije tijd en mogelijkheden in je kalender en is het verkennen van de omgeving wat vrijer en minder rechtlijnig. Als je deze game onmiddellijk na Atelier Ayesha speelt heb je echter kans dat de verschillen niet genoeg zijn om een eentonig gevoel tegen te houden. De combat, zeker als onmiddellijke opvolger, is niet genoeg geëvolueerd. Hetzelfde geldt voor het verkennen van de omgeving. Hoewel de wereld meer onderverdeelt is en je meer mogelijkheden en keuzes biedt is het resultaat nog steeds te klein en simplistisch.

Atelier Shallie

Atelier Shallie vertelt opnieuw het verhaal van 2 jonge alchemisten genaamd Shallotte en Shallistera. In het begin van het spel kies je opnieuw je hoofdpersonage met als doel het verhaal ten lijf te gaan. Al vanaf het begin leer je hoe het water van de wereld is aan het verdwijnen. Uiteraard ga jij, eender welk personage je kiest, met je eigen redenen op zoek naar een manier om de wereld te redden. Ook nu zijn er weer verschillen in je verhaal en opties afhankelijk van je hoofdpersonage en speel je het spel best 2 keer om de volledige game en verhaal te ervaren.

Het verschil dat al snel opvalt met de vorige delen uit de dusk trilogie is dat deze game erg snel en vlot aan de actie toekomt. In plaats van je uitgebreide tutorials te voorzien en je pas later de kans te geven om echt zelf van vrijheid en mogelijkheden te proeven, leer je in deze game al proberend. Een al even groot, of misschien zelfs groter, verschil met de vorige delen is het gebruik van een beweegbare camera. Aangezien de vorige delen je slechts korte delen van een map lieten verkennen was het gebruik van een mobiele camera redelijk onnodig.

Hoewel de vorige 2 games redelijk ontspannen bleven in hun tijdsdruk en gebruik van kalenders was het nog steeds aanwezig. Bij deze game is daar echter geen spoor meer van terug te vinden. Het is een verademing om volledig vrij te kunnen verkennen zonder de dagen, weken en maanden voorbij te zien tikken. In de plaats daarvan komt het Life Tasks systeem op de proppen. Dit komt er simpelweg op neer dat je sommige doelen moet bereiken eer je verder kan in het verhaal. Dit is gelukkig overzichtelijk en gemakkelijk na te kijken in het menu. Wat er best bijzonder is aan dit systeem is dat je doelen veranderen afhankelijk van hoe je het spel speelt. Ook al is het overzichtelijk, het is een heel gedoe om er actief mee bezig te zijn.

Verder zijn de veranderingen ook blijven komen in het battle system. Zo zijn er in deze game een behoorlijk aantal skills en mogelijkheden bijgevoegd wat de gevechten van meer variatie en spanning voorzien. Zo is er nu een Burst Mode toegevoegd waar je in de grotere gevechten naartoe zult streven. Dit is immers niet altijd gemakkelijk aangezien je meter toeneemt bij elke aanval die je uitvoert maar terug afneemt als je aangevallen wordt. Hem op 100% krijgen om je burst mode te activeren is dus niet altijd vanzelfsprekend maar wel altijd de moeite waard. Niet alle elementen in deze game zijn voorzien van radicale updates en verbeteringen. Het beoefenen van Alchemie blijft een centraal element en zal redelijk wat van je tijd innemen. Hier is een update aan toegevoegd maar blijft trouw aan de vertrouwde basis. Ook het verkennen van de wereld blijft nog redelijk trouw aan de vorige delen.

Conclusie

De Dusk trilogie is een fijne toevoeging aan mijn collectie. Elke game heeft zijn ups en downs en afhankelijk van je voorkeuren zul je al snel een favoriete game uit de 3 kiezen. De games samen vormen echter een tof totaal dat het verkennen zeker waard maakt. Op zich voel je regelmatig dat het oudere games zijn. De graphics zijn dan wel opgefrist en de gameplay wat vlotter gemaakt maar de vormgeving en mogelijkheden zijn duidelijk niet van deze tijd. Dit kan de sfeer niet onderdrukken en zal fans en nieuwkomers van voldoende plezier voorzien. Als je de games back to back wilt uitspelen kan het wel voor wat sleur zorgen.

Good

  • boeiend totaalverhaal
  • Alchemie blijft een centraal, leuk tijdsverdrijf

Bad

  • niet genoeg variatie op sommige vlakken tussen de games
7.6

Goed

Kevin
Kevin heeft de gamewereld pas verkend toen hij dit via weekend- en vakantiewerk zelf kon bekostigen. Hierdoor heeft hij enkele generaties gemist maar dit compenseert hij graag door regelmatig zowel zijn collectie retro als current gen games aan te sluiten. Kevin heeft energie met bakken op reserve staan! De enige gekende methode om hem langer dan 13,42 minuten stil te laten zitten is door hypnose op basis van vlotte gameplay, meeslepende soundtracks, betoverende storylines en een dosis flatterende graphics.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lost Password